Body image, jurken shoppen en onzekerheid

Onder Gezondheid, Hersenspinsels op 17 maart 2016
Body image

Ik heb mezelf nooit beschouwd als iemand die onzeker is over haar lichaam. Ik ben petite en mijn lichaamsproporties zijn niet echt in balans, ik heb wat toeters en bellen, mijn huid is niet altijd gezond en mijn gewicht is allesbehalve gemiddeld. Toch heb ik met al die dingen nooit problemen gehad: ik ben gewend aan mijn lichaam zoals het is en vind dat ook wel best: zo zie ik er nu eenmaal uit en het heeft weinig zin om daar moeilijk over te doen. Maar dat betekent niet dat ik helemaal nooit baal van het feit dat ik geen doorsnee figuur heb, en ik vind dat we daar ook best eens aandacht aan mogen schenken. Als je chronisch ziek bent, moet je het vaak doen met een lichaam dat er anders uitziet dan je graag zou willen en ook al kun je met kleding, accessoires en make-up zorgen voor de beoogde uitstraling, soms is het wel gewoon stom.

Lees meer…

Mijn zoektocht naar een sociaal leven

Onder Personal life op 14 maart 2016

Sociaal leven

Het was een van mijn doelen annex voornemens voor dit jaar: socialer worden. Vrij vaag natuurlijk, want tja… Wanneer ben je sociaal en wat betekent het dan om nog socialer te worden? Ik heb al eens geschreven over het feit dat ik gewoon niet zo’n groepsmens ben: ik stel vooral prijs op mijn eigen gezelschap en ben toch wel het gelukkigst als ik in mijn eentje ben. Maar ik merkte op een gegeven moment dat dat gewoon niet meer genoeg was, dat het ging voelen alsof ik dingen miste, mezelf buitensloot, afzonderde. Alsof ik smoesjes verzon om maar niet sociaal te hoeven zijn en zelfs alsof ik mijn beperkingen qua horen, zien en mobiliteit ”gebruikte” om ergens niet heen te hoeven gaan. En dat is natuurlijk heel stom, want daarmee zat ik mezelf alleen maar in de weg. En op het moment dat ik dat besefte, besefte ik ook nog iets anders: als ik sociaal wilde zijn, moest ik mezelf daarvoor openstellen Echt openstellen.

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is: februari

Onder Waar mijn hart vol van is op 3 maart 2016

Waar mijn hart vol van is 2

Februari was eigenlijk best een rustige en relaxte maand, met een aantal leuke en vooral fijne hoogtepunten en verder gewoon een rustig voortkabbelend lijntje. Ik ontmoette voor de allereerste (!!) keer een mede-blogger, zag mijn achterneefje weer, begon met een nieuw blok op school en had het eigenlijk gewoon heel erg naar mijn zin. Lees gauw verder voor een persoonlijke update, en vergeet die lekkere kop thee niet! O ja, en natúúrlijk blik ik ook vast even vooruit op komende maand!

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is: januari

Onder Waar mijn hart vol van is op 1 februari 2016

Waar mijn hart vol van is

Vorig jaar rond deze tijd ging het niet zo goed met mijn lijf en zat ik nogal in de put: stress, overbelasting, teveel willen, teveel moeten… onzekerheid over stage, alles even anders dan anders door de veranderingen in mijn kamer… maar vorig jaar rond deze tijd begon ik ook met een onvergetelijk leuk project (het maken van een tijdschrift) en niet lang daarna mocht ik de PowerPen in ontvangst nemen. Wauw! Ontzettend fijne dingen om op terug te kijken en dat is deel van de reden waarom ik heb besloten een maandelijkse rubriek te introduceren op mijn blog, waarin ik jullie niet alleen bijpraat over hoe alles gaat maar ook even de tijd neem om alles wat goed gaat en fijn was te waarderen, want dat is zó belangrijk. En aangezien mijn blog de voorbije weken even op een lager pitje heeft staan pruttelen, leek vandaag me een mooie start!

Lees meer…

Hoogtepunten en lessen: dit was 2015

Onder Personal life op 31 december 2015

Hoogtepunten 2015

Die dagen tussen kerst en Oud & Nieuw vind ik altijd een beetje raar en ongemakkelijk: je weet dan nooit zo goed wat je moet, je schommelt tussen twee feestdagen en ik heb dan altijd het gevoel dat ik niet zo productief ben. Tegelijkertijd vind ik het wel erg fijn om deze dagen te gebruiken voor een beetje bezinning: er is een jaar voorbij, een hoofdstuk afgesloten, en op hetzelfde moment begint er een gloednieuw jaar en een gloednieuw hoofdstuk. Tijd om eens even terug te kijken op wat 2015 mij gebracht heeft!

Lees meer…

Op de top van mijn kunnen: 27-urige werkweek?

