‘Hersenspinsels’

Alles wat er door mijn hoofd spookt, moet er af en toe uit kunnen, toch?

Doel voor juni: Terug naar de basis

Onder Doelen, Hersenspinsels op 1 juni 2015

Doelen juni

Bron beeld: Unsplash

Ik weet nooit zo goed wat het is, maar ik hou van de eerste dag van een nieuwe maand: het voelt altijd een beetje als een frisse start, als een mogelijkheid om opnieuw te beginnen en een nieuwe kans aan te grijpen. Dat is ook precies de reden dat ik besloot om vanaf 1 juni de draad van mijn blog weer op te pakken! Het is een aantal weken stil gebleven hier, en dat komt doordat het gewoon even niet echt goed ging. Wat er aan de hand was en hoe het nu gaat, lees je in deze post!

Lees meer…

Grenzen… wat zijn dat?

Onder Hersenspinsels op 6 mei 2015

Grenzen

Bron beeld: Unsplash

Ik denk dat veel mensen met een chronische ziekte het wel herkennen: de lat voor jezelf het liefst zo hoog mogelijk leggen. Niet weten waar je grenzen liggen, of beter gezegd… niet willen weten waar je grenzen liggen. Ik heb zelf zo mijn periodes dat het me heel goed lukt om te doen wat mijn lijf aangeeft nodig te hebben en andere periodes dat ik echt een enorme stijfkop ben en eigenlijk gewoon geen grenzen heb. Eh… oeps. Hoe komt dat toch?

Lees meer…

Mijn hoofd wil meer dan mijn lijf aankan

Onder Hersenspinsels op 30 maart 2015

2015-03-Life-of-Pix-free-stock-photos-bouquet-pink-flower-table-julien-sister

Bron

Ik zit deze maand niet zo lekker in mijn vel. Dat komt misschien niet als een verrassing door de posts die de afgelopen weken online kwamen over mijn onzekerheden en dingen waar ik het moeilijk mee had. Hoe het precies is gekomen weet ik niet, waarschijnlijk is het gewoon iets wat altijd wel aanwezig is geweest maar wat ik nu pas echt opmerk. De laatste tijd is het er steeds wel en dan weer niet en ik  vond het tijd voor een eerlijke blog om het eens even écht van me af te kunnen schrijven.

Lees meer…

De meest memorabele momenten uit de afgelopen 21 jaar

Onder Hersenspinsels op 24 maart 2015

picjumbo.com_HNCK4153

Bron

Over een aantal maanden ben ik alweer 21. Het voelt niet alsof dat een heel bijzondere leeftijd gaat zijn, maar ik ben me er wel van bewust dat het toch best een mijlpaal is. 21 jaar geleden hadden we misschien niet gedacht dat ik 21 zou worden, in ieder geval niet dat het op mijn eenentwintigste zo goed zou gaan! En dat heeft me aan het denken gezet, over dat ik best wel volwassen aan het worden ben en dat de tijd best wel snel gaat en dat er best wel veel dingen zijn gebeurd in de afgelopen twee decennia. Tijd voor een lijstje!

Lees meer…

Meer beperkt dan we echt zullen weten

Onder Hersenspinsels op 17 maart 2015

IMG_4642

Vandaag even een extra blog! Vanmorgen verscheen al mijn post over de manifestatie ‘Yes, we can!’ van het PowerPlatform waar ik vorige week naartoe ben geweest en wat ik daarvan zoal heb geleerd ten aanzien van passend onderwijs en lesgeven aan leerlingen met een functiebeperking. De reden dat ik daarvoor persoonlijk was uitgenodigd, had echter weinig te maken met mijn ervaringsdeskundigheid, ook al zeiden ze dat wel. De ware reden dat ze me daar wilden hebben, was dat ik de PowerPen heb gewonnen: een prijs van het PowerPlatform speciaal voor studenten met een functiebeperking die iets bewonderenswaardigs hebben bereikt. Docenten van alle lerarenopleidingen mochten studenten voordragen en kennelijk werd mijn naam het vaakst genoemd! Een enorme verrassing, ontzettend gaaf en het maakt me ook heel erg trots, vereerd en blij: het geeft erkenning. Waarom en hoe dat precies voelt, daar moest ik gewoon even deze blog over schrijven!

Lees meer…

Afhankelijk en thuiswonend, maar toch een losmakingsproces

Onder Hersenspinsels op 14 maart 2015

photo-1422513391413-ddd4f2ce3340

Bron

Gisteren schreef ik al over dat ik tegenwoordig veel meer dan vroeger behoefte heb aan sociale contacten en activiteiten. Vandaag belicht ik een heel andere kant daarvan: het contact met mijn ouders. Ik ben namelijk heel erg lang – eigenlijk al sinds mijn kindertijd – heel hecht met ze geweest, en dat ben ik nog steeds. Maar ik merk wel sinds een aantal weken dat ik me van hen aan het losmaken ben. En het intrigeert me best wel hoe dat werkt, want mijn ouders en ik zitten niet echt in een gemiddelde ouder/adolescent-situatie.

