Brief aan toekomstige ik

|| Afbeelding is een stockfoto ||

Het is een bekende vraag: als je op de een of andere manier erachter zou kunnen komen hoe je toekomst eruitziet, vanaf dit punt tot het moment van je dood, zou je het dan willen weten? Voor mij zou het antwoord volmondig nee zijn, want ik wil gewoon ontdekken hoe alles loopt en mijn keuzes maken zonder te weten wat het leven voor mij in petto heeft. Maar dat betekent niet dat ik niet regelmatig nadenk over de toekomst en hoe mijn toekomstige ik in elkaar zou zitten. Daarom besloot ik, in navolging van het artikel over mijn jongere ik van vorige week, daar eens goed over na te denken. Wat zou ik eigenlijk willen zeggen tegen mijn toekomstige ik?

Moet je er wel over nadenken?

Misschien niet: misschien is het net zoals met je jongere ik, dat je niet in het verleden moet blijven hangen en dat het best confronterend kan zijn. Maar nadenken over je toekomstige leven, je toekomstige ik, kan volgens mij ook voordelen hebben. Het helpt je je te realiseren waar je nu staat, op dit punt in je leven: wat wil je en wat verwacht je van de toekomst, hoe wil je dat die eruitziet, wat wil je dat er gaat veranderen, waar wil je staan over vijf of tien of vijftig jaar? Zeker, het kan confronterend zijn om erachter te komen dat je nu eigenlijk helemaal niet bent waar je graag zou willen zijn. Maar wie weet levert het ook juist wel mooie inzichten op.

Een brief aan je toekomstige ik

Ik was wat aan het surfen op zoek naar inspiratie voor dit artikel en toen kwam ik terecht op de website Dear Future Me tegen. Het is een heel eenvoudige website waarin je dus een tekstje kunt schrijven en dat op een bepaalde datum in de toekomst naar jezelf kunt laten mailen: een brief aan je toekomstige ik dus! Je kunt je brief ook openbaar maken, dan komt-ie op de site terecht op de datum die je invoert. Erg leuk, omdat je het hoogstwaarschijnlijk gaat vergeten en dan BAM, op een dag ineens die mail van jezelf in je inbox vindt. Vooropgesteld dat je dan nog hetzelfde mailadres hebt, natuurlijk. De datumteller gaat tot 2066! Maar je kunt het natuurlijk ook anders doen: een brief lekker ouderwets op papier schrijven, ergens mooi bewaren en dan na verloop van tijd openmaken. Daar heb je ook wel wat lef voor nodig denk ik, want je weet dan misschien niet meer wat je hebt geschreven en wie weet wat er dan boven komt. Ik denk dat ik dat misschien ga doen!

Wat zou ik tegen mijn toekomstige ik zeggen?

Net als bij de brief aan mijn jongere ik vind ik het lastig om te bepalen wat ik zou willen zeggen, want de toekomst is zo’n groot en vaag gat, alles is mogelijk. En het is ook best eng, want tja… ik heb best een breed beeld van mijn toekomst en wat nou als dat allemaal niet uitkomt? Ik ga het erop wagen…

Lieve vijfentwintigjarige,

Je bent nu drie jaar verder. Hopelijk ben je afgestudeerd of bezig met de laatste loodjes van je studie. Hopelijk is het gelukt om de stages te halen ondanks het horen en zien of heb je een plan gemaakt om het laatste assessment toch te halen. Of als het toch niet is gelukt, of als je denkt dat het niet gaat lukken, dan heb je hopelijk een plan gemaakt om tóch die droom waar te kunnen maken. Hopelijk gaat alles goed met je gezondheid. Misschien is het nu allemaal wel even lastig, met afstuderen en stress en stages, maar je gaat er echt wel komen. Het komt echt wel goed.

Lieve dertigjarige,

Ik hoop dat het is gelukt om een carrière op te bouwen. Misschien voor de klas, als de eerste docent met gehoor- én zichtproblemen. Misschien als intern begeleider, dyslexiecoach, leesconsulent, ontwikkelaar van lesmethodes of begeleider van chronisch zieke leerlingen. Misschien heb je inmiddels nog een universitaire graad gehaald. Hoe dan ook: ik hoop dat je doet waar je gelukkig van wordt. Dat je niet helemaal hebt moeten stoppen met het onderwijs, dat je doet wat je steeds wilde doen. Ik hoop dat je je grote liefde hebt gevonden en dat je een fijn huisje hebt, met een paar katten – maar als dat niet zo is: niet getreurd, dan komt het nog wel, en misschien ook niet maar laat daar je geluk niet van afhangen. Ik hoop dat je gelukkig bent. Dat hoop ik echt.