Onder Hersenspinsels, Personal life op 7 december 2015

Top van mijn kunnen

Bron beeld

Na de eerste week van het nieuwe blok merkte ik dat het best wel weer zwaar was: ik had flink wat energie, maar één middagje stage en twee vrij lange dagen colleges volgen bleek er toch wel in te hakken. Ik kwam erachter dat ik mijn draaglast wat moest reduceren: niet meer dan 3 uur per dag werken op dagen dat ik thuis ben en ook vooral niet te veel van mezelf vergen. Inmiddels ben ik erachter dat het op deze manier best te doen is: ik heb niet het idee dat ik een stap terug moet gaan nemen en begin langzaam maar zeker te ontdekken wat de juiste manier is om het allemaal te combineren. Dat heeft me echter wel aan het denken gezet: ik kan eigenlijk best veel hebben, mits ik het allemaal goed kan combineren. Maar wat betekent dat precies voor nu en voor de toekomst?

Lees meer…

De volgende stap: wat heeft de toekomst voor mij in petto?

Onder Hersenspinsels op 3 december 2015

De volgende stap

Bron beeld

Er zijn momenten, veel momenten zelfs, dat ik mezelf nog helemaal niet als een volwassene beschouw. Momenten waarop ik het liefst aan mijn ouders vraag om iets te doen of me ergens mee te helpen, momenten dat ik nog vooral reageer vanuit het kind zijn. En dat is ook helemaal niet erg: ik begin juist steeds meer te beseffen dat mijn twenties dé periode zijn voor lekker genieten van het jong zijn, dingen uitzoeken en uitproberen en gewoon leven, precies zoals in de liedjes 22 en New Romantics van Taylor Swift. Het is zelfs psychologisch bewezen dat de echte volwassenheid pas rond je vijfentwintigste intreedt, dus ik heb nog een aantal jaartjes te gaan. Toch merk ik wel dat ik steeds meer mijn levensfase begin te delen met andere mensen om me heen, bloggers bijvoorbeeld. Maar bij hen, en ook bij mensen in mijn eigen familie en kennissenkring, zie ik ook dat zij al volop bezig zijn met de volgende stap. En dan rijst bij mij de vraag… wanneer zou ik die volgende stap gaan zetten?

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is: het beste voor mezelf willen

Onder Personal life op 27 oktober 2015

Waar mijn hart vol van is 1

Ik moet iets bekennen: van die blogposts met weekoverzichtjes of fotodagboeken, die sla ik meestal over. Gewoon omdat het me niet zo interesseert: ik volg een blog vooral voor de persoonlijke touch en de kleine wissewasjes die een blogger in het dagelijks leven ervaart, beschouw ik niet als persoonlijke touch. Veel leuker vind ik het als bloggers op een originele manier schrijven over wat ze bezighoudt, zoals Dagmar doet in haar Op de thee-rubriek. Zoiets wilde ik ook: ik wil niet elke week een overzicht plaatsen van wat ik allemaal doe, want dat vind ik saai om te schrijven, maar ik wil jullie wel op de hoogte houden. Vandaar deze rubriek, waarin ik zo af en toe zal vertellen over waar ik allemaal mee bezig ben en wat er bij mij leeft!

Lees meer…

Over mijn zus en de rol van vlinders in mijn leven

Onder Personal life op 30 september 2015

SONY DSC

Vandaag is het Broers- en Zussendag: op heel Facebook kom ik foto’s tegen van mensen die laten zien dat ze trots zijn op hun siblings (of ouderdelers, zoals mijn vader tegenwoordig zegt). Toen ik aan het begin van dit jaar in de blogplanning zag dat deze dag bij de ‘’Dagen van 2015’’ hoorde, hakte ik een knoop door: ik wilde graag een stukje schrijven over iets heel persoonlijks, iets wat mij heel kwetsbaar maar ook heel erg mij maakt. Het is iets waar ik nog nooit eerder over heb geschreven op mijn blog en sowieso zijn er maar heel weinig mensen die ervan weten, maar toen ik laatst mocht spreken op het college geneeskunde, besefte ik dat het juist iets is waar meer mensen van zouden moeten weten. Ik heb namelijk nog een zusje gehad en – in zekere zin – verloren.

Lees meer…

Balans en wat het voor mij echt betekent

Onder Personal life op 28 september 2015

Balans

Bron beeld: Picjumbo

Misschien heb je het al een beetje meegekregen via mijn sociale media-accounts, maar ik zit nu weer heel wat lekkerder in mijn vel dan vorige week, toen ik dit artikel over fulltime ziek zijn publiceerde. Vlak daarna kwam ik tot het besef dat dat fulltime ziek zijn eigenlijk helemaal niet bij mij paste: mede door een reactie van Emmy en door het spreken voor de studenten geneeskunde besefte ik dat er eigenlijk maar één manier is om alles aan te pakken: mijn eigen manier. Oftewel: niet de focus leggen op het ziek zijn of het student zijn, maar gewoon op het Vivian zijn met alle facetten van mijn persoonlijkheid. De dingen op mijn manier doen, op de manier die goed voelt met het oog op de omstandigheden en het moment. En met dat besluit ontdekte ik ook wat balans eigenlijk écht betekent: klik snel verder voor het verlossende antwoord!

Lees meer…