‘Wie ik ben’

Vivians Vocabulaire is niet voor niets een persoonlijke blog: naast adviezen en inspiratie komen er ook persoonlijke verhalen en hersenspinsels voorbij!


Gonna be a girlboss | Hoe ik mijn carrièrepad voor me zie

Onder Hersenspinsels, Personal life op 4 september 2019

Ik heb afstudeerkoorts. Mijn scriptie neemt steeds vastere vormen aan en het wordt steeds aannemelijker dat ik uiterlijk einde van het jaar klaar zal zijn, dat ik misschien de kerstvakantie wel zal beginnen met mijn semi-diploma op zak en dat 2020 hét nieuwe hoofdstuk van mijn leven wordt. Het begin van mijn carrièrehoofdstuk. Dat is een héél raar idee: na zevenenhalf jaar studeren en twintig jaar, oftewel het grootste deel van mijn leven, naar school gaan, wordt dat straks heel anders. Dan ga ik wérken. Een carrière opbouwen. Mijn steentje bijdragen aan de maatschappij. En ik weet twee dingen heel zeker:  ten eerste doet het er dan echt niets meer toe dat ik lang over mijn opleiding heb gedaan, omdat het dan de cijferlijst is die ik meeneem en niet de studievertraging. En twee: ik vind het enorm spannend, dat nieuwe hoofdstuk. Goed spannend. Zeker omdat het me eigenlijk nu al aan het denken zet: hoe wil ik dat het eruit komt te zien?

Lees meer…

Grote dromen, grote doelen, grote ambities…

Onder Hersenspinsels, Personal life op 16 augustus 2019
Photo by Jian Xhin on Unsplash

Ik ben altijd een dromer geweest. Letterlijk: als kind kon ik soms zomaar, midden in een gesprek, afdrijven en dan minutenlang in het verre oneindige staren… en als ik dan eenmaal terug op aarde was, kon ik me soms niet eens meer herinneren waar ik met mijn gedachten had gezeten. Maar ik heb ook altijd echt dromen gehad, al toen ik jong was: ik wilde kinderverpleegkundige worden, en toen prikzuster, en dan ook nog kinderboekenschrijfster. Ik droomde over waar ik later zou wonen en op wie ik verliefd zou worden, ik droomde van paarden hebben en zwemmen met dolfijnen… kinderdromen, heerlijke kinderdromen. En later nam ik het don’t you dream impossible things? van Taylor Swift ter harte, droomde ik van in mijn eentje op reis gaan en een leven creëren waarmee ik iedereen kon laten zien wat ik waard was, dat ik meer was dan dat grijze muisje. Ik heb altijd gedroomd, maar mijn echte dromen kwamen pas zeven jaar geleden, toen ik dat leven begon te bouwen… en erachter kwam dat het er heel anders uitzag dan ik altijd had gedacht.

Lees meer…

I’m the only one of me | 25 lessen die ik leerde in de afgelopen 25 jaar

Onder Personal life op 2 augustus 2019

Ik heb mijn verjaardag altijd bijzonder geweest. Niet alleen vanwege dat gevoel dat één dag lang alles mogelijk is, dat niets te gek is en dat alles mag en kan, maar meer omdat elke verjaardag me weer doet beseffen dat het gewoon bijzonder is om weer een jaar achter je te laten en weer vooruit te kunnen kijken naar een nieuw jaar. Het is bijzonder om te weten dat je niet meer dezelfde bent als een jaar geleden, ook al voelt dat misschien nog wel zo: elk jaar weer kan er onwijs veel gebeuren en veranderen in jezelf, in je leven en in je wereld en ik vind het altijd fijn om te beseffen dat ik in het afgelopen jaar nieuwe dingen over mezelf heb geleerd of op een andere manier ben gegroeid. Elk jaar, elke verjaardag doet ertoe, want elk jaar voelt als een stukje van mezelf dat ik moet koesteren. Nu ik een maand geleden de vijfentwintig heb aangetikt – hallo, ik word oud – ben ik me er des te meer van bewust hoe veel er in de afgelopen vijfentwintig jaar is gebeurd en wat ik in die tijd heb geleerd over mezelf en mijn kijk op het leven en de wereld.

