‘Wie ik ben’

Vivians Vocabulaire is niet voor niets een persoonlijke blog: naast adviezen en inspiratie komen er ook persoonlijke verhalen en hersenspinsels voorbij!

Hoe ik weet dat ik me beter voel

Onder Hersenspinsels op 12 mei 2014

Cat-in-bed

Bron

De afgelopen dagen voelde ik me bluh. Bluh zoals ik me al een tijdje niet had gevoeld. Griep-bluh. Gewoon flink bluh. Hoe het kwam weet ik niet, waarschijnlijk was het de dip die nu al anderhalf jaar geregeld terugkomt, een paar dagen heel heftig is en dan weer verdwijnt. Hoe dan ook, ik voel me nu weer helemaal top en dat is heel erg fijn. Meestal duurt het bij mij niet langer dan een dag of twee voor ik weer opgeknapt ben en op die derde dag – soms aan het eind van de tweede dag – begint mijn lichaam te laten zien dat het zich weer helemaal happy voelt. Mijn brein overigens ook. Ik vond het deze keer best wel grappig om daar op te letten en dus vandaag een blogje daarover!

Lees meer…

PERSOONLIJK | Slechte dagen, goede gedachten

Onder Hersenspinsels op 6 mei 2014

keep_holding_on_____by_aoao2-d2ytwm3

Bron

Ik ben heel dankbaar dat het momenteel goed gaat met mijn gezondheid en dat ik het grootste gedeelte van de tijd heel stabiel ben in mijn dagelijkse dingen. Toch zijn er nog altijd dagen dat ik me niet goed voel en moeite heb om de dag door te komen of dagen waarop niet alles helemaal lekker gaat. Maar als er één ding moet zijn dat ik geleerd heb in de jaren dat ik ziek ben – al mijn hele leven dus – dan is het dat er altijd wel een manier is of gevonden kan worden om zulke dagen door te komen. Een filosofie die ik onlangs tegenkwam op de blog van Lisanne past hier heel goed bij: pluk het uur. Oftewel: carpe horam.

Lees meer…

Ik ben Vivian en ik ben chronisch gelukkig.

Onder Hersenspinsels op 25 april 2014

21 Al een tijdje was ik op zoek naar een manier om mezelf nu écht te beschrijven. Ik ben namelijk heel veel dingen: boekenwurm, blogger, alfa, levensgenieter, kattenmeisje, seriesverslaafde, schrijver, student, paardenmeisje… maar dat zijn allemaal stukjes van mijn persoonlijkheid. Als ik twee dingen zou moeten kiezen die mij echt beschrijven, dan zou ik zeggen: mijn chronische ziekte omdat die me heeft gemaakt tot wie ik ben, en het feit dat ik gelukkig ben. Maar… chronisch ziek en gelukkig klinkt niet zo. Ik hield het eerst op levensgenieter en daarna op het motto my life is not perfect but it does have perfect moments maar dat was het allemaal nét niet… tot ik het vorige week ineens had. Het Eureka-gevoel. Want weten jullie wat ik nou eigenlijk écht ben? Chronisch gelukkig.

Lees meer…

PERSOONLIJK | Mijn bijzondere lijf

Onder Hersenspinsels op 18 april 2014

Bron

Mijn ouders en ik krijgen vaak de vraag van onbekenden wat ik nu eigenlijk precies mankeer. Het antwoord dat de artsen op die vraag klaar hebben, is de diagnose die ze hebben gesteld bij gebrek aan beter: chronische darmvlokatrofie. Nu betekent atrofie verschrompeling, maar bij mij is het meer zo dat mijn darmvlokken – de stukjes van de darmen die het werk doen, dus de voedingsstoffen uit het eten halen – gewoon niet functioneren. Zo wordt het beschreven en dat is ook wat er aan de hand is, alleen… het heeft geen naam. Het is geen Pompe, geen Crohn, geen bekende darmziekte, hoewel het wel op hetzelfde neerkomt: bij die ziektes werken de darmen niet naar behoren of niet helemaal, bij mij werken ze helemaal niet. Subtiel verschilletje. Dat die ziekte chronisch is, is wel duidelijk: ik heb het al vanaf mijn geboorte en zal er waarschijnlijk nooit van afkomen. We – mijn ouders, ik, de artsen – hebben ook geen idee hoe het zich zal gaan ontwikkelen, of het drastisch anders zal gaan worden of dat het hetzelfde zal blijven, of het zal verbeteren of verslechteren naarmate ik ouder word. Weten we allemaal niet: het enige dat we op dit moment weten, is dat het nu goed gaat en dat het in verschillende perioden van mijn leven slecht is gegaan, maar dat ik daar steeds weer overheen ben gekomen.

