‘Hersenspinsels’

Alles wat er door mijn hoofd spookt, moet er af en toe uit kunnen, toch?

Op de top van mijn kunnen: 27-urige werkweek?

Onder Hersenspinsels, Personal life op 7 december 2015

Top van mijn kunnen

Bron beeld

Na de eerste week van het nieuwe blok merkte ik dat het best wel weer zwaar was: ik had flink wat energie, maar één middagje stage en twee vrij lange dagen colleges volgen bleek er toch wel in te hakken. Ik kwam erachter dat ik mijn draaglast wat moest reduceren: niet meer dan 3 uur per dag werken op dagen dat ik thuis ben en ook vooral niet te veel van mezelf vergen. Inmiddels ben ik erachter dat het op deze manier best te doen is: ik heb niet het idee dat ik een stap terug moet gaan nemen en begin langzaam maar zeker te ontdekken wat de juiste manier is om het allemaal te combineren. Dat heeft me echter wel aan het denken gezet: ik kan eigenlijk best veel hebben, mits ik het allemaal goed kan combineren. Maar wat betekent dat precies voor nu en voor de toekomst?

Lees meer…

De volgende stap: wat heeft de toekomst voor mij in petto?

Onder Hersenspinsels op 3 december 2015

De volgende stap

Bron beeld

Er zijn momenten, veel momenten zelfs, dat ik mezelf nog helemaal niet als een volwassene beschouw. Momenten waarop ik het liefst aan mijn ouders vraag om iets te doen of me ergens mee te helpen, momenten dat ik nog vooral reageer vanuit het kind zijn. En dat is ook helemaal niet erg: ik begin juist steeds meer te beseffen dat mijn twenties dé periode zijn voor lekker genieten van het jong zijn, dingen uitzoeken en uitproberen en gewoon leven, precies zoals in de liedjes 22 en New Romantics van Taylor Swift. Het is zelfs psychologisch bewezen dat de echte volwassenheid pas rond je vijfentwintigste intreedt, dus ik heb nog een aantal jaartjes te gaan. Toch merk ik wel dat ik steeds meer mijn levensfase begin te delen met andere mensen om me heen, bloggers bijvoorbeeld. Maar bij hen, en ook bij mensen in mijn eigen familie en kennissenkring, zie ik ook dat zij al volop bezig zijn met de volgende stap. En dan rijst bij mij de vraag… wanneer zou ik die volgende stap gaan zetten?

Lees meer…

Acceptatie: ik ben fulltime ziek

Onder Hersenspinsels op 23 september 2015

Fulltime ziek

Bron beeld: Picjumbo

Vorig jaar rond deze tijd ging het niet zo goed met mij: het was allemaal een beetje teveel en ik stortte in met oververmoeidheid, stress en buikkrampen die het begin van weer een slechte periode bleken in te luiden. Het heeft tot maart dit jaar geduurd voor ik weer een beetje was opgekrabbeld en toen was ik vastbesloten: ik moet echt goed voor mezelf zorgen om te voorkomen dat stress me opnieuw parten gaat spelen. Het afgelopen halfjaar is het behoorlijk lastig geweest om de juiste manier hierin te vinden: ik hoef jullie niet meer te vertellen dat ik het heerlijk vind om bezig te zijn met wat ik leuk vind en dat ik snel teveel doe. Ook nu merk ik weer dat ik daar echt een beetje in doordraaf en dat besef komt net op tijd. Vandaar dat ik een nieuwe afspraak met mezelf heb gemaakt, eentje die draait om een best wel harde, maar prettige waarheid: ik ben fulltime ziek.

