‘Hersenspinsels’

Alles wat er door mijn hoofd spookt, moet er af en toe uit kunnen, toch?


Gonna be a girlboss | Hoe ik mijn carrièrepad voor me zie

Onder Hersenspinsels, Personal life op 4 september 2019

Ik heb afstudeerkoorts. Mijn scriptie neemt steeds vastere vormen aan en het wordt steeds aannemelijker dat ik uiterlijk einde van het jaar klaar zal zijn, dat ik misschien de kerstvakantie wel zal beginnen met mijn semi-diploma op zak en dat 2020 hét nieuwe hoofdstuk van mijn leven wordt. Het begin van mijn carrièrehoofdstuk. Dat is een héél raar idee: na zevenenhalf jaar studeren en twintig jaar, oftewel het grootste deel van mijn leven, naar school gaan, wordt dat straks heel anders. Dan ga ik wérken. Een carrière opbouwen. Mijn steentje bijdragen aan de maatschappij. En ik weet twee dingen heel zeker:  ten eerste doet het er dan echt niets meer toe dat ik lang over mijn opleiding heb gedaan, omdat het dan de cijferlijst is die ik meeneem en niet de studievertraging. En twee: ik vind het enorm spannend, dat nieuwe hoofdstuk. Goed spannend. Zeker omdat het me eigenlijk nu al aan het denken zet: hoe wil ik dat het eruit komt te zien?

Lees meer…

Grote dromen, grote doelen, grote ambities…

Onder Hersenspinsels, Personal life op 16 augustus 2019
Photo by Jian Xhin on Unsplash

Ik ben altijd een dromer geweest. Letterlijk: als kind kon ik soms zomaar, midden in een gesprek, afdrijven en dan minutenlang in het verre oneindige staren… en als ik dan eenmaal terug op aarde was, kon ik me soms niet eens meer herinneren waar ik met mijn gedachten had gezeten. Maar ik heb ook altijd echt dromen gehad, al toen ik jong was: ik wilde kinderverpleegkundige worden, en toen prikzuster, en dan ook nog kinderboekenschrijfster. Ik droomde over waar ik later zou wonen en op wie ik verliefd zou worden, ik droomde van paarden hebben en zwemmen met dolfijnen… kinderdromen, heerlijke kinderdromen. En later nam ik het don’t you dream impossible things? van Taylor Swift ter harte, droomde ik van in mijn eentje op reis gaan en een leven creëren waarmee ik iedereen kon laten zien wat ik waard was, dat ik meer was dan dat grijze muisje. Ik heb altijd gedroomd, maar mijn echte dromen kwamen pas zeven jaar geleden, toen ik dat leven begon te bouwen… en erachter kwam dat het er heel anders uitzag dan ik altijd had gedacht.

Lees meer…

Birthday glow | Wat ik nooit had durven dromen

Onder Hersenspinsels, Personal life op 27 juni 2018

foto Ineke Oostveen

I don’t know about you, but I’m feeling… 24! VIERENTWINTIG! Oké, de songtekst van mijn geliefde nummer 22 van Taylor Swift klopt hier niet meer, maar dat doet niet ter zake – want ik ben jarig! Vandaag mag ik de spreekwoordelijke vierentwintig kaarsjes uitblazen en bestaat mijn blog ook nog eens zes jaar – dat samen jarig zijn is altijd weer een beetje bijzonder. Toegegeven: die vier achter de twee voelt best een beetje gek, zeker omdat ik dit al schrijf terwijl ik nog gewoon 23 ben. Misschien komt het doordat 24 schrikbarend dicht bij de 25 komt en 25 voelt… zo belangrijk. En terwijl ik bij bloggers om me heen artikelen zie in de trant van 24 lessen die ik heb geleerd over 23 zijn gooi ik het over een andere boeg. Want ik wil juist dat ouder worden, dat ouder en wijzer worden, dat groeien en veranderen, eens vieren.

Lees meer…

Quarter life-questions die ik mezelf regelmatig stel

Onder Hersenspinsels op 22 juni 2018

Van de gevreesde quarterlife-crisis die anno 2018 zoveel aandacht krijgt, heb ik gelukkig geen last: ik vind het wel prima waar ik sta in mijn leven en ik weet heel goed wat ik op dit moment aan het doen ben en wat ik op de langere termijn zou willen bereiken (iets met: ik weet wel wat ik wil maar nog niet wat ik gá doen en dat is oké). Dat neemt echter niet weg dat ook ik wel eens worstel met vragen die volgens mij best kenmerkend zijn wanneer je in je twenties zit. En die vragen wil ik graag met jullie delen, want misschien zijn ze wel herkenbaar – en sowieso vind ik het belangrijk om open te zijn over dit soort dingen en er zelf ook de aandacht aan te geven die het verdient.

Lees meer…

35 is het nieuwe 25 | Waar ik over 10 jaar wil zijn

Onder Hersenspinsels, Personal life op 18 juni 2018

Het blijft een vraag die ik heel interessant vind: waar ben jij over tien jaar? Waar zou je willen zijn? Wat zou je willen doen? Hoe zie je jezelf over tien jaar? Ik heb volgens mij al vaker over mijn antwoord op de vraag gelezen, maar één van de leuke dingen eraan vind ik dat dat antwoord flink kan veranderen naarmate je ouder en volwassener wordt: je kijk op de dingen verandert, je ambities en doelen veranderen en je leven verandert ook. Twee jaar geleden dacht ik nog dat ik over tien jaar voor de klas zou staan, nu is dat alweer heel anders. En de kans zit er dik in dat ik op mijn vijftiende voor me zag hoe ik op mijn vijfentwintigste alles dik voor elkaar zou hebben. Nou, eh, alsjeblieft niet hoor. Geef mij maar 35 in plaats van 25. Want 35 is het nieuwe 25.

