Ik weet niet waarom ik het blijf herhalen – misschien omdat ik graag opschep of misschien omdat het gewoon een heerlijke ervaring was – maar vorig weekend zat ik dus in Frankrijk. Met mijn ouders, op een camping waar veel Engelsen stonden die op doorreis waren (geweest), in de buurt van Parijs. En ik weet niet hoe het met andere nationaliteiten zit, maar eh… wij Nederlanders praten graag Frans. Misschien omdat we even willen bewijzen dat we nog steeds weten waarvoor we op de middelbare school geslaagd zijn, of misschien om te bewijzen dat we echt wel opletten in de klas. Maar tja, echt Frans is het dan ook weer niet. Zo ontstond er bij ons een hilarisch gesprek in half Nederlands en half Frans. Echt, je had erbij moeten zijn…

Mijn ouders hebben allebei een middelbare schooldiploma waar Frans ook in zit, en mijn moeder heeft tijdens haar vervolgopleiding zakelijk Frans gestudeerd. Maar tja, Engels is vaak toch net even gemakkelijker dan Frans, hoewel alle vier de leden van ons gezien (mijn ouders, ik en mijn zus dus) het heel goed spreken, nog net niet vloeiend maar wel goed genoeg. Af en toe vinden we het leuk om op vakantie ook onderling eens Frans te praten, en dan… tja, dan wordt het grappig.

Zo heeft mijn vader de gewoonte om in het Frans of Duits heel veel pauzes in te lassen. Lange uithalen in zijn woorden en dan erg Franse ”eeeeeh”. Dus ik dacht hem eens eventjes slim af te zijn met mijn toch eigenlijk wel vloeiende Frans.
Ik: (tegen papa) ”Tu peux parler sans hésiter?” (kun je praten zonder te aarzelen?)
Papa: Je parle, eh… je parle français eeeeh… je pense…”
Mama en ik: *lachen*
Vervolgens gaat het gesprek weer even over andere dingen, maar dan wordt mijn vader melig. Dat gebeurt nogal eens, en het kan ofwel erg irritant ofwel erg grappig zijn. In dit geval was het erg grappig. Hij was namelijk op zijn laptop aan het surfen naar informatie over de iPhone 5, en tja… een melige vader gaat dan Frans en Engels door elkaar praten.
Papa: (theatrale stem) ”Le IEFOOn cing… du Pomme!”
Ik: *schiet onbedaarlijk in de lach*
Even gebeurt er niets bijzonders. Het enige wat papa vervolgens zegt, is ”Leuk hè, Engelse namen in het Frans vertalen?”
Ik krijg ineens een geniaal idee.
Ik: ”Ja, en dan kun je ook zeggen… Fenetres!!”
Mama: *snapt het als eerste en begint te lachen*
Papa: *verstond me niet* ”Wat? Wat?”
Ik: *heb ondertussen ook de slappe lach* ”Fenâtres!”

Vervolgens schudt de hele caravan vijf minuten lang doordat we zo hard moeten lachen. Tja. Nederlanders die Frans praten.

You may also like...

4 Comments

  1. Je suis desolé, mais je ne parle pas français. Parles-tu anglais? 🙂

    1. Yes, I speak English too! In case you did not understand the article, Pomme is French for Apple and Fenêtres is French for Windows, which was kind of the joke!

  2. Eh…Vief, helaas een correctie, ik heb juist geen Frans in mijn examenlijst Frans…..
    Ik ga er altijd een beetje prat op dat ik het in de praktijk heb geleerd.
    Lange vakanties in mijn jeugd in de Provence. En natuurlijk een beetje op school. Grappige annekdote, toen mamma en ik op vakantie gingen in Franstalig België, hielp mamma een Zweeds stel met vertalen bij de campingeigenaar. Toen ze terug kwam in de auto vroeg ik: en? waar staan we? Zegt ze: ja hé, dat ga jezelf maar regelen….ik dus, die eigenlijk dus niet zo heel goed Frans spreekt….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

[instagram-feed]