Lees meer…

PERSOONLIJK | Als ik 36 uur had…

Onder Hersenspinsels op 17 april 2014

Bron

Sinds ik in totaal drie blogs run, fulltime studeer, voor een aantal andere sites op regelmatige basis schrijf, om mijn gezondheid moet denken en ook nog eens een sociaal leven moet onderhouden én dingen voor mijn plezier wil doen, voelt het verstrijken van tijd als een zandloper. Een zandloper die ik de hele dag door op mijn netvlies gebrand heb staan: ik zie het zand langzaam verminderen naarmate de dag vordert en ik weet: er zijn nog zoveel dingen die ik moet en wil doen. Ik heb het me absoluut zelf op de hals gehaald en ik heb absoluut van geen enkel ding spijt, er is absoluut niets dat ik zou willen laten vallen want ik geniet van alles evenveel (en nee, ik probeer mezelf niet te overtuigen, dit is gewoon zo). Maar… soms is het wel eens lastig. Prioriteiten stellen en mijn tijd managen is gewoon niet mijn sterkste kant.

Lees meer…

PERSOONLIJK | Het lot van alfa’s

Onder Hersenspinsels op 13 april 2014

Bron

Ik ben altijd al een echte alfa geweest: goed in talen en maatschappijvakken, zoals geschiedenis, maatschappijwetenschappen en kunst. Met de bètavakken moesten ze bij mij echt niet aankomen: ik was een regelrechte ramp met wiskunde en aardrijkskunde, overigens nog steeds – dus ik ben blij dat ik dat kon laten vallen. Het vmbo en de havo heb ik doorlopen met zowel Frans als Duits in mijn pakket en hoewel ik Duits vreselijk vond en Frans geweldig, was ik ook blij toen ik daarvan af was na mijn eindexamens. Maar dat duurde niet lang: ik kreeg al heel snel weer talenkriebels. Alfakriebels. Studiekriebels.

Lees meer…

Mezelf laten zien, maar hoeveel?

Onder Hersenspinsels op 6 april 2014

interview

Ik weet niet hoeveel van jullie op zaterdag de Telegraaf lezen en dan stilstaan bij de rubriek Ik Leef, maar in ieder geval… daar stond ik in, twee weken geleden! Zoals je hierboven kunt zien, een interview met foto. In de eerste Friday Favourites schreef ik al dat ik geïnterviewd was voor een bijzonder stukje en dat interview is dus geresulteerd in bovenstaand stukje! Het was heel leuk om te doen, om mijn verhaal te vertellen en mezelf te laten zien, maar ook eigenlijk heel spannend: het is wel een grote landelijke krant, niet niks dus. Dan moet je echt wel even nadenken of je dat wel wil…

Lees meer…

Omdat ik vwo had kunnen doen

Onder Hersenspinsels op 23 maart 2014

Ja, deze afbeelding gebruikte ik laatst ook al voor een post haha, maar toen zonder tekst. Nu is de tekst juist heel erg toepasselijk, want als het op prestatiegerichtheid en perfectionisme aankomt ben ik precies Spencer (sowieso is ze ook mijn favoriete personage uit Pretty Little Liars, dat is vast geen toeval haha). Het oorspronkelijke artikel staat op een Engelse blog en vond ik heel leuk om te lezen, dit heeft me er ook toe aangezet er zelf over te schrijven. Het is best grappig: mijn attitude tegenover studie is nu op het hbo heel anders dan op de middelbare school. En ik weet precies hoe dat komt.

Lees meer…

Persoonlijke trend: uit mijn comfortzone

Onder Hersenspinsels op 20 maart 2014

large

Bron

Het leven begint aan het einde van je comfortzone, volgens veel mensen. Ik zal maar meteen zeggen dat ik het daar niet mee eens ben: in je comfortzone kun je ook een heel fijn leven leiden, genieten van de dingen die je kent en gelukkig zijn met je huidige situatie. Maar het is wel zo dat jezelf ontwikkelen, nieuwe dingen uitproberen en ontdekken, dat dat pas buiten je comfortzone echt lukt.  Sinds ik er een post over schreef voor Happiness in the Making ben ik er best wel mee bezig, en heb ik me gerealiseerd dat er heel veel manieren zijn om uit je comfortzone te treden, ook hele eenvoudige manieren. En het is best iets cools om uit die fijne veilige haven te komen!

Lees meer…

Realistisch dromen: mijn Bucket List

Onder Hersenspinsels op 13 maart 2014

Bron

Iedereen heeft dromen, verlangens voor de toekomst – de één droomt groter dan de ander, maar we hebben allemaal dromen. Mijn grote droom heb ik jullie onlangs al verteld: in New York wonen, schijven, het gezicht zijn van een stichting die jongeren helpt het beste uit hun leven te halen, katten en een leuke man, veel reizen, lesgeven en vooral gewoon gelukkig zijn. Nu ben ik al best bezig met die droom door mijn twee nieuwe projecten – Happiness in the Making en De Jonge Bibliofiel – maar ik ben er natuurlijk nog lang niet. Ik denk ook niet dat het me gaat lukken om alle stukjes van mijn droom te verwezenlijken, maar er zijn wel dingen die ik echt heel graag wil en waarvan ik ook wel denk dat ze – misschien tot op zekere hoogte – haalbaar zijn. Oftewel: dingen die op mijn bucket list staan, die ik heel graag wil doen voor ik – nou ja, ”voor ik doodga” klinkt zo stom, dus laten we zeggen voor ik oud ben. Dingen waarvan ik denk dat ze me heel gelukkig zullen maken en die ik heel graag aan de herinneringenkist in mijn hoofd wil toevoegen. Vandaag een lijstje van 10 dingen!

Lees meer…