Over Vivian

Hai! Ik ben Vivian, een 23-jarige Rotterdamse (zonder het dialect) en het gezicht achter deze blog. Wie ik ben en hoe ik in elkaar zit is niet zo eenvoudig uitgelegd, dus pak lekker een kop thee en een koekje (mijn favoriet: de Verkade San Fransisco’s!) en ga er gezellig voor zitten!

The basics

Ik ben geboren op 27 juni 1994 en woon nog gezellig thuis bij mijn ouders, met wie ik een hele fijne band heb. Dat geldt ook voor mijn oudere zus Laura en zwager Jouke, wier namen je ook regelmatig tegen zult komen op mijn blog. O ja, ik heb nog een ander huisgenootje: onze twaalfjarige, heel erg knuffelige en eigenzinnige kat Phoebe: hij speelt ook regelmatig een gastrol in mijn schrijfsels! In het dagelijks leven studeer ik aan de Lerarenopleiding Nederlands van de Hogeschool Rotterdam: nog één jaar en dan studeer ik af. Waarom ik voor het onderwijs heb gekozen? Tja, het was helemaal niet de bedoeling: ik wilde graag Nederlandse Taal en Cultuur studeren, maar moest daar een hbo-propedeuse voor hebben en de lerarenopleiding bleek ik zó geweldig te vinden dat ik besloot te blijven.

Inmiddels weet ik honderd procent zeker dat ik later het onderwijs in wil. Misschien als docent, maar misschien ook wel als leerlingbegeleider of ontwikkelaar van leermiddelen. Ik vind het namelijk super om bezig te zijn met de Nederlandse taal en ik ben ontzettend gefascineerd door onderwijs. Daarnaast wil ik heel graag een rolmodel zijn voor jongeren met een beperking, ze laten zien dat het echt wel mogelijk is om verder te komen en iets te bereiken in de maatschappij.  En sowieso wil ik gewoon heel graag iets betekenen voor de wereld!

Gezondheid

Ik ben chronisch ziek. Bij mijn geboorte was ik aanvankelijk gezond, totdat bleek dat ik niet groeide op de moedermelk die ik kreeg. Mijn artsen ontdekten toen al snel wat het probleem was: mijn darmen nemen geen voedingsstoffen op uit mijn voedsel. Sinds juni 2017 heb ik een officiële diagnose gekregen: tufting enteropathy, oftewel: op mijn darmen zitten weefseltoefjes die de opname van voedingsstoffen bemoeilijken. Dat betekent dat ik afhankelijk ben van sondevoeding, een soort melk met daarin alle voedingsstoffen kant-en-klaar verpakt, die via een maagstoma rechtstreeks in mijn maag terechtkomt. Klinkt heel eng, maar dat is het niet: het doet geen pijn en ik weet niet beter. Maar het betekent nog meer: mijn gezondheid is heel zwak doordat ik dus van vrijwel alles tekorten heb. Ik ben altijd (en heel snel) moe doordat ik geen energiebasis heb en ben erg snel ziek door de kwetsbaarheid van mijn immuunsysteem. Ik kan dus niet normaal eten en als ik dat wel doe, kunnen mijn darmen heel vervelend gaan doen.

Daarnaast ben ik kleiner dan gemiddeld doordat mijn lijf geen groeihormonen aanmaakt; ik zit in een rolstoel doordat mijn botten niet sterk zijn (al kan ik wel met behulp van een rollator lopen); ik ben slechtziend doordat een infectie een keer het gezichtscentrum van mijn brein heeft aangetast waardoor ik nu dingen van veraf steeds slechter zie en ik ben slechthorend als bijwerking van antibiotica: daarvoor heb ik een implantaat, maar het belemmert nog wel steeds mijn sociale contacten. Die laatste twee beperkingen belemmeren me ook in het lesgeven, waardoor een baan als klassikaal docent er helaas niet in zit.

Waar ik nu het meeste last van heb? De belastbaarheid: ik moet heel zuinig met mijn energie omspringen en ben gewoon erg kwetsbaar, waardoor ik niet alles kan doen wat ik wil. Ik heb geen diagnose omdat ik de enige ter wereld ben met dit ziektebeeld, en dat maakt het ook moeilijk: we hebben geen idee hoe het zich zal ontwikkelen, wanneer het weer beter of juist slechter zal gaan. Ik heb al verscheidene keren een periode gehad dat het heel slecht ging – zo slecht dat het kantje-boord is geweest – en momenteel zit ik in een periode dat het eigenlijk over het geheel genomen best wel heel goed gaat. Maar die onzekerheid is soms ook best wel vervelend: ik weet dat ik niet meer beter zal worden, tenzij ze ooit iemand ontdekken met hetzelfde misschien, en dat vind ik op zich niet erg (ik heb allang vrede gesloten met mijn ziekte en misschien zelfs wel vriendschap) maar de onzekerheid is vaak wel frustrerend. En ik moet heel eerlijk zeggen dat ook het stukje acceptatie soms best moeilijk is, zeker omdat ik graag veel wil en soms best twijfel aan mijn capaciteiten. En omdat ik heel perfectionistisch ben, haha.

