Writing Wednesday #34 | Een schrijfsabbatical

Onder Schrijven op 6 augustus 2014

2394843377_1e4b17631e_o

Bron

Eén van de nadelen van het schrijven als hobby is dat je nooit weet hoeveel of hoe weinig tijd je zult hebben om te schrijven. Goed verkopende auteurs die van het schrijven hun werk hebben gemaakt, kunnen gewoon een hele dag schrijven – tenminste, als ze geen interviews of fotoshoots of afspraken met uitgevers of signeersessies hebben natuurlijk.  Ze kunnen zelf bepalen wanneer ze opstaan, wanneer ze beginnen met schrijven, hoeveel ze per dag schrijven en wanneer ze weer stoppen en naar bed gaan. Klinkt heel relaxed, maar hier zitten natuurlijk ook nadelen aan: het schrijven wordt dan wel een verplichting en daar moet je wel tegen kunnen. Bovendien zit je met deadlines, waardoor je niet altijd de tijd hebt die je zou willen hebben om te schrijven. Maar het alternatief is veel minder relaxed: schrijven in gestolen momentjes, tussen werk en school door. Tijd vrijmaken voor je hobby is één ding, maar die tijd ook echt kunnen vrijmaken is een tweede.

Pas sinds ik zomervakantie heb, lukt het mij eindelijk om weer fatsoenlijk in een regelmatig ritme te schrijven. Niet dat ik mezelf daartoe verplicht, maar ik vind het wel heerlijk dat het kan. Ik heb geen verplichtingen of dingen die ik móet doen, ik kan gewoon helemaal zelf bepalen hoe ik mijn dagen invul en dat is heel erg fijn. De afgelopen maanden kwam ik namelijk soms weken niet aan schrijven toe omdat ik overdag alleen maar bezig was met school en in de vrije momenten aan mijn blog werkte. Het schrijven lukte soms alleen in de avonduurtjes en de weekends, maar ook dat vaak niet. Daarom ben ik ook zo blij dat ik nu alle tijd heb: om onderzoek te doen en ideeën uit te werken, maar ook gewoon om uren achtereen alleen maar te schrijven.

Toch is ”alle tijd om te schrijven” eigenlijk een illusie. Want het gebeurt maar zelden dat ik echt een tijdje achtereen niets anders doe dan schrijven. Wel dat het de enige hoofdactiviteit is, maar ik schrijf eigenlijk nooit zonder social media aan of zonder af en toe even een spelletje (Wordfeud) te spelen. Waarom weet ik niet precies, ik denk dat ik misschien af en toe toch even afleiding nodig heb of mezelf eraan moet herinneren dat de wereld waarin ik zit als ik schrijf niet echt is, omdat ik me daar graag door laat meeslepen. Dat is helemaal geen slechte zaak, maar ik bevind me ook graag nog in de ”echte” wereld terwijl ik schrijf, ook een beetje omdat ik dan beter kan nadenken over hoe ik schrijf en wat ik heb geschreven en wat daar goed aan is. Eigenlijk werkt het zo: mijn innerlijke criticus, de kant van mij die steeds heel kritisch kijkt naar elk woord dat ik typ, trekt me af en toe terug naar de realiteit omdat ik wat beter moet nadenken of iets moet veranderen, maar ikzelf wil anderzijds niets liever dan in het verhaal en bij de personages blijven als ik eenmaal bezig ben. Heel gek is dat.

unsplash_528c8f581f45e_1

Bron

Toch zou ik het wel eens een keertje anders willen doen. Toch denk ik: nu heb ik nog vakantie, nu kan ik er nog honderd procent van genieten dat ik alle tijd heb om te schrijven. Nu kan ik nog… een schrijfsabbatical nemen. Ik zat al eerder met het idee, al toen ik nog naar school moest: toen verzuchtte ik al een keer op Facebook dat ik zo graag eens een keer een schrijfsabbatical wilde nemen. Geen school geen blog, gewoon alleen maar schrijven. Twee of drie maanden lang alleen maar schrijven. Ik weet niet of ik op dat moment half knock-out was of zo, maar ik dacht even helemaal niet aan de zomervakantie, vreemd genoeg. Want de zomervakantie is de perfecte manier om zoiets te doen. Maar toch… toch weet ik het niet zo zeker. Zo’n sabbatical is wel een soort dwang eigenlijk, je dwingt jezelf wel min of meer om alleen maar met schrijven bezig te zijn. Natuurlijk is dat heel breed op te vatten: ik zou zo’n sabbatical bijvoorbeeld ook gebruiken om personages en verhaallijnen nader uit te werken en om research te doen. Maar toch. Ik vraag me af of ik er niet gek van zou worden, alleen maar schrijven. Er zijn namelijk nog zoveel andere leuke dingen!

Ik weet het nog niet zo zeker, maar misschien dat ik het binnenkort wel eens probeer. Een weekje of misschien drie dagen alleen maar schrijven. Kijken hoe dat bevalt, hoe ver ik kan komen. Maar wat me stiekem pas echt heel erg lekker lijkt, is een schrijfvakantie. Naar Italië of Frankrijk, Engeland misschien. Hele middagen op een terrasje in de stad schrijven onder het genot van thee en croissants of fruit. In een huisje logeren en dan in de tuin schrijven tot de zon ondergaat, met een prachtig uitzicht. En tussendoor cultuur snuiven en inspiratie en research opdoen. Ja, dat zie ik wel zitten. Maar sowieso schrijf ik altijd veel als ik met mijn ouders op vakantie ben, want ja… een andere omgeving werkt altijd bevorderlijk voor de inspiratie, vreemd genoeg. Wel fijn!

Gerelateerde berichten:

Reacties

Er zijn nog geen reacties.




CommentLuv badge