Lees meer…

De queeste die mijn scriptie heet

Onder Personal life, Studeren en lesgeven op 18 januari 2019

‘’Zo vind je wetenschappelijke artikelen voor je scriptie!’’ ‘’Met deze tips ga jij een knaller van een scriptie schrijven!’’ Twee artikelen die ik al vol enthousiasme naar een mapje in mijn Google Chrome-bladwijzerbalk had gesleept nog voor ik daadwerkelijk met dat zo gevreesde afstudeeronderzoek was begonnen. Twee artikelen die ik uiteindelijk niet eens echt heb gebruikt, want als er iets is waar ik al snel achter ben gekomen, dan is het wel dat mijn scriptie geen gewone scriptie is. Maar het is een scriptie. Het is mijn scriptie, en ik ben er inmiddels al zo’n acht maanden mee bezig. Het is mijn scriptie, en nu het steeds vastere vormen begint aan te nemen, begin ik er ook echt razend trots op te worden. Maar poeh, wat een queeste is het, zo’n afstudeerproject. En wat een avontuur…

Lees meer…

Let’s make it a good one | Dit was 2018, dit wordt 2019

Onder Personal life op 11 januari 2019

Welkom in 2019! Of beter gezegd… welkom in al bijna de derde week van het nieuwe jaar. Gek hè, hoe snel dat nieuwe jaar alweer normaal voelt? Er is ook alweer genoeg gebeurd, er worden alweer volop plannen gemaakt en tegelijkertijd gaan we ook allemaal weer heel snel gewoon door met ons leven. Voor mij geldt dat net zo: even een paar dagen genieten van die shiny new nine en dan gewoon weer lekker knallen met die scriptie. Maar… iets in mij is toch aan het trekken om dat nieuwe er niet té snel van af te laten gaan. Om toch nog even wat uitgebreider te reflecteren en niet te snel afscheid te nemen van het jaar dat achter me ligt… en me misschien een beetje bewust voor te bereiden op het jaar dat komen gaat?

Lees meer…

Ik ging naar het casino en ik had de avond van mijn leven

Onder Personal life op 28 december 2018

De laatste tijd ben ik steeds meer aan het beseffen dat ik momenteel in een soort verlate fase van ontdekken en ervaren zit. Zo ging ik vorig jaar bij wijze van verjaardagscadeau voor het eerst uit, staat er voor 2019 al een handvol concerten op de planning en merk ik dat ik het echt steeds toffer ga vinden om erop uit te gaan en alles te ontdekken wat het leven te bieden heeft aan geweldige ervaringen en wereldwijsheid. Toen zwagerlief Jouke als cadeau voor dit jaar voorstelde om naar het casino te gaan, was ik dan ook al snel enthousiast: de wereld van gokspelletjes is er eigenlijk ook een beetje één van glamour en geheimen en ik was wel heel erg benieuwd hoe dat zou zijn. En dus ging ik een paar weken terug met zus- en zwagerlief en wat gezamenlijke vrienden een avond naar Holland Casino… en het was de avond van het jaar. Van mijn leven.

Goede zorgen

De mensen van Holland Casino, die we van tevoren hadden benaderd om te kijken of we een eigen speeltafel voor ons gezelschap konden krijgen, hadden alles zó ontzettend geweldig geregeld voor ons: we werden als regelrechte vips behandeld. Een privéhostess die ons een onwijs interessante en heel erg open rondleiding gaf en die ons een overvloed aan overheerlijke drankjes en hapjes serveerde, een eigen croupier voor het blackjacken, een Yahtzee-spel als verjaardagscadeau en vooral vet veel gemoedelijke gezelligheid en ontzettend goede zorgen: we vielen van de ene verbazing in de andere en het voelde echt als een warm bad waar we in terecht kwamen, zo onwijs tof!

