Belachelijk maar leuk | Unbreakable Kimmy Schmidt (2015-)

Onder Series op 10 augustus 2018

Vlak voor ik op vakantie ging, ben ik begonnen met het kijken van de Netflix Original-serie Unbreakable Kimmy Schmidt. Netflix zit namelijk zo ruim in het aanbod dat ik af en toe besluit om een paar films of series gewoon een kans te geven zodat ik weet of het wat voor me is: over Kimmy twijfelde ik in eerste instantie, maar hoewel ik al half had besloten te stoppen omdat ik het te flauw vond, ben ik toch verder gegaan en joeg ik op vakantie het grootste deel van de vier seizoenen erdoorheen. Eenmaal thuis keek ik de rest, en hoewel het eigenlijk steeds meer cringe-worthy werd, keek ik het toch af – en kijk ik zelfs uit naar de laatste afleveringen, die waarschijnlijk pas in 2019 zullen komen (de serie is gecanceld, dus seizoen 4B wordt het slotstuk). Het gebeurt me niet vaak dat ik zo’n complexe relatie heb met een serie (meestal is het echt hit or miss op dat gebied) dus tijd om er eens dieper in te duiken!

Lees meer…

Viva la Provence | Reistips voor de Côte d’Azur

Onder Reizen op 6 augustus 2018

Vorig jaar eindigden we onze rondreis door Frankrijk in het zuiden, op de camping waar mijn vader vaak kampeerde als klein jongetje: we zijn toen eigenlijk niet verder de Provence in geweest, terwijl veel stukjes van Zuid-Frankrijk al heel lang op mijn wishlist stonden. Ik zag mezelf al flaneren tussen de filmsterren in Cannes en slenteren tussen de jetsetters in Nice, maar ik wilde ook heel graag dat ergens magische en mysterieuze Monaco zien, van de ook door ons geliefde prinses Grace Kelly en de casino’s en jachtclubs. Na een behoorlijke rondreis door Italië eindigden we daarom ook deze vakantie in Frankrijk, aan de Côte d’Azur, en dat leverde een paar heel mooie dagen op die me zeker niet hebben teleurgesteld.

Lees meer…

Nog heerlijker dan deel 1 | Mamma Mia: Here We Go Again

Onder Films op 3 augustus 2018

Hoe ik ooit fan ben geworden van de iconische muziek van de Zweedse popgroep ABBA, zou ik echt niet meer weten: waarschijnlijk heeft mijn moeder me aangestoken. Ik zie ons nog zo zitten inde bioscoopzaal, tien jaar geleden toen de eerste Mamma Mia!-film – gebaseerd op de musical, die gebaseerd is op de ABBA-muziek – uitkwam: mijn moeder, een vriendin van haar en mijn zus en ik. En mán, ik vond het helemaal het einde. De humor, het geweldige verhaal, maar vooral gewoon het musicalelement, de vele dansnummers en de zangkunsten van e toch al fantastische acteurs. Het werd ogenblikkelijk mijn meest favoriete feelgoodfilm ooit, en ik sprong dan ook à la Meryl Streep een gat in de lucht toen het vervolg werd aangekondigd. Ik genoot intens van alle clips en trailers die werden vrijgegeven en the anticipation was killing me, maar het werd allemaal ruimschoots beloond. Want Mamma Mia: Here We Go Again is onbetwistbaar onvergetelijk en onweerstaanbaar, en nog heerlijker dan het origineel.

Lees meer…

Passie voor Piëmont | Reistips Turijn en omgeving

Onder Reizen op 30 juli 2018

Turijn stond enorm hoog op mijn verlanglijstje voor onze vakantie dit jaar: ik ben tegenwoordig vrij gevoelig voor reisblogs en hoorde van meerdere bloggers annex Instagrammers dat ze een citytrip Turijn hadden gedaan, en daarnaast meende ik ergens vaag te hebben opgestoken dat het een stad is die een belangrijke rol heeft gespeeld in de Italiaanse geschiedenis. Nadat ik mijn hart had verpand aan het prachtige Genua met haar talloze gezichten en het mooie Milaan dat nooit gaat vervelen, hoopte ik dan ook dat Turijn een soort tweede Genua met Milanese invloeden zou zijn. Dat viel een beetje tegen: een lelijke stad is het absoluut niet, maar het is familie van Genua noch van Milaan. Sterker nog: Turijn is meer een soort Italiaanse versie van Parijs, en de omgeving van deze culturele stad mag er ook beslist zijn.

Lees meer…

Liefde voor Ligurië deel II | Reistips Cinque Terre

Onder Reizen op 25 juli 2018

Zeg je Italiaanse Rivièra, dan zeg je bijna automatisch Cinque Terre. Ik had hier nog nooit echt van gehoord, maar mijn vader bracht het in en al snel was ik ook enthousiast. Het is namelijk een nationaal park dat bestaat uit vijf dorpjes die gebouwd zijn op de rotsen, echte vissersdorpjes die ook echt enorm zijn afgezonderd van de rest van de regio. Het was in eerste instantie een beetje stressen en puzzelen, want de Cinque Terre staan bepaald niet bekend als erg rolstoeltoegankelijk: het is steil en hoog, waardoor je veel trappetjes tegenkomt. Overal werd gezegd dat er met de auto komen bijna onmogelijk is en over de rolstoeltoegankelijkheid van de treinen die tussen de dorpjes rijden hadden we zo onze twijfels. Uiteindelijk besloten we gewoon naar het eerste dorpje te rijden en te zien hoe ver we zouden komen – en ik ben blij toe!

Lees meer…