Lees meer…

De grenzen van een sociaal leven

Onder Hersenspinsels op 13 maart 2015

photo-1422405153578-4bd676b19036

Bron

Ik was laatst bezig met het invullen van mijn persoonlijke blogplan (komt binnenkort meer over!) en daar stond de vraag in hoe ik mijn blog in één woord zou beschrijven. Wat ik oen heb ingevuld, is dit: individualistisch. Omdat ik dat zelf ook heel erg ben: een eigen persoon, met eigenzinnige ideeën en interesses en trekjes. En ik denk dat ik dat altijd al ben geweest: als kind was ik al introvert, speelde ik liever in mijn eentje binnen dan buiten en mij hoorde je nooit over spelen bij vriendjes, dat deed ik alleen als het van mijn ouders moest omdat ik vriendjes moest maken, haha. Dat is op de hele middelbare school zo gebleven: liever in mijn eentje met mijn eigen dingen dan bij anderen. Tegenwoordig, eigenlijk sinds ik op het hbo zit, is dat juist heel anders: nu merk ik dat ik steeds meer behoefte krijg aan sociale contacten. Niet voor niets ben ik laatst naar een schrijfworkshop geweest terwijl ik dat tot een poosje terug echt nooit gedaan zou hebben. Maar het is wel lastig, want een sociaal leven is niet heel makkelijk voor mij.

Lees meer…

Zijn wie je bent… maar wie dan?

Onder Hersenspinsels op 9 maart 2015

RONyPwknRQOO3ag4xf3R_Kinsey

Bron

Op de middelbare school al vond ik mezelf zo’n meisje dat een beetje anders was dan de rest, omdat ik geen doorsnee puber was. Ik merkte heel erg dat eigenlijk iedereen van mijn leeftijd, zowel op school als op de sociale media waar ik tijd doorbracht, bezig was met ”uitzoeken wie ze waren.” Hun eigen identiteit verkennen, zichzelf ontdekken. Ik hoefde dat niet, want ik wist – en dat wist ik ook gewoon – prima wie ik was en wat ik wilde: een boekenwurm die graag schreef en Nederlands wilde gaan studeren. Niet zo sociaal, maar dat hoefde ook niet want ik was prima tevreden met mijn eigen gezelschap. Ik weet nog dat ik toen dacht ”dit is de persoon die ik ben en zo blijf ik.” Maar het grappige is dat ik dus nu, ruim drie jaar later, juist heel anders ben. Het bijzondere? Dat ik ook nu precies weet wie ik ben en wat ik wil.

Lees meer…

Onzekerheden van een gelukkig meisje

Onder Hersenspinsels op 7 maart 2015

photo-1421284621639-884f4129b61d

Bron

Eigenlijk zou er vandaag een post online komen over wat ik zou doen als ik in de Tweede Kamer zat. Maar hoewel ik dat soort onderwerpen aan de ene kant altijd leuk vind, komt het bij mij nooit goed uit de verf als ik over zoiets schrijf: ik weet te weinig van politiek om me er iets bij te kunnen voorstellen haha. Bovendien merkte ik de afgelopen dagen dat ik de behoefte had om van me af te schrijven. Ik zat namelijk in een soort dip, en dan eens niet lichamelijk maar mentaal. Misschien ook niet zo gek: een tijdje is het niet lekker gegaan en heb ik me daaraan moeten aanpassen, en nu het weer goed gaat hoef ik me niet meer druk te maken om mijn lijf en gaat de lat ongemerkt weer omhoog. En omdat van me af schrijven altijd al de beste manier is geweest om te stoppen met piekeren, besloot ik deze post te schrijven. Ook best een tikkeltje confronterend, maar wel op een fijne manier.

Lees meer…

De toekomst

Onder Hersenspinsels op 6 maart 2015

photo-1420708392410-3c593b80d416

Bron

Waar hebben we het eigenlijk over als we aan de toekomst denken? Over dingen die binnen nu en een uur moeten gaan gebeuren? Want dat is ook de toekomst. Binnen nu en een jaar, binnen nu en tien jaar? Ik vind het altijd iets abstracts, vooral omdat je nooit echt kunt weten hoe alles in elkaar gaat zitten. Onlangs blogde ik over dingen die ik zou (willen) doen als ik gezond was: vandaag kijk ik eens wat realistischer. Hoe zie ik mijn toekomst, met alle beperkingen én mogelijkheden die ik nu heb? Hoe wil ik dat mijn leven zich ontwikkelt vanaf hier?

Lees meer…