Dag allerliefste vriendje

Onder Personal life op 8 januari 2020

Ik had grootse plannen voor mijn eerste blog van 2020. De titel zou, heel theatraal en heel voorspelbaar, it was the end of a decade but the start of an age zijn. Het zou een blog worden over de afgelopen tien jaar, over hoe ik in dat decennium twee middelbareschooldiploma’s haalde, ging studeren en werd wie ik bleek te kunnen zijn. Over hoe 2019 een jaar was van vrijheid vinden, met meer zelfinzicht over mijn eigen ding doen, nieuwe zorgverleners die mijn wereld weer een stukje groter maken, een nieuwe caravan met een eigen plek voor mij… en over hoe 2020 een gloednieuw, spannend hoofdstuk moet worden, het eerste hoofdstuk van een nieuw tijdperk: het tijdperk van afstuderen en carrière maken en weer een nieuwe Vivian worden. Zag ik helemaal zitten, en daar was ik ook helemaal klaar voor. Maar het liep anders, want in die eerste dagen van het jaar werd mijn hart in een miljoen stukjes gebroken. Mijn allerliefste vriendje, mijn beste maatje, mijn poezenbeest, mijn Phoebe is niet meer.

Lees meer…

I let my heartstrings pull me where I want to go

Onder Waar mijn hart vol van is op 10 december 2019

I let my heartstrings pull me where I want to go, schreef ik een poosje terug in mijn notities-app, en dat is inmiddels mijn motto geworden. Ik denk dat ik de laatste maanden bewust of onbewust in een soort overlevingsmodus heb gezeten: het voelt alsof ik op zeker moment een verrekijker heb opgezet, heb gezien dat die horizon van het afstuderen en de toekomst en een carrière nu echt dichterbij aan het komen is en heb besloten dat er nu niets meer mag misgaan. Dat is ook letterlijk een paar keer door mijn hoofd gegaan: ik wil nu, juist nu, uitgerekend nu, gewoon niet instorten, niet mezelf voorbij gaan lopen. En dus heb ik heel erg geprobeerd me te focussen op een balans tussen studeren enerzijds en voor mezelf zorgen anderzijds: even geen doelen of takenlijstjes voor hobbyprojecten, even geen planningen voor hoe ik mijn vrije dagen wil doorbrengen, even geen gepieker over blogstiltes en een roman die ligt te versloffen – gewoon even niet. Gewoon even alleen maar mijn scriptie en voor de rest precies waar ik zin in heb, wanneer ik er zin in heb, hoe ik er zin in heb. Waar mijn hart me trekt, daar ga ik.

Lees meer…

Doing better than I ever was

Onder Gezondheid, Personal life op 20 november 2019

‘’Nobody’s heard from me from months… I’m doing better than I ever was. Dit stukje uit het nummer Call It What You Want van Taylor Swift sinds ergens vorig jaar mijn absolute motto geworden. Nu, na een paar maanden radiostilte op mijn blog, is het nog extra van toepassing… maar het is vooral dat ene zinnetje. Het gaat gewoon beter dan ooit met mij: mijn leven is rijker en mooier en fijner dan ooit en qua gezondheid is het nog nooit zo sterk en stabiel geweest en daar ben ik zo intens dankbaar voor. Maar in de laatste maand, toen ik voor het eerst in lange tijd de vraag hoe het met me gaat moest beantwoorden met ‘’niet zo goed eigenlijk’’ heeft dat zinnetje ook nog een andere betekenis voor me gekregen. Ik zat in een behoorlijke dip wat mijn gezondheid betreft, en daaronder zat een gevoel van ‘’het gaat nu even niet zo goed, maar toch gaat het nog steeds beter dan ooit’’ en tegelijkertijd heb ik best geworsteld met het feit dat het eigenlijk slechter ging dan het in lange tijd is gegaan.