A whole new world

En jeetje, wat een wereld ging er voor mij – en ik denk voor ons hele gezelschap wel – open. Ik ken het casino alleen maar van de blitse tv-reclames en van films en tv-series, maar daar rondlopen tussen de high limit-pokertafels, de croupiers die razendsnel kaarten schudden en de stapels fiches die de inzet verraden was echt fantastisch. Ik vond het geweldig om te zien hoe gróót het er is en dat het echt een wereld op zich is: mensen lopen er rond in avondkleding, er zijn tal van bars en er is ook echt zo’n air die een mix is van plezier hebben, serieus spelen en mysterie. Het mysterie van ‘’kan ik dit winnen door slim spelen’’ maar ook het mysterie van ‘’zit het lot aan de touwtjes van dit spel te trekken’’ het mysterie van ‘’wat gaat er in de mensen om die hier zoveel geld inzetten’’ en het mysterie van ‘’wat ís dat, die soort magie van gokspelletjes?’’ Het is een setting waarin je even absoluut en totaal niet bezig bent met je echte leven en de buitenwereld en dat vond ik heel apart en heel intrigerend.

Lol maken

En man, wat hebben we een lol gehad! We hebben zo onwijs veel gelachen met elkaar en met onze gastvrouwen en op een gegeven moment kregen we zelfs door dat er nergens anders zo gelachen werd: wij vermaakten ons opperbest met het spelen terwijl het voor veel andere bezoekers veel meer echt hard en zakelijk spelen en geld verdienen is – zo gek om dat te bedenken!

Lekker wereldwijs

Onze croupier was tijdens het blackjack spelen ook echt te gek: ze liet ons iets van vijf oefenrondjes doen voordat we echt gingen inzetten en pikte zo onwijs goed op hoe ze me kon helpen met horen en zien en ze gaf steeds uitleg… en echt hoor, als je daar dan echt aan die tafel zit met een cocktail voor je neus en een veelbelovend bakje voor je winst terwijl je heel diep nadenkend je fiches vasthoudt en je kaarten bestudeert… voelt het heel erg echt. Hel erg wereldwijs en stoer en écht en dat was zó tof.

Charme

Want ja, die charme van het casino en van die spelletjes… daar ontkom je niet aan. Het is zó leuk om te doen, om vol spanning je volgende kaart en die van de bank af te wachten, om te zien hoe je tafelgenoten het spel spelen… en het is zo’n gevoel van euforie als je dan opeens – dankzij een risicomove of gewoon een strategie – daadwerkelijk iets wint, al is het maar dat je inzet blijft staan. Ik vond het echt heel gaaf om fiches te winnen en die vervolgens weer te kunnen inzetten en ik kan me ook absoluut voorstellen dat je je helemaal in zo’n spelletje kunt verliezen.

Like roulette

En ook toen we na het blackjacken – in Nederland ook wel bekend als eenentwintigen – afscheid namen van onze geweldige begeleidsters hebben we het nog onwijs naar ons zin gehad. Want ook een rondje maken langs de andere tafels, andere spelers kijken en beslissen waar je nog meer wilt spelen is vet: zo beproefden we ons geluk bij het Money Wheel en de roulettetafel en hoewel het blackjacken het absolute hoogtepunt was, vond ik dat ook wel heel leuk, zeker omdat je kunt doen alsof je héél goed weet of je op rood of zwart, even of oneven of een getal moet inzetten – terwijl dat dus echt puur gokken en geluk hebben is.

SLOTS!

Nog leuker echter waren de gokkasten in de kelder van het casino: alsof je in een nerdwalhalla bent beland. In de zalen met speeltafels is het wel echt gezelliger en glamoureuzer, maar toegegeven: even aan zo’n machine zitten en ervaren hoe mieters (haha) het voelt om aan zo’n hendel te trekken en er daadwerkelijk wat centjes (letterlijk) mee te verdienen was ook echt geweldig.  Yep, ik snap absoluut wat mensen aantrekt in naar het casino gaan!

Dankjewel ♥

Uiteindelijk zijn we een dikke drie uur in het casino geweest en het was grandioos. Duizendmaal dankjewel aan onze gastvrouw en privécroupier die het tot een bijzonder onbetaalbare en unieke ervaring hebben gemaakt: ik heb onwijs genoten en de tijd van mijn leven gehad! Dankjewel liefste zus- en zwagerlief Laura en Jouke voor het cadeau en dankjewel Claudia, Jeff, Dinja, Monie en, Rowan dat jullie het met me wilden delen – I’ve had the time of my life and I owe it all lto all of you

Ben jij wel eens in het casino geweest?

