De volgende stap: wat heeft de toekomst voor mij in petto?

Onder Hersenspinsels op 3 december 2015

De volgende stap

Bron beeld

Er zijn momenten, veel momenten zelfs, dat ik mezelf nog helemaal niet als een volwassene beschouw. Momenten waarop ik het liefst aan mijn ouders vraag om iets te doen of me ergens mee te helpen, momenten dat ik nog vooral reageer vanuit het kind zijn. En dat is ook helemaal niet erg: ik begin juist steeds meer te beseffen dat mijn twenties dé periode zijn voor lekker genieten van het jong zijn, dingen uitzoeken en uitproberen en gewoon leven, precies zoals in de liedjes 22 en New Romantics van Taylor Swift. Het is zelfs psychologisch bewezen dat de echte volwassenheid pas rond je vijfentwintigste intreedt, dus ik heb nog een aantal jaartjes te gaan. Toch merk ik wel dat ik steeds meer mijn levensfase begin te delen met andere mensen om me heen, bloggers bijvoorbeeld. Maar bij hen, en ook bij mensen in mijn eigen familie en kennissenkring, zie ik ook dat zij al volop bezig zijn met de volgende stap. En dan rijst bij mij de vraag… wanneer zou ik die volgende stap gaan zetten?

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is: het beste voor mezelf willen

Onder Personal life op 27 oktober 2015

Waar mijn hart vol van is 1

Ik moet iets bekennen: van die blogposts met weekoverzichtjes of fotodagboeken, die sla ik meestal over. Gewoon omdat het me niet zo interesseert: ik volg een blog vooral voor de persoonlijke touch en de kleine wissewasjes die een blogger in het dagelijks leven ervaart, beschouw ik niet als persoonlijke touch. Veel leuker vind ik het als bloggers op een originele manier schrijven over wat ze bezighoudt, zoals Dagmar doet in haar Op de thee-rubriek. Zoiets wilde ik ook: ik wil niet elke week een overzicht plaatsen van wat ik allemaal doe, want dat vind ik saai om te schrijven, maar ik wil jullie wel op de hoogte houden. Vandaar deze rubriek, waarin ik zo af en toe zal vertellen over waar ik allemaal mee bezig ben en wat er bij mij leeft!

Lees meer…

Over mijn zus en de rol van vlinders in mijn leven

Onder Personal life op 30 september 2015

SONY DSC

Vandaag is het Broers- en Zussendag: op heel Facebook kom ik foto’s tegen van mensen die laten zien dat ze trots zijn op hun siblings (of ouderdelers, zoals mijn vader tegenwoordig zegt). Toen ik aan het begin van dit jaar in de blogplanning zag dat deze dag bij de ‘’Dagen van 2015’’ hoorde, hakte ik een knoop door: ik wilde graag een stukje schrijven over iets heel persoonlijks, iets wat mij heel kwetsbaar maar ook heel erg mij maakt. Het is iets waar ik nog nooit eerder over heb geschreven op mijn blog en sowieso zijn er maar heel weinig mensen die ervan weten, maar toen ik laatst mocht spreken op het college geneeskunde, besefte ik dat het juist iets is waar meer mensen van zouden moeten weten. Ik heb namelijk nog een zusje gehad en – in zekere zin – verloren.

Lees meer…

Balans en wat het voor mij echt betekent

Onder Personal life op 28 september 2015

Balans

Bron beeld: Picjumbo

Misschien heb je het al een beetje meegekregen via mijn sociale media-accounts, maar ik zit nu weer heel wat lekkerder in mijn vel dan vorige week, toen ik dit artikel over fulltime ziek zijn publiceerde. Vlak daarna kwam ik tot het besef dat dat fulltime ziek zijn eigenlijk helemaal niet bij mij paste: mede door een reactie van Emmy en door het spreken voor de studenten geneeskunde besefte ik dat er eigenlijk maar één manier is om alles aan te pakken: mijn eigen manier. Oftewel: niet de focus leggen op het ziek zijn of het student zijn, maar gewoon op het Vivian zijn met alle facetten van mijn persoonlijkheid. De dingen op mijn manier doen, op de manier die goed voelt met het oog op de omstandigheden en het moment. En met dat besluit ontdekte ik ook wat balans eigenlijk écht betekent: klik snel verder voor het verlossende antwoord!