Lees meer…

Gonna be a girlboss | Hoe ik mijn carrièrepad voor me zie

Onder Hersenspinsels, Personal life op 4 september 2019

Ik heb afstudeerkoorts. Mijn scriptie neemt steeds vastere vormen aan en het wordt steeds aannemelijker dat ik uiterlijk einde van het jaar klaar zal zijn, dat ik misschien de kerstvakantie wel zal beginnen met mijn semi-diploma op zak en dat 2020 hét nieuwe hoofdstuk van mijn leven wordt. Het begin van mijn carrièrehoofdstuk. Dat is een héél raar idee: na zevenenhalf jaar studeren en twintig jaar, oftewel het grootste deel van mijn leven, naar school gaan, wordt dat straks heel anders. Dan ga ik wérken. Een carrière opbouwen. Mijn steentje bijdragen aan de maatschappij. En ik weet twee dingen heel zeker:  ten eerste doet het er dan echt niets meer toe dat ik lang over mijn opleiding heb gedaan, omdat het dan de cijferlijst is die ik meeneem en niet de studievertraging. En twee: ik vind het enorm spannend, dat nieuwe hoofdstuk. Goed spannend. Zeker omdat het me eigenlijk nu al aan het denken zet: hoe wil ik dat het eruit komt te zien?

Lees meer…

Grote dromen, grote doelen, grote ambities…

Onder Hersenspinsels, Personal life op 16 augustus 2019
Photo by Jian Xhin on Unsplash

Ik ben altijd een dromer geweest. Letterlijk: als kind kon ik soms zomaar, midden in een gesprek, afdrijven en dan minutenlang in het verre oneindige staren… en als ik dan eenmaal terug op aarde was, kon ik me soms niet eens meer herinneren waar ik met mijn gedachten had gezeten. Maar ik heb ook altijd echt dromen gehad, al toen ik jong was: ik wilde kinderverpleegkundige worden, en toen prikzuster, en dan ook nog kinderboekenschrijfster. Ik droomde over waar ik later zou wonen en op wie ik verliefd zou worden, ik droomde van paarden hebben en zwemmen met dolfijnen… kinderdromen, heerlijke kinderdromen. En later nam ik het don’t you dream impossible things? van Taylor Swift ter harte, droomde ik van in mijn eentje op reis gaan en een leven creëren waarmee ik iedereen kon laten zien wat ik waard was, dat ik meer was dan dat grijze muisje. Ik heb altijd gedroomd, maar mijn echte dromen kwamen pas zeven jaar geleden, toen ik dat leven begon te bouwen… en erachter kwam dat het er heel anders uitzag dan ik altijd had gedacht.

Lees meer…

I’m the only one of me | 25 lessen die ik leerde in de afgelopen 25 jaar

Onder Personal life op 2 augustus 2019

Ik heb mijn verjaardag altijd bijzonder geweest. Niet alleen vanwege dat gevoel dat één dag lang alles mogelijk is, dat niets te gek is en dat alles mag en kan, maar meer omdat elke verjaardag me weer doet beseffen dat het gewoon bijzonder is om weer een jaar achter je te laten en weer vooruit te kunnen kijken naar een nieuw jaar. Het is bijzonder om te weten dat je niet meer dezelfde bent als een jaar geleden, ook al voelt dat misschien nog wel zo: elk jaar weer kan er onwijs veel gebeuren en veranderen in jezelf, in je leven en in je wereld en ik vind het altijd fijn om te beseffen dat ik in het afgelopen jaar nieuwe dingen over mezelf heb geleerd of op een andere manier ben gegroeid. Elk jaar, elke verjaardag doet ertoe, want elk jaar voelt als een stukje van mezelf dat ik moet koesteren. Nu ik een maand geleden de vijfentwintig heb aangetikt – hallo, ik word oud – ben ik me er des te meer van bewust hoe veel er in de afgelopen vijfentwintig jaar is gebeurd en wat ik in die tijd heb geleerd over mezelf en mijn kijk op het leven en de wereld.

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is | Elk stapje is er ééntje

Onder Waar mijn hart vol van is op 27 maart 2019

Het is woensdag, 27 maart, kwart voor één ’s middags. Een week na de verkiezingen voor de Provinciale Staten – met op zijn zachtst gezegd een bijzondere uitslag. De dag dat de live action-remake van de Disney Classic Dumbo in première gaat. De laatste woensdag van de maand, want volgende week is het alweer april. Dit weekend gaat de klok alweer een uur vooruit, het weer begint heel voorzichtig wat zonniger te worden en de eerste vakanties worden al geboekt of zijn zelfs al voorbij. Ik geniet in mijn chilloutfit – fleecebroek, sweatshirt met‘’hello weekend’’ erop en mijn haar in een lekker hoog, rommelig knotje – van mijn eerste kop thee en van mijn playlist met muziek van nederpop-artiest Teske, die ik komend weekend live ga zien in Paradiso Noord, en ik besluit sinds lange tijd weer eens in het toetsenbord te klimmen voor een persoonlijke update.