Lees meer…

Reflect and reminisce | Over verjaardagen en volwassenheid

Onder Hersenspinsels, Personal life op 5 juli 2017

Credits foto: Ineke Oostveen

Verjaardagen zijn eigenlijk een heel apart iets. Als kind vind je het fantastisch en tel je de nachtjes tot dat heerlijke festijn van cadeaus, slingers, taart, een partijtje en gezang. Op de middelbare school hecht je meer waarde aan grotere verjaardagsfeesten en cadeaus en wanneer je volwassen bent, wordt het weer een heel ander gevoel: minder bijzonder, omdat je er al veel verjaardagen op hebt zitten, maar toch nog feestelijk. Dat ervaar ik de laatste jaren ook: die kinderlijke opwinding is weg, en daarvoor in de plaats is een ander soort gevoel gekomen. Een gevoel van trots, van volwassenheid, van reflectie en groei.

Lees meer…

Comeback kid | Hoe het nu gaat met mijn studie en zoektocht

Onder Hersenspinsels, Personal life op 24 februari 2017

Als ik heel eerlijk ben, besef ik nog steeds niet helemaal hoe mijn leven in de afgelopen weken veranderd is, of beter gezegd: hoe anders mijn tóekomst eruit is gaan zien. Van heel veel duidelijkheid ben ik naar bijna-complete verwarring gegaan, van een duidelijk einddoel naar een soort zevensprong. Dat is een heel gek gevoel, en ik zou ook echt niet willen beweren dat ik er blij mee ben. Maar mede dankzij jullie fantastisch lieve steunreacties, mede dankzij een hoop inspirerende liedjes, mede dankzij mijn ouders en vrienden en oké, ook dankzij mijn eigen relativeringsvermogen kan ik inmiddels wel zeggen dat ik weer oké ben. Dat het niet meer zoveel pijn doet. Dat ik weer met hoop naar de toekomst kan kijken. Dat ik een comeback kid ben.

Lees meer…

Let it go | Afscheid nemen van iets wat je graag wilde

Onder Daily lifestyle, Hersenspinsels op 15 februari 2017

De afgelopen dagen ben ik door flink wat emoties gegaan, en als ik heel eerlijk ben is dat nog steeds gaande. Huilbuien, verslagenheid, verlorenheid, frustratie, teleurstelling… het passeert allemaal de revue en dat is ook niet meer dan normaal. Toch ben ik heel blij dat ik kan zeggen dat het inmiddels weer wat beter gaat. Sowieso lukt het elke dag om een beetje zonniger naar alles te kijken en me wat lichter te voelen. Elke dag laat ik het wat meer los en is het minder vol in mijn hoofd. En dat komt niet alleen door  het verstrijken van de tijd, maar ook doordat het steeds beter lukt om het allemaal echt te verwerken en het een plekje te geven. Er afscheid van te nemen, van dat wat ik zo graag wilde maar wat niet meer gaat lukken.

Lees meer…

I’m on my way | Een nieuw plan en een nieuw begin

Onder Hersenspinsels, Personal life op 13 februari 2017

In de eerste prille minuten van 2017, toen ik buiten naar het vuurwerk stond te kijken en stond te genieten van het gevoel van een nieuw jaar, had ik totaal niet verwacht dat ik nu zou staan waar ik sta, dat 2017 het jaar zou worden van de nieuwe koers. Misschien was er een deel van mij dat al vermoedde dat ik misschien niet voor de klas thuis hoorde, mar ik had niet kunnen voorspellen dat ik het docentendiploma achter me zou gaan laten. Want dat is wat er gaat gebeuren. En dat is een enorme emotionele rollercoaster.

Lees meer…

If plan A doesn’t work out, the alphabet has 25 more letters

Onder Hersenspinsels, Personal life op 3 februari 2017

Lieve mensen: allereerst even een heel groot DANKJEWEL aan jullie allemaal: dankjewel voor alle ontzettend lieve reacties op mijn vorige blogpost, over de tegenslag op stage. Dankjewel voor alle oprechte aanmoedigingen, steun, ideeën en complimenten die jullie me hebben gegeven en waardoor ik me echt een beetje beter ben gaan voelen. Na veel tranen, veel praten en veel verwarring voel ik me weer enigszins mezelf: ik moet nog een weekje wachten tot ik meer uitsluitsel heb over de hele situatie en tot die tijd probeer ik het even zo goed mogelijk los te laten. Tegelijkertijd probeer ik mezelf voor te bereiden op wat ik te horen ga krijgen en de gevolgen die dat gaat hebben. Want ik wil niet heel erg hard gaan hopen op het best mogelijke resultaat en vervolgens compleet instorten omdat dat resultaat gewoon niet realistisch is. Ik ben dus veel aan het nadenken over hoe nu verder.

Lees meer…