Lieve veertigjarige,

Ik hoop dat je geen spijt hebt van de beslissing geen kinderen te willen: ik hoop dat je een heleboel mooie reizen hebt kunnen maken en dat je er vrede mee hebt dat een gezinnetje stichten gewoon niet gaat lukken. Ik hoop dat je nog steeds gelukkig bent met je werk in het onderwijs en dat je het daarnaast kunt combineren met het schrijven van heel veel mooie, bijzondere romans. Ik hoop dat je mensen kunt inspireren met jouw eigen verhaal, misschien als spreker of misschien wel met een stichting. Ik hoop dat die Nobelprijs voor het Onderwijs er inmiddels is en dat jij ‘m hebt gewonnen, of uitgevonden. Of dat je iets als de Global Teacher Prize hebt mogen ontvangen. Maar bovenal hoop ik dat je gewoon blij bent met wie je bent en wat je doet.

Lieve zestigjarige,

Ik hoop dat je op dit punt nog steeds gelukkig bent en nog steeds geniet van alles wat het leven je te bieden heeft, maar dat je ook al een beetje terug kunt kijken op alles wat het leven je al gebracht heeft. Ik hoop dat je misschien kunt stoppen met werken om je helemaal te richten op schrijven, in een mooi zomerhuisje in Frakrijk of Italië. Ik hoop dat je veel mooie mensen om je heen hebt verzameld tijdens je leven, mensen om altijd van te houden, mensen om blij van te worden. Ik hoop dat je al je notitieboekjes en blogs van vroeger hebt bewaard zodat je kunt terugkijken op al die herinneringen, kunt glimlachen om de onzekerheden en baaldingen van toen. Ik hoop dat je tot de conclusie kunt komen dat je een gelukkig leven hebt geleid en nog leidt. Ik hoop dat je kunt zeggen dat al je dromen zijn uitgekomen, misschien op een iets andere manier dan hoe je graag wilde, maar toch uitgekomen. Ik hoop dat je gelukkig bent.

Wat zou jij willen zeggen tegen je toekomstige ik?

You may also like...

8 Comments

  1. Ik kan je nu al vertellen dat als je nu redelijk zeker weet dat je geen kinderen wilt, en daar ook voor jou geldende redenen voor hebt, dat je daar als 40 jarige geen spijt van gaat krijgen (en je kunt trouwens op je 40ste ook nog zwanger worden, hoor.).
    Zelf heb ik weinig te zeggen tegen mijn toekomstige ik. Het legt ook weer zo’n druk op je, dat je aan de eisen van je vroegere zelf moet gaan voldoen. Terwijl je leven verandert op manieren die je niet altijd kunt voorzien. Niet dat je niet mag dromen over je toekomst, zeker niet. Maar anders dan je verleden is je toekomst voortdurend in beweging.
    Maar goed, ik ben dan ook al over de helft van mijn leven en eigenlijk ook best wel blij met waar ik nu ben. Dus dan is het vertrouwen dat het verder wel goed komt misschien ook wat groter.
    Daenelia onlangs geplaatst…Way back: onze platenspelerMy Profile

    1. Ik sluit me helemaal aan bij wat je zegt, dank je voor je mooie reactie!

  2. De toekomstige ik vind ik heel lastig om over na te denken. Juist omdat er zoveel onzekerheid bij komt kijken….

    Ik vind het wel heel erg mooi om te lezen hoe jij naar jouw toekomstige ik schrijf. Inderdaad ook met veel onzekerheden, maar toch ook duidelijk met dromen, wensen, plannen en hier en daar een plan B. 🙂 Mooi!
    Kim onlangs geplaatst…Een brief aan mijn jongere ikMy Profile

  3. Ik heb weleens gehoord van die website ja. Ik ken ook mensen die er gebruik van hebben gemaakt. Zelfs na een half jaar ofzo zijn de meeste mensen alweer vergeten wat ze hadden geschreven dus erg leuk om dan zo’n mail te krijgen. Het verschilt inderdaad per levensfase wat ik naar mijn toekomstige ik zou schrijven.
    Elaintje onlangs geplaatst…TroetelWEEK#8: Ingi dey en naailesMy Profile

    1. Ik vind het ook een erg leuk initiatief!

  4. Tijdens mijn opleiding kregen we de opdracht om iets op een naar jezelf geadresseerd kaartje te zetten. Dat werd dan door de docent op een onverwacht moment naar je opgestuurd. Wel een supertof idee, maar ik had op dat moment totaal geen inspiratie en het enige wat ik opschreef, was: ‘En?’
    Wel met een boodschap naar mezelf erachter: of de opleiding de moeite waard is, hoe ik er op dat moment voorsta, enz.

    Als ik nu een brief naar mijn toekomstige ik zou schrijven, zou ik vooral alle mooie momenten en mijlpalen erin zetten. Soms vergeet ik weleens wat ik allemaal al bereikt heb en vraag me dan af of ik wel wat voorstel. Maar als ik dan herinneringen ophaal, kan ik toch best trots zijn.
    Jacqueline onlangs geplaatst…RolstoeltasMy Profile

    1. ‘En?’ kan ook wel heel mooi zijn en je echt aan het denken zetten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

[instagram-feed]