Levenshouding

Vriendschap gesloten met mijn ziekte, het klinkt misschien heel raar maar ik denk wel dat het zo is. Ik heb altijd een hele open levenshouding gehad: mijn ouders hebben me van jongs af aan geleerd om te focussen op het positieve, om blij te zijn met wat ik allemaal wel heb en wel kan en wel ben en toch vooral niet bij de pakken neer te gaan zitten. Daardoor heb ik me ontwikkeld tot iemand die heel positief in het leven staat, enorm gelukkig kan worden van de kleinste dingetjes – zoals ik vaak zeg: ik ben gelukkig gewoon door wie ik ben en door hoe mijn leven is – en van bijna alles wel kan genieten. Zeker, er zijn vaak momenten dat ik het moeilijk heb en ik weet ook dat dat mag, maar het is ook heel belangrijk voor me dat ik mijn situatie kan relativeren. Ik weet namelijk heel goed dat ik niet de persoon zou zijn geweest die ik nu ben als ik niet ziek was geweest, en het is juist door die persoon die ik ben (volg je het nog?) dat ik gelukkig ben. Juist door mijn ziekte en beperkingen heb ik mezelf heel goed leren kennen, heb ik ontdekt wat ik wil in mijn leven en heb ik me ontwikkeld tot een versie van mezelf waar ik trots op kan zijn en die ik steeds kan verbeteren. Ik ben niet perfect, mijn lijf is niet perfect, samen zijn we niet perfect. Maar we zijn wel geweldig! Deze video drukt heel mooi uit hoe ik het ervaar:

Passies

Wat ik in het dagelijks leven allemaal doe? Hééél veel! Nog zoiets wat je over mij moet weten: mijn hoofd wil altijd meer dan mijn lichaam aankan, zoals mijn studiebegeleider het een keer heel mooi uitdrukte. Ik wil graag heel veel en ik wil ook graag heel veel goed doen, maar dat lukt gewoon niet altijd en dat is dan best wel lastig te accepteren. Maar goed, ook dat is weer zoiets waar mijn leven door verrijkt wordt! Dit zijn allemaal dingen waar ik blij van word:

  • Lezen: Ik ben een boekenwurm in hart en nieren! Ik lees vooral Young Adults en soms New Adults. Mijn favoriete auteurs zijn Colleen Hoover, Rebecca Yarros, Kiera Cass, Gayle Forman, Jojo Moyes en John Green.
  • Schrijven: Al sinds ik een jaar of acht was, schrijf ik zelf ook: als uitlaatklep, om levens te leiden die ik zelf niet kan leiden, om van me af te schrijven en gewoon omdat ik het heerlijk vind om mijn eigen werelden te creëren. Ik heb heel lang historische fictie geschreven, maar tegenwoordig ligt mijn hart bij het schrijven van romantische en bijzondere contemporary-verhalen.
  • Bloggen: Die mag natuurlijk niet in het rijtje ontbreken! Net als met het schrijven van fictie, vind ik het heerlijk om via het bloggen mijn ei kwijt te kunnen, om dingen van me af te schrijven en gewoon lekker te spelen met mooie zinnen en woorden waarmee ik uitdruk wie ik ben. Overigens schrijf ik ook graag andere dingen in het journalistieke genre: artikelen over onderwijs bijvoorbeeld.
  • Series en films: Je maakt mij altijd heel erg blij met een mooie film of een toffe serie. Mijn favoriete series? This is Us, Gossip Girl, Once Upon a Time, Grey’s Anatomy, Desperate Housewives, The Vampire Diaries, Pretty Little Liars, Nashville en noem het maar op. Je wilt niet weten hoe lang mijn Netflix-watchlist wel niet is!
  • Muziek: Ondanks mijn gehoorbeperking kan ik enorm genieten van muziek. En dan het liefst muziek met mooie teksten, maar waarmee ik ook lekker kan meezingen. Mijn favoriete artiesten zijn Adele, Taylor Swift, Selena Gomez, Rachel Platten, Lea Michele, Ellie Goulding, Kelsea Ballerini…
  • Paardrijden: Elke zaterdag ga ik naar de manege: even lekker in de buitenlucht, even gezelligheid met mensen die ik niet van school ken, even eruit, even lekker met de paardjes bezig zijn… ik vind paarden zoiets moois hebben, echt een beetje iets magisch. Gewoon mooi.
  • Freubelen: Tja, wat is freubelen? Gewoon een beetje klooien, haha. Ik hou heel erg van to do-lijstjes maken, schrijven in mijn bullet journal, knutselen met washitape en stickers, smilenotes en dankbaarheidslijstjes bijhouden, allerlei dingetjes doen om mezelf beter te leren kennen… van alles dus!
  • Van alles en nog wat: Ik hou ook nog van mode, heel erg van geschiedenis (vooral de Tudors en Marie Antoinette, maar ook Willem van Oranje, Sisi…), kostuumdrama’s, thee en high tea’s, reizen, musicals, koken en lekker eten, naar buiten gaan, leuke dingen doen, foto’s maken, spelletjes doen (Kim Kardashian Hollywood, ik beken…), talen leren met Duolingo, mijn nagels lakken, winkelen, studeren (ja echt), blogs lezen… teveel om op te noemen!

Meer weten over het hoe en waarom van Vivians Vocabulaire? Kijk dan even op de speciale pagina daarover!