Lees meer…

Let’s make it a good one | Dit was 2018, dit wordt 2019

Onder Personal life op 11 januari 2019

Welkom in 2019! Of beter gezegd… welkom in al bijna de derde week van het nieuwe jaar. Gek hè, hoe snel dat nieuwe jaar alweer normaal voelt? Er is ook alweer genoeg gebeurd, er worden alweer volop plannen gemaakt en tegelijkertijd gaan we ook allemaal weer heel snel gewoon door met ons leven. Voor mij geldt dat net zo: even een paar dagen genieten van die shiny new nine en dan gewoon weer lekker knallen met die scriptie. Maar… iets in mij is toch aan het trekken om dat nieuwe er niet té snel van af te laten gaan. Om toch nog even wat uitgebreider te reflecteren en niet te snel afscheid te nemen van het jaar dat achter me ligt… en me misschien een beetje bewust voor te bereiden op het jaar dat komen gaat?

Lees meer…

Ik ging naar het casino en ik had de avond van mijn leven

Onder Personal life op 28 december 2018

De laatste tijd ben ik steeds meer aan het beseffen dat ik momenteel in een soort verlate fase van ontdekken en ervaren zit. Zo ging ik vorig jaar bij wijze van verjaardagscadeau voor het eerst uit, staat er voor 2019 al een handvol concerten op de planning en merk ik dat ik het echt steeds toffer ga vinden om erop uit te gaan en alles te ontdekken wat het leven te bieden heeft aan geweldige ervaringen en wereldwijsheid. Toen zwagerlief Jouke als cadeau voor dit jaar voorstelde om naar het casino te gaan, was ik dan ook al snel enthousiast: de wereld van gokspelletjes is er eigenlijk ook een beetje één van glamour en geheimen en ik was wel heel erg benieuwd hoe dat zou zijn. En dus ging ik een paar weken terug met zus- en zwagerlief en wat gezamenlijke vrienden een avond naar Holland Casino… en het was de avond van het jaar. Van mijn leven.

Goede zorgen

De mensen van Holland Casino, die we van tevoren hadden benaderd om te kijken of we een eigen speeltafel voor ons gezelschap konden krijgen, hadden alles zó ontzettend geweldig geregeld voor ons: we werden als regelrechte vips behandeld. Een privéhostess die ons een onwijs interessante en heel erg open rondleiding gaf en die ons een overvloed aan overheerlijke drankjes en hapjes serveerde, een eigen croupier voor het blackjacken, een Yahtzee-spel als verjaardagscadeau en vooral vet veel gemoedelijke gezelligheid en ontzettend goede zorgen: we vielen van de ene verbazing in de andere en het voelde echt als een warm bad waar we in terecht kwamen, zo onwijs tof!

A whole new world

En jeetje, wat een wereld ging er voor mij – en ik denk voor ons hele gezelschap wel – open. Ik ken het casino alleen maar van de blitse tv-reclames en van films en tv-series, maar daar rondlopen tussen de high limit-pokertafels, de croupiers die razendsnel kaarten schudden en de stapels fiches die de inzet verraden was echt fantastisch. Ik vond het geweldig om te zien hoe gróót het er is en dat het echt een wereld op zich is: mensen lopen er rond in avondkleding, er zijn tal van bars en er is ook echt zo’n air die een mix is van plezier hebben, serieus spelen en mysterie. Het mysterie van ‘’kan ik dit winnen door slim spelen’’ maar ook het mysterie van ‘’zit het lot aan de touwtjes van dit spel te trekken’’ het mysterie van ‘’wat gaat er in de mensen om die hier zoveel geld inzetten’’ en het mysterie van ‘’wat ís dat, die soort magie van gokspelletjes?’’ Het is een setting waarin je even absoluut en totaal niet bezig bent met je echte leven en de buitenwereld en dat vond ik heel apart en heel intrigerend.

