Ik ben er de persoon niet naar om te klagen over de dingen die door mijn ziekte niet kunnen, maar soms zijn er gewoon zaakjes die niet zo fijn zijn en dat mag de wereld best weten. Eerder deze week schreef ik al over dat ik soms best onzeker ben over de rare kronkels van mijn lijf en dat me dat best frustreert; vandaag gaat het over iets praktischers. Ik ben namelijk klein – momenteel nog net geen 1.40 – en ik zal nooit de lengte van een normale volwassene bereiken. Mijn droom is heel lang de 1.50 geweest, maar onlangs hebben we te horen gekregen dat mijn groeischijven aan het sluiten zijn waardoor het groeihormoon dat ik momenteel spuit niet lang meer zal werken en we er dus binnenkort mee moeten kappen. Nu vind ik het over het algemeen niet zo erg om klein te zijn, want klein is fijn en het geeft een des te fijner gevoel om lekker volwassen te reageren wanneer iemand me aanziet voor het kind dat ik niet ben. Maar er is één ontzettend hekel punt waar ik in het dagelijks leven steeds weer op stuit en dat moet er gewoon even uit. Want het is iets dat niet onmogelijk op te lossen is en ik ben van de kleine-kansjes-zijn-ook-kansjes, dus… lees vooral door!

Ik heb namelijk vaak veel moeite met het vinden van kleding. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat dit tegenwoordig best meevalt omdat ik de laatste paar jaar flink gegroeid ben, waardoor ik nu qua maten ongeveer bij de twaalf- tot veertienjarigen zit. Kleren voor die leeftijd passen gelukkig goed bij mijn stijl en zijn ook niet al te kinderachtig, dus het is nooit echt moeilijk om iets te vinden als ik ga shoppen. Maar met schoenen is dat vaak een ander verhaal. Laarzen vallen nog wel mee, die kan ik redelijk goed vinden, maar tot voor kort zat ik met de zomerschoenen echt tussen de gympen met plaatjes van Dora en de Disney Prinsessen erop (vaak ook nog terwijl ze voor de rest gewoon hartstikke leuk waren, grmbl). Heel erg frustrerend. Zoals ik al zei valt het met kleding nu wel mee, maar ik heb ook periodes gehad dat ik met jeans gedoemd was tot glittergevallen voor tienjarige meisjes en met jassen tot afschuwelijke fluorescerende kleuren plus stomme versieringen en plaatjes. Blegh.

Maar dat is niet het enige struikelpunt. Ik denk dat er meer mensen zijn met een ziekte of handicap die dit probleem hebben: er is heel weinig kleding geschikt voor rolstoelgebruikers of mensen die door fysieke beperkingen of ziektes andere lichaamsverhoudingen of -problemen hebben. Er bestaat wel aangepaste kleding, maar die ziet er meestal niet zo geweldig modieus uit. Nu red ik het nog wel met gewone kleding van de H&M, C&A en Zara, mede dankzij de naaikunsten van mijn moeder die het altijd wel kan fixen als er iets veranderd moet worden, maar niet iedereen heeft zo’n fijne mams. Veel mensen hebben vanwege hun beperkingen kleding nodig die bepaalde delen ondersteunt of het accent verlegt, die comfortabel zit om pijn of ongemak te voorkomen, noem het maar op. Om nog maar te zwijgen van schoenen: ik vind het in de zomer al lastig om schoenen te vinden die leuk zijn én waar ik goed op kan lopen, terwijl er waarschijnlijk ook mensen zijn die te allen tijde speciaal ondersteunende schoenen moeten dragen maar ook niet altijd leuke kunnen vinden.

Gelukkig wordt er in de modewereld best wel wat gedaan voor mensen met lastige kledingvereisten. Zo is er een wedstrijd gaande die Fashion on Wheels heet en erom draait toffe mode te ontwerpen voor gehandicapten – waarvoor de enorm inspirerende en ernstig zieke Tannika de Koning gastontwerper is – en heeft Topshop een speciale collectie voor short ladies. Hartstikke fijn natuurlijk, maar de kleding van Tannika – de zogeheten Pijnlijn voor mensen die altijd pijn hebben – en die kleding voor kleine vrouwen vind je nergens. Het zou zo fijn zijn als de gewone winkels die ik net noemde – H&M, Zara, C&A en voor mijn part zelfs Zeeman – ook kleding zouden verkopen voor ”andere” lichamen, maar met dezelfde prijzen. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn, als er veel gebruik wordt gemaakt van stretchstof voor kleding en stevige zolen bij schoenen, vind ik het al best. Het zou het leven voor gehandicapte en kleine mensen zoveel gemakkelijker maken – misschien heel oppervlakkig, maar iedereen wil er toch leuk uitzien in plaats van gehandicapt of kinderlijk? Het is nu eenmaal zo dat je je met leuke kleding aan lekker voelt én als je weet dat je er goed uitziet, krijg je meer zelfvertrouwen. Helemaal niets mis mee dus!