Birthday glow | Wat ik nooit had durven dromen

Onder Hersenspinsels, Personal life op 27 juni 2018

foto Ineke Oostveen

I don’t know about you, but I’m feeling… 24! VIERENTWINTIG! Oké, de songtekst van mijn geliefde nummer 22 van Taylor Swift klopt hier niet meer, maar dat doet niet ter zake – want ik ben jarig! Vandaag mag ik de spreekwoordelijke vierentwintig kaarsjes uitblazen en bestaat mijn blog ook nog eens zes jaar – dat samen jarig zijn is altijd weer een beetje bijzonder. Toegegeven: die vier achter de twee voelt best een beetje gek, zeker omdat ik dit al schrijf terwijl ik nog gewoon 23 ben. Misschien komt het doordat 24 schrikbarend dicht bij de 25 komt en 25 voelt… zo belangrijk. En terwijl ik bij bloggers om me heen artikelen zie in de trant van 24 lessen die ik heb geleerd over 23 zijn gooi ik het over een andere boeg. Want ik wil juist dat ouder worden, dat ouder en wijzer worden, dat groeien en veranderen, eens vieren.

Lees meer…

Quarter life-questions die ik mezelf regelmatig stel

Onder Hersenspinsels op 22 juni 2018

Van de gevreesde quarterlife-crisis die anno 2018 zoveel aandacht krijgt, heb ik gelukkig geen last: ik vind het wel prima waar ik sta in mijn leven en ik weet heel goed wat ik op dit moment aan het doen ben en wat ik op de langere termijn zou willen bereiken (iets met: ik weet wel wat ik wil maar nog niet wat ik gá doen en dat is oké). Dat neemt echter niet weg dat ook ik wel eens worstel met vragen die volgens mij best kenmerkend zijn wanneer je in je twenties zit. En die vragen wil ik graag met jullie delen, want misschien zijn ze wel herkenbaar – en sowieso vind ik het belangrijk om open te zijn over dit soort dingen en er zelf ook de aandacht aan te geven die het verdient.

Lees meer…

35 is het nieuwe 25 | Waar ik over 10 jaar wil zijn

Onder Hersenspinsels, Personal life op 18 juni 2018

Het blijft een vraag die ik heel interessant vind: waar ben jij over tien jaar? Waar zou je willen zijn? Wat zou je willen doen? Hoe zie je jezelf over tien jaar? Ik heb volgens mij al vaker over mijn antwoord op de vraag gelezen, maar één van de leuke dingen eraan vind ik dat dat antwoord flink kan veranderen naarmate je ouder en volwassener wordt: je kijk op de dingen verandert, je ambities en doelen veranderen en je leven verandert ook. Twee jaar geleden dacht ik nog dat ik over tien jaar voor de klas zou staan, nu is dat alweer heel anders. En de kans zit er dik in dat ik op mijn vijftiende voor me zag hoe ik op mijn vijfentwintigste alles dik voor elkaar zou hebben. Nou, eh, alsjeblieft niet hoor. Geef mij maar 35 in plaats van 25. Want 35 is het nieuwe 25.

Lees meer…

Homeschooled | Hoe ik mijn tijd doorbreng nu ik thuis studeer

Onder Personal life, Studeren en lesgeven op 18 maart 2018

Ik vind het altijd enorm interessant om ‘’hoe ik mijn dagen/weken indeel’’-blogposts te lezen van anderen: gevalletje gluren bij de buren, waarschijnlijk. Maar het is fascinerend: wat doen mensen in hun vrije tijd? Wat doen mensen die thuis werken, een onderneming hebben? Hoe brengen mensen met een beperking hun dagen door? Tegelijkertijd vind ik het ook heel leuk om bezig te zijn met hoe ik zélf mijn tijd indeel, zeker omdat ik vanwege mijn ziekte ook geen normaal ritme heb en omdat het ritme dat ik wél heb, vaak erg veranderlijk is. Zo veranderlijk als studieroosters, kun je wel zeggen: met elke nieuwe onderwijsperiode die begon, moest ik altijd weer wennen aan nieuwe tijden en dagritmes, en nu ik fulltime thuis studeer is het ook een hele verandering. Want hé: ineens ben ík baas over mijn ritme! Maar… hoe ziet dat ritme er dan eigenlijk uit?

Lees meer…