Lol maken

En man, wat hebben we een lol gehad! We hebben zo onwijs veel gelachen met elkaar en met onze gastvrouwen en op een gegeven moment kregen we zelfs door dat er nergens anders zo gelachen werd: wij vermaakten ons opperbest met het spelen terwijl het voor veel andere bezoekers veel meer echt hard en zakelijk spelen en geld verdienen is – zo gek om dat te bedenken!

Lekker wereldwijs

Onze croupier was tijdens het blackjack spelen ook echt te gek: ze liet ons iets van vijf oefenrondjes doen voordat we echt gingen inzetten en pikte zo onwijs goed op hoe ze me kon helpen met horen en zien en ze gaf steeds uitleg… en echt hoor, als je daar dan echt aan die tafel zit met een cocktail voor je neus en een veelbelovend bakje voor je winst terwijl je heel diep nadenkend je fiches vasthoudt en je kaarten bestudeert… voelt het heel erg echt. Hel erg wereldwijs en stoer en écht en dat was zó tof.

Charme

Want ja, die charme van het casino en van die spelletjes… daar ontkom je niet aan. Het is zó leuk om te doen, om vol spanning je volgende kaart en die van de bank af te wachten, om te zien hoe je tafelgenoten het spel spelen… en het is zo’n gevoel van euforie als je dan opeens – dankzij een risicomove of gewoon een strategie – daadwerkelijk iets wint, al is het maar dat je inzet blijft staan. Ik vond het echt heel gaaf om fiches te winnen en die vervolgens weer te kunnen inzetten en ik kan me ook absoluut voorstellen dat je je helemaal in zo’n spelletje kunt verliezen.

Like roulette

En ook toen we na het blackjacken – in Nederland ook wel bekend als eenentwintigen – afscheid namen van onze geweldige begeleidsters hebben we het nog onwijs naar ons zin gehad. Want ook een rondje maken langs de andere tafels, andere spelers kijken en beslissen waar je nog meer wilt spelen is vet: zo beproefden we ons geluk bij het Money Wheel en de roulettetafel en hoewel het blackjacken het absolute hoogtepunt was, vond ik dat ook wel heel leuk, zeker omdat je kunt doen alsof je héél goed weet of je op rood of zwart, even of oneven of een getal moet inzetten – terwijl dat dus echt puur gokken en geluk hebben is.

SLOTS!

Nog leuker echter waren de gokkasten in de kelder van het casino: alsof je in een nerdwalhalla bent beland. In de zalen met speeltafels is het wel echt gezelliger en glamoureuzer, maar toegegeven: even aan zo’n machine zitten en ervaren hoe mieters (haha) het voelt om aan zo’n hendel te trekken en er daadwerkelijk wat centjes (letterlijk) mee te verdienen was ook echt geweldig.  Yep, ik snap absoluut wat mensen aantrekt in naar het casino gaan!

Dankjewel ♥

Uiteindelijk zijn we een dikke drie uur in het casino geweest en het was grandioos. Duizendmaal dankjewel aan onze gastvrouw en privécroupier die het tot een bijzonder onbetaalbare en unieke ervaring hebben gemaakt: ik heb onwijs genoten en de tijd van mijn leven gehad! Dankjewel liefste zus- en zwagerlief Laura en Jouke voor het cadeau en dankjewel Claudia, Jeff, Dinja, Monie en, Rowan dat jullie het met me wilden delen – I’ve had the time of my life and I owe it all lto all of you

Ben jij wel eens in het casino geweest?

Waar mijn hart vol van is | The road to graduation

Onder Waar mijn hart vol van is op 29 oktober 2018

De blogger in mij slaapt. Houdt een winterslaap, misschien wel. Wordt af en toe wakker om wat hersenspinsels op papier te zetten, toch even wat stukjes te schrijven over de dingen die het echt waard zijn om over te schrijven… en kruipt dan weer in bed. Het bloggen is de laatste maanden enorm gezakt op mijn lijstje van prioriteiten, en aan de ene kant vind ik dat jammer: mijn liefde ervoor is absoluut niet afgenomen en maar al te vaak verlang ik terug naar die heerlijke dagen die helemaal in het teken stonden van artikelen schrijven. Maar aan de andere kant is het een heel bewuste keuze geweest om het even op een heel laag pitje te zetten. Want ook al ben ik nog zoveel meer dan student en probeer ik dat mede door het bloggen te blijven beseffen, momenteel draait mijn leven wel vooral om mijn studie. Tijd voor een update!

Lees meer…