3976368351_4f8327f879_z

Bron

Ik mag dan inmiddels twintig zijn, van make-up moet ik weinig hebben. Ik weet dat ik daar de enige niet in ben: er zijn veel meer mensen in mijn omgeving die het niet dragen, en dat vind ik alleen maar goed: soms kan make-up je wel wat mooier maken, maar over het algemeen vind ik niet dat mensen het nodig hebben. Iemand die klaagt over dat-ie er niet uitziet zonder make-up is gewoon zo gewend aan make-up dat ie niet meer ziet hoe mooi je onder die lagen plamuur kunt zijn en dat vind ik best jammer. Het is echt niet zo dat ik tegen cosmeticaproducten ben, helemaal niet, maar het is een soort stilzwijgende afspraak met mezelf dat ik het niet draag.

Ok, ik geloof niet dat ik op een ochtend wakker ben geworden en tegen mezelf heb gezegd: ik ben geen meisje dat make-up draagt. Dat zou hypocriet zijn, want heel soms doe ik wel eens wat lipgloss op, als het echt een bijzondere gelegenheid is – maar de laatste keer dat ik dat deed, is ook alweer heel wat jaartjes geleden volgens mij. Ik vind het leuk staan, maar het gevoel van dat plakkerige en iets op je gezicht hebben is gewoon niet fijn – dat vind ik trouwens van alle make-up. Ik zit zo vaak aan mijn gezicht dat ik niet steeds iets wil uitsmeren of aan mijn hand wil krijgen als ik even in mijn oog wrijf of aan mijn wang krab.  Daarnaast vind ik gewoon dat ik het niet nodig heb. Ik beschouw mezelf niet als een grote schoonheid, maar ik vind mezelf best mooi als ik in de spiegel kijk, zonder ijdel te willen overkomen. Gewoon mooi om wie ik ben, om mijn sproeten en mijn ogen en mijn haar en de vorm van mijn gezicht, zonder dat ik ook maar iets heb gedaan – behalve mijn haar borstelen of in een staart doen dan. Ik wil mezelf zien zoals ik ben en daarvan houden, ik wil niet houden van een versie van mezelf die ik heb opgekrikt.

Ik realiseer me dat dit misschien wat hard klinkt, en ik ben ook zeker niet tegen make-up: als het jouw zelfvertrouwen verhoogt en je gelukkig maakt en je een fijn gevoel geeft, dan moet je het vooral dragen. Ik denk dat het heel erg verschilt per persoon hoe je erin bent, of je er echt van houdt of juist niet. Ik denk dat dat echt iets is wat je voor jezelf moet voelen, iets wat voor jou moet werken – en of het dan voor anderen ook zo werkt, dat maakt niet uit. Ik heb ook wel eens gehoord van chronisch zieke mensen die er met make-up voor zorgen dat ze er niet ziek uitzien en at vind ik prima: iedereen wil er gezond uitzien, niemand wil een zieke of zielige indruk maken. Zelf zou ik dat niet zo gauw doen omdat je het in mijn gezicht meestal niet ziet als ik me niet lekker voel, en sowieso omdat ik geen make-up op mijn gezicht wil hebben als ik me al niet top voel. Maar zoals ik al zei, als je je beter voelt door het dragen van make-up, be my guest en doe wat je gelukkig maakt. Zolang je ook maar probeert te onthouden dat jij niet die make-up bent, jij bent wat eronder zit en daar moet je van houden. Van jezelf, zoals je bent.

You may also like...

1 Comment

  1. Heel goed van je dat je je er goed bij voelt om geen make-up te dragen.
    Zelf draag ik niet altijd make-up. Naar mijn werk of tijdens een uitje doe ik het wel. Mascara en soms een klein beetje foundation of concealer. Puur en alleen omdat ik er dan wat minder moe uitzie. Dat vind ik op zulke momenten wel belangrijk. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

[instagram-feed]