Waar mijn hart vol van is: het beste voor mezelf willen

Onder Personal life op 27 oktober 2015

Waar mijn hart vol van is 1

Ik moet iets bekennen: van die blogposts met weekoverzichtjes of fotodagboeken, die sla ik meestal over. Gewoon omdat het me niet zo interesseert: ik volg een blog vooral voor de persoonlijke touch en de kleine wissewasjes die een blogger in het dagelijks leven ervaart, beschouw ik niet als persoonlijke touch. Veel leuker vind ik het als bloggers op een originele manier schrijven over wat ze bezighoudt, zoals Dagmar doet in haar Op de thee-rubriek. Zoiets wilde ik ook: ik wil niet elke week een overzicht plaatsen van wat ik allemaal doe, want dat vind ik saai om te schrijven, maar ik wil jullie wel op de hoogte houden. Vandaar deze rubriek, waarin ik zo af en toe zal vertellen over waar ik allemaal mee bezig ben en wat er bij mij leeft!

Lees meer…

Ik voel mij geen schrijver (meer)

Onder Schrijven op 9 juli 2015

Schrijver

Bron beeld: Picjumbo

Schrijven. Ik doe het al sinds mijn kindertijd: mijn eerste verhaaltjes, prille fanficties van Disney en Saved by the Bell, schreef ik toen ik een jaar of acht was. Mijn eerste lange verhaal, over een paardendiefstal, ook ergens rond die leeftijd. Daarna een langer verhaal over een prins die van huis wegloopt en allerlei fantasiedingen tegenkomt op zijn zwerftocht. Ergens rond mijn twaalfde begon ik met mijn eerste serieuze boek, over een Italiaans meisje dat ontdekt dat ze een heks is, met veel invloeden uit Charmed en Harry Potter. Rond mijn vijftiende schreef ik nauwelijks meer korte verhalen, maar werkte ik aan twee nieuwe boeken : een chicklit over een Queen Bee in Beverly Hills (veel Gossip Girl en 9O21O) en een historische roman over een kroonprins die een echtgenote moet zoeken. De chicklit heb ik afgemaakt, de historische roman is uiteindelijk vervangen door degene waar ik nu aan werk. Maar… ik merk sinds een aantal maanden dat ik veel minder schrijfdrang heb. En dat beangstigt me eerlijk gezegd een beetje.

Lees meer…

Het contract tussen een schrijver en diens publiek

Onder Schrijven, Series op 6 juni 2015

Bron beeld: Woods Hole Inn

Als het om het schrijven van fictie gaat, vind ik niets belangrijker dan het verhaal vertellen zoals het is. Ik ben er heilig van overtuigd dat schrijvers geen verhalen verzinnen, maar ze alleen vertellen omdat hun personages dat niet kunnen: zo vind ik dat het in ieder geval moet voelen. Als je een goede schrijver wilt zijn, moet je zo’n band kweken met het verhaal en de karakters dat je erin gaat geloven. Dat vind ik gewoon een essentieel principe: als jij bent uitverkoren om een bepaald verhaal te schrijven, heb je min of meer een contract waardoor je verplicht bent dat verhaal ook waarheidsgetrouw te vertellen. Maar… op het moment dat je een gepubliceerd auteur wordt, vind ik dat je ook nog een ander contract hebt. Een contract met je publiek, want zij willen ook dingen. En daar moet je ook rekening mee houden.

Lees meer…

Zo leer ik mijn personages kennen

Onder Schrijven op 18 maart 2015

old-letters-436502_1280

Bron: Pixabay

Een verhaal staat of valt met de personages. Dat is gewoon zo: een verhaal heeft altijd personages, of deze nou menselijk zijn of niet, en als die ongeloofwaardig zijn… dan is het hele verhaal ongeloofwaardig. Maar wat betekent het als personages geloofwaardig zijn? Eigenlijk heel simpel: als ze menselijk zijn en dus denken en zich gedragen volgens menselijke maatstaven. Maar schrijvers zijn over het algemeen geen psychologen, dus wij weten meer niet dan wel over de menselijke psyche en de gedragsontwikkeling. En toch moeten we zorgen dat onze personages echt mensen zijn, dat er bij hen iets leeft, dat ze een verhaal te vertellen hebben. Vandaag leg ik aan jullie uit hoe ik ervoor zorg dat mijn personages tot leven komen!

Lees meer…

Het methodische schrijfproces

Onder Schrijven op 11 maart 2015

12396280943_0a79bf40fe_z

Bron

Ik ben dol op schrijven, maar ik moet bekennen dat het me ook best onzeker maakt. Niet eens zozeer over de kwaliteit van mijn werk, want als ik het zelf lees vind ik het stiekem vaak best goed (of klinkt dat arrogant?). Het is meer mijn specifieke vaardigheden als schrijver waar ik wel eens aan twijfel, het schrijftechnische. Juist doordat ik zo’n enorme studiebol ben, vind ik het heerlijk om me naast het actieve schrijven ook bezig te houden met alles wat erbij hoort en hoe ik dat kan toepassen. Achtergronddingetjes eigenlijk, die los staan van het echte verhaal maar een cruciale rol spelen bij het schrijfproces. Laatst was ik een beetje op verkenningstocht in mijn eigen schrijfproces en heb ik een aantal nieuwe maniertjes ontwikkeld. Die ik deels heb afgekeken van maniertjes van schrijvers. En ik vraag me wel eens af… wat is nou het beste? Doen wat je zelf het fijnste vindt of wat in het algemeen als juist wordt beschouwd?

Lees meer…

Pagina 3 van 3123