‘Wie ik ben’

Vivians Vocabulaire is niet voor niets een persoonlijke blog: naast adviezen en inspiratie komen er ook persoonlijke verhalen en hersenspinsels voorbij!

Met de sterren op zak: ik ben afgestudeerd!

Onder Personal life op 14 juli 2020

IK BEN AFGESTUDEERD. Drie pogingen, een knipperende cursor en een Caps Lock-zin later weet ik nog steeds niet goed hoe ik deze blog moet schrijven, omdat ik nog steeds zo enorm heen en weer word geslingerd tussen meer gedachten en gevoelens dan me lief is… en omdat ik het eigenlijk nog steeds niet helemaal geloof, het nog niet echt voel doordringen, terwijl het tegelijkertijd in elke vezel van mijn lijf, in elke diepe zucht, in elk moment voor het in slaap vallen en elk moment van wakker worden en in duizend kleine minimomentejs doorklinkt. Ik ben afgestudeerd. Ik ben afgestudeerd. Afgestudeerd. IK BEN AFGESTUDEERD!!!! Met uitroeptekens en Caps Lock aan, om met Merol te spreken: er zijn geen superlatieven voor en tegelijkertijd is het de zon, de maan, de sterren, het universum, de kosmos en het hele alles. O jongens… ik ben afgestudeerd.

Lees meer…

Iets met de toekomst binnenhalen: mijn nieuwe online lifestylemagazine Sass & Class is live!

Onder Personal life op 24 juni 2020

Toen ik acht jaar geleden met Vivians Vocabulaire begon, had ik er al een paar jaar bloggen op zitten, maar voelde het nog steeds alsof ik nog maar net kwam kijken. Ik was nog volop zoekende naar mijn eigen stijl, naar hoe ik een blog kon bouwen waar ik net zo trots op kon zijn als ik jaloers was op de lifestylemagazine-achtige grote blogs die ik zelf graag volgde. En het duurde een poos, maar uiteindelijk vond ik mijn draai en werd Vivians Vocabulaire echt mijn bubbeltje, van waaruit ik mezelf kon laten zien én met de wereld kon delen wat ik te bieden had. Maar er waren twee dingen die me al snel duidelijk werden: dat persoonlijke blog-podium was eigenlijk, stiekem, toch te klein… en ik zag in mijn toekomst een nog veel groter podium voor me.

Lees meer…

They say it’s all been done but they haven’t seen the best of me

Onder Hersenspinsels, Personal life op 21 juni 2020

Gotta have high, high hopes for a livin’… groots dromen en grote ambities – twee dingen die me al van jongs af aan op het lijf zijn geschreven. Als kind wist ik heel zeker dat ik kinderverpleegkundige én kinderboekenschrijfster zou worden en als tiener zag ik mezelf al op de faculteit Nederlands en literatuurwetenschap in Utrecht of Leiden, een grote schrijfcarrière in het verschiet. En toen ik eenmaal aan de lerarenopleiding begon, schoot mijn ambitiemeter zo ver de lucht in dat mensen soms zelfs verbaasd reageerden – bijna alsof ze van iemand met mijn pretpakket niet zoveel dromen en doelen verwachtten. En inmiddels zijn het niet meer alleen dromen, doelen, ambities en plannen, maar zijn er ook gewoon zoveel dingen die ik leuk vind, zoveel richtingen die ik in wil, dat ik allang weet dat mijn vocabulaire meerdere volumes heeft. Ik ben multi-potentieel.