Lees meer…

Geluk is voor mij… alle positieve dingen

Onder Hersenspinsels op 16 augustus 2015

Goede dagen

Eigenlijk wilde ik een artikel schrijven over hoe het met mij gaat, met mijn gezondheid en gewoon in het algemeen. Over dat ik soms weinig energie heb, last heb van pijntjes en peesontstekingen, veel dagen heb waarop ik gewoon teveel doe, me soms een beetje lamlendig voel omdat ik de structuur mis, het lastig vind om elke dag iets nuttigs te doen omdat ik in een soort sleur raak… dat wilde ik allemaal opschrijven. Maar dat lukte niet, want ik vond het zo negatief klinken. Zo zeurderig en zelfs een beetje ondankbaar. En laatdunkend, want jullie weten dit waarschijnlijk allang. Dus toen las ik dit mooie stuk van Lisanne en toen dacht ik… nee. Weet je wát ik ga doen? Iets schrijven over waarom ik gelukkig ben. Omdat het kan, en omdat ik daar vrolijk van word – vrolijker dan van schrijven over wat er vervelend is in mijn leven.

Lees meer…

Bloggen als therapie

Onder Bloggen, Hersenspinsels op 9 augustus 2015

Bloggen als therapie

Bron beeld: MMT

Een aantal jaar geleden, toen ik misschien iets van twaalf of dertien was, moest ik van mijn kinderarts naar een psycholoog. Mijn ouders zeiden al meteen dat dat helemaal niet nodig was, want ik had echt absoluut geen problemen met het ziek of gehandicapt zijn en als ik ergens mee zat, praatte ik er altijd met mijn ouders over. Maar mijn arts wilde het graag, en dus ben ik welgeteld drie keer met die mevrouw gaan praten. Het was elke keer heel gezellig, maar weet je wat eruit kwam? Dat ik gewoon een heel normaal en karakteristiek sterk kind was en dat het voortzetten van de ‘therapie’ niet nodig was. Nu ik de afgelopen tijd een beetje met mezelf in de knoop zat wat betreft stress en de lat hoog leggen en mezelf willen bewijzen, is mijn moeder een beetje bang dat ik misschien alsnog naar een therapeut moet om daarover te praten. Maar… ik weet dat dat niet hoeft (en nee, dit is geen ontkenning). Ik heb namelijk al een therapeut: mijn blog.

Lees meer…

Ik heb voor mezelf gekozen

Onder Hersenspinsels, Personal life op 21 juli 2015

Voor mezelf kiezen

Bron beeld: Unsplash

Al best een tijdje zat ik met mezelf in de knoop. Dat is voor jullie waarschijnlijk niets nieuws, want ik heb er inmiddels al vaak over geschreven: het perfectionistisch zijn, het zo graag zoveel willen, het moeten maken van keuze,s het onzeker zijn, het twijfelen aan mijn capaciteiten, het hoog leggen van de lat en het stellen van eisen… welcome to the process of adulting. Ik vond het best moeilijk, omdat ik altijd vrij zelfbewust ben geweest en het nooit moeilijk vond om te bepalen wat belangrijk was of waar ik behoefte aan had. Maar de laatste tijd stak mijn super-eigenzinnige en dito koppige zelf de kop op (haha) en was het einde een beetje zoek. Inmiddels ben ik achter het hoe en waarom en denk ik dat ik het heb kunnen oplossen, min of meer. Hoe? Door voor mezelf te kiezen, en nu eindelijk eens echt.

Lees meer…

Onzichtbaar ziek, zichtbaar gehandicapt

Onder Gezondheid, Hersenspinsels op 15 juli 2015

Onzichtbaar ziek

Bron beeld: Unsplash

Ik heb er nooit moeite mee gehad dat ik én ziek, én gehandicapt ben, maar ik besef wel dat dit een nogal… extra onfortuinlijke situatie is. Als mensen die ziek zijn in een rolstoel terechtkomen of hun zicht of gehoor kwijtraken, hoort dat meestal op de een of andere manier bij de ziekte. Bij mij is dat niet zo: het is wel allemaal gekomen dóór de ziekte, maar in principe staat het er qua symptomen los van. Misschien komt dat ook doordat ik het ziek zijn en het gehandicapt zijn eigenlijk als twee losse dingen ervaar, ik weet niet precies waarom. Maar ik merk ook dat in het contact met anderen die twee niet aan elkaar worden gekoppeld – en dat is niet altijd even handig.

