Challenge voor februari | 30 dagen lang een dagboek bijhouden

Onder Personal life op 6 februari 2017

De eerste 30 Day Challenge van dit jaar, namelijk elke dag een spelletje spelen, is goed bevallen: van de 31 dagen heb ik er maar 9 overgeslagen omdat ik ziek was of gewoon geen puf had. Bovendien heb ik het erin besluiten te houden: ik vind het heel fijn om het vaker een plekje te geven in mijn dag en wil dit dus ook echt gaan proberen. Maar ja, nu is het een nieuwe maand en dat betekent dat er een nieuwe challenge moet komen! En ik weet niet wat het is, maar ook deze challenge kwam eigenlijk heel erg op gevoel aanwaaien. Ik ga in de maand februari proberen een dagboek bij te houden!

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is: januari

Onder Waar mijn hart vol van is op 5 februari 2017

Ik vind het zo gek eigenlijk, dat je je aan het begin van een maand compleet anders kunt voelen dan aan het eind. Of andersom eigenlijk: zo begon januari voor mij eigenlijk heel hoopvol en positief, want je wilt het nieuwe jaar goed inluiden… maar het eind van januari is, zoals jullie inmiddels vast wel door hebben, heel raar gelopen – waardoor februari ook op een lastige manier begint. Het was geen slechte maand, maar wel een maand die niet zo heel erg leuk was.

Lees meer…

If plan A doesn’t work out, the alphabet has 25 more letters

Onder Hersenspinsels, Personal life op 3 februari 2017

Lieve mensen: allereerst even een heel groot DANKJEWEL aan jullie allemaal: dankjewel voor alle ontzettend lieve reacties op mijn vorige blogpost, over de tegenslag op stage. Dankjewel voor alle oprechte aanmoedigingen, steun, ideeën en complimenten die jullie me hebben gegeven en waardoor ik me echt een beetje beter ben gaan voelen. Na veel tranen, veel praten en veel verwarring voel ik me weer enigszins mezelf: ik moet nog een weekje wachten tot ik meer uitsluitsel heb over de hele situatie en tot die tijd probeer ik het even zo goed mogelijk los te laten. Tegelijkertijd probeer ik mezelf voor te bereiden op wat ik te horen ga krijgen en de gevolgen die dat gaat hebben. Want ik wil niet heel erg hard gaan hopen op het best mogelijke resultaat en vervolgens compleet instorten omdat dat resultaat gewoon niet realistisch is. Ik ben dus veel aan het nadenken over hoe nu verder.

Lees meer…

I may have lost this battle, but I will win the war

Weet je wat ik zo mooi vind aan inspirerende quotes? Hoe cheesy ze soms ook zijn, er zit waarheid in. Mensen hebben ze bedacht, zijn erop gekomen, hebben ze de wereld in gebracht toen ze het moeilijk hadden, toen het leven hen flink liet uitglijden. Het zijn inzichten die mensen echt hebben gehad, inzichten die hen verder hebben geholpen en waar ze iets aan hebben gehad. En als je de juiste quote op het juiste moment hoort, of de juiste songtekst, dan kan het de grootste waarheid zijn die je op dat moment kunt horen en de beste troost die er maar mogelijk is voor jouw situatie op dat moment. Deze quote schoot vanmiddag door mijn hoofd, geheel zonder aanleiding. En het is een quote die ontzettend goed past bij alles wat er op moment van schrijven door me heen gaat.

Lees meer…

Another year over | 2016, jaar van herinneringen

Onder Personal life op 30 december 2016

Vol enthousiasme en zorgvuldigheid heb ik gisteren een start gemakt met mijn nieuwe bullet journal: de eerste twee blanke bladzijden besloot ik te gebruiken voor een jaaroverzicht van 2016. Heel fijn om te doen, want zo besef je pas écht hoe waardevol en bijzonder het jaar is geweest en welke successen en hoogtepunten je hebt mogen beleven. Maar als je dan vervolgens een nieuw Word-document opent en die knipperende cursor in beeld komt… dan wordt het lastiger. Want dan komt de realiteit van de terugblik ineens binnen: wow, er is gewoon alweer een jaar voorbij. En hoe moet ik in hemelsnaam de Wervelwind van 2016 in één blogpost vatten? Meer nog dan 2015 – het jaar waarin ik bijvoorbeeld mijn propedeuse haalde – was 2016 namelijk een onwijs bijzonder en intens jaar. Een jaar vol herinneringen, trots, groei, hoogtepunten. Een jaar om op terug te blíjven kijken, ook na deze blogpost nog.