You may also like...

5 Comments

  1. Ik heb dat probleem van schoenen ook. Ik heb maar 36, terwijl de meeste volwassen maten beginnen bij 37 of 38. Sommige winkels hebben echt helemaal niks voor mijn maat behalve de Lelly Kelly schoenen die gaan knipperen als je er op loopt… We zijn wel eens in een winkel geweest en vroegen of ze misschien schoenen voor maat 36 hadden. Toen zeiden ze dat we gewoon schoenen moesten pakken die ik leuk vond en dan zou zij er naar kijken. We hadden 20 paar op de toonbank gelegd en er was helemaal NIKS in mijn maat… Heel frustrerend…

  2. Ik zit ook bij een grensgeval met mijn schoenmaat 41/42, waar 42 veelal de grootste maat is en alle toffe schoenen massaal bij de 39 en 40 staan. Daarbij ben ik ook wat steviger gebouwd (goh, wat verbloem ik het hier mooi), dus ik moet echt zoeken naar kleding die goed past en ook nog eens leuk staat… Tja.. Wat zou het makkelijk zijn als kleding zichzelf naar je lichaam zou vormen, toch?

  3. Welke schoenmaat heb je als ik vragen mag? Ik heb zelf maat 34 en draag vaak hakken, ik heb mooie laarzen kunnen vinden op de kinderafdeling en afgelopen zomer vond ik damesballerina’s in mijn maat die ik echt heel mooi vind. Ik weet niet wat jouw stijl is, maar ik vind Sarenza.nl echt een aanrader. Bovendien bestaat er de website Petitefeet.nl hier vind je alles over schoenwinkels die kleine maten verkopen. Vaak wat duurder, maar dan heb je ook wat. Ik heb suede enkellaarsjes waar ik heel blij mee ben bijvoorbeeld, die waren wel duur. De hakken waren helemaal afgesleten dus nu zijn ze bij de schoenmaker en kunnen ze daarna hopelijk nog heel lang mee.

    Er komt ook eindelijk meer aandacht voor kleding voor kleinere vrouwen. Ik heb een kindermaat voor 10 tot 12 jarige kinderen (ik ben 1.47 m.) en kan steeds beter kleding vinden. Miss Etam heeft een “Kort” lijn, bij V&D zijn twee merken te koop met een petite afdeling (Dorothy Perkins en Wallis). Mooie broeken koop ik bij Outfitters Nation. Verder koop ik veel xxs en maatjes 32, onder andere te koop bij Zalando, Esprit, Mexx, The Sting, Cool Cat valt heel klein, H&M heeft soms wat. Ik struin gewoon steeds het internet af en ik kan zo veel makkelijker vinden wat ik zoek. Sommige sites (zoals Esprit) vermelden ook hoe een kledingstuk valt. Ik hoef niet vaak meer wat terug te sturen. 🙂 Oh ja, misschien handig om te weten, mijn kledingstijl is wel aan de nette kant. Dit komt ook door mijn toekomstige werkveld, de juridische wereld, denk aan conservatieve notariskantoren.

    1. Bedankt voor je toffe lange reactie! Ik heb maatje 34/35 momenteel en bestl liever geen kleding of schoenen online: met schoenen wil ik namelijk zeker weten dat ik er goed op kan lopen en kleding moet vooral rond mijn buik goed passen omdat die vaak opgezwollen is, en terugsturen is vaak ook zo’n gedoe haha. Die website voor schoenen is wel tof! De prijzigheid vind ik op zich niet zo’n punt, alleen begin ik er nu liever nog niet aan omdat ik op dit moment nog groei en vrij snel door mijn maten ga, dus dan wacht ik liever tot ik uitgegroeid ben en niet meer het risico loop een paar dure schoenen na een half jaar al weg te moeten doen. Dat van die lijnen bij andere winkels wist ik niet, daar ga ik zeker eens op letten!

  4. Het lijkt me inderdaad lastig. Gelukkig heb je nu inderdaad wel hippe kinderkleding die je als volwassene ook prima kunt dragen. Dat is al een stapje vooruit.
    Zelf heb ik ook altijd problemen met schoenen. Heel irritant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

[instagram-feed]