Lees meer…

Vallen, opstaan en weer doorgaan: het komt goed!

Onder Hersenspinsels op 8 juli 2015

Vallen en opstaan

Bron beeld: Unsplash

Positief zijn, door blijven gaan, de moed erin houden, blijven vechten en knokken, niet opgeven, niet kniezen… het zijn allemaal dingen die heel belangrijk voor me zijn. Mantra’s bijna: dingen die ik blijf herhalen om een focus te hebben en te behouden. Meer nog: het zijn dingen die me helpen om inderdaad niet op te geven en om te zorgen dat mijn ziekte het niet van me wint. Ik denk dat het namelijk voor elke chronisch zieke wel zo geldt: je wilt de baas blijven over je leven, je persoonlijkheid, je identiteit. Die ziekte mag jou er niet onder krijgen, die mag niet gaan bepalen wie jij bent en hoe jij leeft en wat jij (niet) doet. Daarom is bloggen ook zo belangrijk voor mij: dat is iets wat ik met hart en ziel doe omdat ik het leuk vind en omdat het bij mij past. Natuurlijk heeft het heel veel te maken met mijn ziekte, maar het maakt geen deel uit van de ziekte, het maakt deel uit van mij. Daarom zorg ik er ook altijd voor dat ik zo open in het leven sta, want dat is gewoon wie ik ben. Maar mensen vragen het wel eens aan me, en om eerlijk te zijn vraag ik het mezelf ook wel eens af: hoe doe ik dat?

Lees meer…

Help… ik ben een stresskip!

Onder Hersenspinsels op 29 juni 2015

Stresskip

Bron beeld: Unsplash

Ik heb mezelf eigenlijk nooit zo beschouwd als iemand die snel strest: zeker niet wat betreft school, want ik zorg er juist altijd voor dat ik de dingen op zo’n manier aanpak dat ik zeker ben van een goed resultaat. Maar toch merk ik het elke keer weer tijdens een tentamenweek: wie hou ik eigenlijk voor de gek, ik ben namelijk wél een stresskip. Goed, ik ben niet zo erg dat ik stijf sta van de zenuwen en tot na middernacht doorwerk, maar de stress bekruipt mij toch regelmatig wel. Eigenlijk heel stom, want ik weet dat het nergens voor nodig is. Waarom gebeurt het dan toch?

Lees meer…

Waar mijn grenzen liggen

Onder Gezondheid, Hersenspinsels op 2 juni 2015

Bron beeld: Unsplash

Rustig aan doen, hoe doe je dat in vredesnaam als je alles wilt behalve rustig aan doen? Dat is misschien wel de vraag die iemand die chronisch ziek is – of in ieder geval ik – zich heel vaak stelt. Dat stukje acceptatie is namelijk heel lastig: je kunt nog zoveel willen, maar soms gaat het nu eenmaal niet en daar kun je dan maar beter aan toegeven. Doe je dat niet, dan kan het wel eens heel erg nasty worden en dat willen we natuurlijk niet. Maar… wanneer gaat het dan wel en wanneer gaat het niet? Hoe moet je wijs worden uit de signalen die je lijf je stuurt? Wanneer is ik ben moe gewoon moe zijn en wanneer is het een uitputtingsalarm? Daar zijn de grenzen van de gezondheid – ha, leuke formulering – verantwoordelijk voor. Die grenzen, daar moet ik eigenlijk blij mee zijn in plaats van dat ik ze verfoei als ik het niet met ze eens ben, want die grenzen moeten er juist voor zorgen dat ik niet te ver ga. En laat ik nou net, onder het mom van terug naar de basis, besloten hebben dat ik vriendschap wil sluiten met mijn grenzen.

Lees meer…