Lees meer…

A girl can dream | Alleen op reis

Onder Hersenspinsels, Reizen op 24 november 2016

photo-1478809846154-d4ca173df3e0

Ook al is huismus mijn middle name, ik ben dol op reizen. Ik hou van de vrijheid en van het avontuur, ik hou ervan om nieuwe plekken te verkennen en te ontdekken en daar mooie herinneringen te maken. Ik vind het ook heel erg fijn dat mijn ziekte en handicap me niet zodanig beperken dat ik niet op reis kan: dankzij mijn ouders kom ik bijna elk jaar weer op nieuwe plekken. Maar hoe fijn ik dat ook vind, ik droom er wel eens van om helemaal in mijn eentje op reis te gaan. Gewoon helemaal alleen. Waarschijnlijk gaat dat (in ieder geval voorlopig) niet lukken, maar onder het mom van a girl can dream fantaseer ik er wel heel graag over. Want het klinkt zo magisch, dat alleen op reis gaan.

Lees meer…

Waar mijn hart vol van is: persoonlijke update

Onder Waar mijn hart vol van is op 12 november 2016

persoonlijke-update

Ik ben nooit zo’n fan geweest van ‘’sorry voor de stilte ik ben er weer’’-blogjes. Echt niet: ik vind sowieso dat je je als blogger nooit zou moeten verontschuldigen. Het is immers jouw blog en dat mag je lekker op jouw manier doen: daarom vond ik het ook best een goed idee van mezelf om eventjes niet te bloggen. Even op tijd de rem intrappen in plaats van gas terug moeten nemen door de hectiek van de tentamens. En dat wás ook best fijn. Maar… here’s the thing. Mijn blog is mijn kindje. Ik wil er aandacht aan geven, ervoor zorgen, er tijd en liefde in investeren want dat vind ik allemaal heerlijk om te doen. En daarom voelt zo’n blogbreak altijd een beetje raar. Maar soms heb je juist een break nodig om je focus weer terug te krijgen. IK LEEF NOG, JONGENS! EN IK BEN TERUG!

Lees meer…

My life is not perfect, but it does have perfect moments

Onder Hersenspinsels op 24 oktober 2016

photo-1476595461800-421569e956f6

Perfectie bestaat niet. Zo. BAM. Het is iets wat we allemaal wel weten, maar toch blijven we stiekem en niet zo stiekem ernaar streven. We wachten op het perfecte moment voor datgene wat we al zo lang willen doen. We willen de perfecte Instagramfoto plaatsen, de perfecte blogpost schrijven. En ook ik herken het: ik wil het liefst alleen maar perfecte lessen geven en perfecte romanscènes uit mijn mouw schudden. Maar perfectie bestaat niet: het leven is verre van perfect en dat is maar goed ook.

Lees meer…

Wat als | Bestaat er zoiets als een lotsbestemming?

Onder Hersenspinsels op 17 oktober 2016

fall-autumn-leaves-on-the-ground-picjumbo-com

Wat als ik toch op die baan had gesolliciteerd? Wat als die relatie nooit was uitgegaan? Wat als ik die ruzie van toen toch had bijgelegd? Wat als ik die persoon nooit had ontmoet? Wat als alles anders was gegaan? Wat als ik alles anders had gedáán? We maken ons er allemaal schuldig aan: wat als-gedachten. Hypothetisch-deductief denken, zoals het in dure taal heet. Dat het heel erg slecht is voor ons zelfvertrouwen en een hoop spijt en vertwijfeling in de hand werkt, weten we allemaal wel. Dingen gaan nu eenmaal zoals ze gaan. Toch is het vaak heel boeiend om over dit soort vragen na te denken, want waaróm zijn dingen nou gegaan zoals ze zijn gegaan? Wat voor reden zit daarachter?

Lees meer…

Waarom ik optimaal van mijn weekends geniet

Onder Hersenspinsels, Personal life op 10 oktober 2016

img_8415

Sinds ik een nieuwe manier van balans heb gevonden – mijn schoolwerk alleen ‘’globaal’’ maken en voldoende rustdagen inlassen – zijn de weekends veel belangrijker voor mij geworden. Niet dat ik ze nodig heb voor rust, want die pak ik veel meer doordeweeks. Nee, ik ben echt het weekend gaan waarderen, ervan gaan genieten. Ernaar gaan uitkijken. Niet meer alleen omdat ik dan niet naar school hoef, maar omdat het… gewoon het weekend is. Het zijn echt twee vrije dagen geworden in plaats van één ‘’manegedag’’ en één ‘’studiedag.’’ En dat vind ik absoluut heerlijk.

Lees meer…