Lees meer…

Acceptatie: ik ben fulltime ziek

Onder Hersenspinsels op 23 september 2015

Fulltime ziek

Bron beeld: Picjumbo

Vorig jaar rond deze tijd ging het niet zo goed met mij: het was allemaal een beetje teveel en ik stortte in met oververmoeidheid, stress en buikkrampen die het begin van weer een slechte periode bleken in te luiden. Het heeft tot maart dit jaar geduurd voor ik weer een beetje was opgekrabbeld en toen was ik vastbesloten: ik moet echt goed voor mezelf zorgen om te voorkomen dat stress me opnieuw parten gaat spelen. Het afgelopen halfjaar is het behoorlijk lastig geweest om de juiste manier hierin te vinden: ik hoef jullie niet meer te vertellen dat ik het heerlijk vind om bezig te zijn met wat ik leuk vind en dat ik snel teveel doe. Ook nu merk ik weer dat ik daar echt een beetje in doordraaf en dat besef komt net op tijd. Vandaar dat ik een nieuwe afspraak met mezelf heb gemaakt, eentje die draait om een best wel harde, maar prettige waarheid: ik ben fulltime ziek.

Lees meer…

Doel voor juni: Terug naar de basis

Onder Doelen, Hersenspinsels op 1 juni 2015

Doelen juni

Bron beeld: Unsplash

Ik weet nooit zo goed wat het is, maar ik hou van de eerste dag van een nieuwe maand: het voelt altijd een beetje als een frisse start, als een mogelijkheid om opnieuw te beginnen en een nieuwe kans aan te grijpen. Dat is ook precies de reden dat ik besloot om vanaf 1 juni de draad van mijn blog weer op te pakken! Het is een aantal weken stil gebleven hier, en dat komt doordat het gewoon even niet echt goed ging. Wat er aan de hand was en hoe het nu gaat, lees je in deze post!

Lees meer…

Even een stapje terug

Onder Personal life op 14 mei 2015

Blogpauze

Jullie voelen het misschien al aankomen doordat ik een beetje stil ben op sociale media en op mijn blog: het gaat even niet zo heel erg lekker. En dat is ook de reden dat ik heb besloten om een korte blogpauze in te lassen: omdat ik even tijd voor mezelf nodig heb. Hoe het precies zit, lees je in deze blog.

Lees meer…

Mijn hoofd wil meer dan mijn lijf aankan

Onder Hersenspinsels op 30 maart 2015

2015-03-Life-of-Pix-free-stock-photos-bouquet-pink-flower-table-julien-sister

Bron

Ik zit deze maand niet zo lekker in mijn vel. Dat komt misschien niet als een verrassing door de posts die de afgelopen weken online kwamen over mijn onzekerheden en dingen waar ik het moeilijk mee had. Hoe het precies is gekomen weet ik niet, waarschijnlijk is het gewoon iets wat altijd wel aanwezig is geweest maar wat ik nu pas echt opmerk. De laatste tijd is het er steeds wel en dan weer niet en ik  vond het tijd voor een eerlijke blog om het eens even écht van me af te kunnen schrijven.

Lees meer…

Afhankelijk en thuiswonend, maar toch een losmakingsproces

Onder Hersenspinsels op 14 maart 2015

photo-1422513391413-ddd4f2ce3340

Bron

Gisteren schreef ik al over dat ik tegenwoordig veel meer dan vroeger behoefte heb aan sociale contacten en activiteiten. Vandaag belicht ik een heel andere kant daarvan: het contact met mijn ouders. Ik ben namelijk heel erg lang – eigenlijk al sinds mijn kindertijd – heel hecht met ze geweest, en dat ben ik nog steeds. Maar ik merk wel sinds een aantal weken dat ik me van hen aan het losmaken ben. En het intrigeert me best wel hoe dat werkt, want mijn ouders en ik zitten niet echt in een gemiddelde ouder/adolescent-situatie.

Lees meer…

De grenzen van een sociaal leven

Onder Hersenspinsels op 13 maart 2015

photo-1422405153578-4bd676b19036

Bron

Ik was laatst bezig met het invullen van mijn persoonlijke blogplan (komt binnenkort meer over!) en daar stond de vraag in hoe ik mijn blog in één woord zou beschrijven. Wat ik oen heb ingevuld, is dit: individualistisch. Omdat ik dat zelf ook heel erg ben: een eigen persoon, met eigenzinnige ideeën en interesses en trekjes. En ik denk dat ik dat altijd al ben geweest: als kind was ik al introvert, speelde ik liever in mijn eentje binnen dan buiten en mij hoorde je nooit over spelen bij vriendjes, dat deed ik alleen als het van mijn ouders moest omdat ik vriendjes moest maken, haha. Dat is op de hele middelbare school zo gebleven: liever in mijn eentje met mijn eigen dingen dan bij anderen. Tegenwoordig, eigenlijk sinds ik op het hbo zit, is dat juist heel anders: nu merk ik dat ik steeds meer behoefte krijg aan sociale contacten. Niet voor niets ben ik laatst naar een schrijfworkshop geweest terwijl ik dat tot een poosje terug echt nooit gedaan zou hebben. Maar het is wel lastig, want een sociaal leven is niet heel makkelijk voor mij.

Lees meer…