Lees meer…

If the only other option is letting go, I’ll stay vulnerable

Onder Hersenspinsels op 9 februari 2020
© Maaike Kooijman

Een knipperende cursor op een stormachtige zondagmiddag, vijf weken na die dag, begin januari, dat ik afscheid moest nemen van mijn allerliefste poezenvriendje. Bijna vijf weken nadat ik op de uitvaart was van iemand die ik helemaal niet zo goed, maar toch ook wel weer op een bijzondere manier goed heb gekend. 2020 is niet bepaald rooskleurig begonnen, maar inmiddels… inmiddels heeft de tijd die wonden van januari wel aardig geheeld en weggewassen en spoelt het gevoel van ”gewoon gelukkig zijn” voorzichtig weer aan. Af en toe moeten de tranen er nog steeds uit, vooral als er opeens een veel te emotioneel liedje voorbij komt of als ik foto’s aan het bekijken ben, en elke keer als ik een nieuwe post-it met daarop iets leuks over dit jaar tot nu toe in mijn memory jar van 2020 stop, word ik herinnerd aan dat ene, wat grotere stukje papier met daarop de naam van het poezenbeest. Maar inmiddels zijn de lichtpuntjes en hoogtepunten weer in beeld en voel ik me weer mezelf. En ik denk dat daar een veerkrachtig soort kwetsbaarheid in zit. Of misschien een soort kwetsbare veerkracht.

Lees meer…

Dag allerliefste vriendje

Onder Personal life op 8 januari 2020

Ik had grootse plannen voor mijn eerste blog van 2020. De titel zou, heel theatraal en heel voorspelbaar, it was the end of a decade but the start of an age zijn. Het zou een blog worden over de afgelopen tien jaar, over hoe ik in dat decennium twee middelbareschooldiploma’s haalde, ging studeren en werd wie ik bleek te kunnen zijn. Over hoe 2019 een jaar was van vrijheid vinden, met meer zelfinzicht over mijn eigen ding doen, nieuwe zorgverleners die mijn wereld weer een stukje groter maken, een nieuwe caravan met een eigen plek voor mij… en over hoe 2020 een gloednieuw, spannend hoofdstuk moet worden, het eerste hoofdstuk van een nieuw tijdperk: het tijdperk van afstuderen en carrière maken en weer een nieuwe Vivian worden. Zag ik helemaal zitten, en daar was ik ook helemaal klaar voor. Maar het liep anders, want in die eerste dagen van het jaar werd mijn hart in een miljoen stukjes gebroken. Mijn allerliefste vriendje, mijn beste maatje, mijn poezenbeest, mijn Phoebe is niet meer.

Lees meer…

Doing better than I ever was

Onder Gezondheid, Personal life op 20 november 2019

‘’Nobody’s heard from me from months… I’m doing better than I ever was. Dit stukje uit het nummer Call It What You Want van Taylor Swift sinds ergens vorig jaar mijn absolute motto geworden. Nu, na een paar maanden radiostilte op mijn blog, is het nog extra van toepassing… maar het is vooral dat ene zinnetje. Het gaat gewoon beter dan ooit met mij: mijn leven is rijker en mooier en fijner dan ooit en qua gezondheid is het nog nooit zo sterk en stabiel geweest en daar ben ik zo intens dankbaar voor. Maar in de laatste maand, toen ik voor het eerst in lange tijd de vraag hoe het met me gaat moest beantwoorden met ‘’niet zo goed eigenlijk’’ heeft dat zinnetje ook nog een andere betekenis voor me gekregen. Ik zat in een behoorlijke dip wat mijn gezondheid betreft, en daaronder zat een gevoel van ‘’het gaat nu even niet zo goed, maar toch gaat het nog steeds beter dan ooit’’ en tegelijkertijd heb ik best geworsteld met het feit dat het eigenlijk slechter ging dan het in lange tijd is gegaan.

Lees meer…

Gonna be a girlboss | Hoe ik mijn carrièrepad voor me zie

Onder Hersenspinsels, Personal life op 4 september 2019

Ik heb afstudeerkoorts. Mijn scriptie neemt steeds vastere vormen aan en het wordt steeds aannemelijker dat ik uiterlijk einde van het jaar klaar zal zijn, dat ik misschien de kerstvakantie wel zal beginnen met mijn semi-diploma op zak en dat 2020 hét nieuwe hoofdstuk van mijn leven wordt. Het begin van mijn carrièrehoofdstuk. Dat is een héél raar idee: na zevenenhalf jaar studeren en twintig jaar, oftewel het grootste deel van mijn leven, naar school gaan, wordt dat straks heel anders. Dan ga ik wérken. Een carrière opbouwen. Mijn steentje bijdragen aan de maatschappij. En ik weet twee dingen heel zeker:  ten eerste doet het er dan echt niets meer toe dat ik lang over mijn opleiding heb gedaan, omdat het dan de cijferlijst is die ik meeneem en niet de studievertraging. En twee: ik vind het enorm spannend, dat nieuwe hoofdstuk. Goed spannend. Zeker omdat het me eigenlijk nu al aan het denken zet: hoe wil ik dat het eruit komt te zien?

Lees meer…

Grote dromen, grote doelen, grote ambities…

Onder Hersenspinsels, Personal life op 16 augustus 2019
Photo by Jian Xhin on Unsplash

Ik ben altijd een dromer geweest. Letterlijk: als kind kon ik soms zomaar, midden in een gesprek, afdrijven en dan minutenlang in het verre oneindige staren… en als ik dan eenmaal terug op aarde was, kon ik me soms niet eens meer herinneren waar ik met mijn gedachten had gezeten. Maar ik heb ook altijd echt dromen gehad, al toen ik jong was: ik wilde kinderverpleegkundige worden, en toen prikzuster, en dan ook nog kinderboekenschrijfster. Ik droomde over waar ik later zou wonen en op wie ik verliefd zou worden, ik droomde van paarden hebben en zwemmen met dolfijnen… kinderdromen, heerlijke kinderdromen. En later nam ik het don’t you dream impossible things? van Taylor Swift ter harte, droomde ik van in mijn eentje op reis gaan en een leven creëren waarmee ik iedereen kon laten zien wat ik waard was, dat ik meer was dan dat grijze muisje. Ik heb altijd gedroomd, maar mijn echte dromen kwamen pas zeven jaar geleden, toen ik dat leven begon te bouwen… en erachter kwam dat het er heel anders uitzag dan ik altijd had gedacht.

Lees meer…

I’m the only one of me | 25 lessen die ik leerde in de afgelopen 25 jaar

Onder Personal life op 2 augustus 2019

Ik heb mijn verjaardag altijd bijzonder geweest. Niet alleen vanwege dat gevoel dat één dag lang alles mogelijk is, dat niets te gek is en dat alles mag en kan, maar meer omdat elke verjaardag me weer doet beseffen dat het gewoon bijzonder is om weer een jaar achter je te laten en weer vooruit te kunnen kijken naar een nieuw jaar. Het is bijzonder om te weten dat je niet meer dezelfde bent als een jaar geleden, ook al voelt dat misschien nog wel zo: elk jaar weer kan er onwijs veel gebeuren en veranderen in jezelf, in je leven en in je wereld en ik vind het altijd fijn om te beseffen dat ik in het afgelopen jaar nieuwe dingen over mezelf heb geleerd of op een andere manier ben gegroeid. Elk jaar, elke verjaardag doet ertoe, want elk jaar voelt als een stukje van mezelf dat ik moet koesteren. Nu ik een maand geleden de vijfentwintig heb aangetikt – hallo, ik word oud – ben ik me er des te meer van bewust hoe veel er in de afgelopen vijfentwintig jaar is gebeurd en wat ik in die tijd heb geleerd over mezelf en mijn kijk op het leven en de wereld.

Lees meer…

De queeste die mijn scriptie heet

Onder Personal life, Studeren en lesgeven op 18 januari 2019

‘’Zo vind je wetenschappelijke artikelen voor je scriptie!’’ ‘’Met deze tips ga jij een knaller van een scriptie schrijven!’’ Twee artikelen die ik al vol enthousiasme naar een mapje in mijn Google Chrome-bladwijzerbalk had gesleept nog voor ik daadwerkelijk met dat zo gevreesde afstudeeronderzoek was begonnen. Twee artikelen die ik uiteindelijk niet eens echt heb gebruikt, want als er iets is waar ik al snel achter ben gekomen, dan is het wel dat mijn scriptie geen gewone scriptie is. Maar het is een scriptie. Het is mijn scriptie, en ik ben er inmiddels al zo’n acht maanden mee bezig. Het is mijn scriptie, en nu het steeds vastere vormen begint aan te nemen, begin ik er ook echt razend trots op te worden. Maar poeh, wat een queeste is het, zo’n afstudeerproject. En wat een avontuur…

Lees meer…