‘Personal life’

Soms zijn er gewoon van die dingetjes waar je het over wilt hebben. Op je blog.


Spoonie hacks | 5 stapjes die ik heb gezet richting meer balans

Onder Daily lifestyle, Personal life op 20 oktober 2017

Balans. Ritme. Energie. Lepels. Allemaal woorden waar ik zo aan het eind van de zomer en het begin van het schooljaar een haat/liefdeverhouding mee heb. Haat, omdat het altijd tegenvalt hoe het is om weer from scratch te beginnen met een nieuw rooster en een studielast van nieuwe proporties; liefde omdat het héérlijk is als je na verloop van tijd ein-de-lijk je draai weer hebt gevonden en het gevoel hebt dat je alles aankunt wat het schooljaar je in de schoot gaat werpen, want jíj hebt je spoonie hacks voor de komende tijd gevonden. En die hacks wil ik vandaag graag met jullie delen, want volgens mij zijn er maar al te veel spoonies out there die tegen hetzelfde probleem aan lopen!

Lees meer…

Bonnes vacances | Ik maakte een roadtrip door Frankrijk!

Onder Personal life, Reizen op 25 augustus 2017

Eén van de redenen dat ik altijd enorm uitkijk naar de zomer, is het op vakantie gaan: rond augustus maken we elk jaar een reis van ongeveer twee weken naar het buitenland. Lekker lange autoritten maken, van de caravan een thuis maken, leven op een compleet ander ritme, eindelijk tijd om flink wat boeken te lezen, veel mooie plekken bezichtigen… mijn wanderlust-hart gaat daar absoluut sneller van kloppen, ik vind het heerlijk. Dit jaar passeerden Italië, Groot-Brittannië, Kroatië en Noorwegen de revue tijdens het ‘’waar gaan we heen’’-gesprek, voordat uiteindelijk de keuze op Frankrijk viel. En niet gewoon Frankrijk, maar een heuse roadtrip! Zeventien dagen, acht campings, dertien bestemmingen en pakweg zeshonderd foto’s later kunnen we terugkijken op een onvergetelijke vakantie waarvan ik de ins en outs graag met jullie wil delen!

Lees meer…

En dan heb je opeens een diagnose

Onder Gezondheid, Personal life op 14 juli 2017

Geen diagnose hebben: het is voor mij altijd onderdeel geweest van mijn ziekte. Al toen ik klein was, hoorde ik van mijn ouders dat niemand wist wat ik precies had, dat niemand wist hoe oud ik zou worden en hoe goed of slecht het over vijf of tien of twintig jaar zou gaan. Ik ben hot topic geweest op tal van medische fora, er is altijd naarstig gezocht naar puzzelstukjes en studieboeken in de hoop het mysterie van mijn darmen te ontrafelen. 23 jaar lang ben ik de enige op de wereld geweest, de enige met mijn ziekte. 23 jaar lang had ik geen diagnose. Tot afgelopen week. Opeens – of nou ja, naar 1,5 jaar DNA-onderzoek – is het gevonden. Is vastgesteld wat ik heb. Is, heel duidelijk en met glashard bewijs, een diagnose gesteld: tufting enteropathy, oftewel, eh, toefjes op de darmvlokken (bij gebrek aan een mooie Nederlandse term).

Lees meer…

Reflect and reminisce | Over verjaardagen en volwassenheid

Onder Hersenspinsels, Personal life op 5 juli 2017

Credits foto: Ineke Oostveen

Verjaardagen zijn eigenlijk een heel apart iets. Als kind vind je het fantastisch en tel je de nachtjes tot dat heerlijke festijn van cadeaus, slingers, taart, een partijtje en gezang. Op de middelbare school hecht je meer waarde aan grotere verjaardagsfeesten en cadeaus en wanneer je volwassen bent, wordt het weer een heel ander gevoel: minder bijzonder, omdat je er al veel verjaardagen op hebt zitten, maar toch nog feestelijk. Dat ervaar ik de laatste jaren ook: die kinderlijke opwinding is weg, en daarvoor in de plaats is een ander soort gevoel gekomen. Een gevoel van trots, van volwassenheid, van reflectie en groei.

Lees meer…

Een gouden randje | Ik ging naar het Anne Frank Huis

Onder Personal life op 3 juni 2017

Wanneer je als kind in een rolstoel zit, ontdek je al snel dat er een hoop fysieke grenzen zijn waar je rekening mee moet houden. Dingen die voor normale mensen heel normaal zijn, maar die voor jou misschien wel nooit gaan lukken. Over het schoolplein rennen, een trap beklimmen, op straat spelen, naar een museum met veel trappen en treetjes. Eén van die dingen was voor mij het Anne Frank Huis: precies rond de tijd dat ik begon te leren wat de Tweede Wereldoorlog was, werd ook duidelijk dat de trappen van het Achterhuis niet Vivian-proof waren en ook niet gemaakt konden worden. Toen ik in de jaren daarna meer en meer gefascineerd raakte door de oorlog, werd het een diep gekoesterde wens om ‘’ooit, als ik beter kan lopen’’ naar het Anne Frank Huis te gaan, mét of zonder lift. En inmiddels is gebleken dat ‘’ooit’’ wel daadwerkelijk kan komen.

Lees meer…

Worth a thousand words | Een echte Vivian-fotoshoot

Onder Personal life op 15 mei 2017

Hoewel ik altijd beter ben geweest met woorden dan met beelden, vind ik het wel heel leuk om op de foto te gaan. Op foto’s van vroeger sta ik altijd met een grote glimlach en soms zelfs met een stoere pose en tegenwoordig vind ik het keileuk om selfies te maken, vooral met vriendinnen. Maar ik vind het ook superleuk om fotoshoots te doen: niet alleen omdat het stiekem best cool is om voor fotomodel te spelen, maar ook omdat ik het bijzonder vind om foto’s van mezelf te hebben waarop je echt kunt zien hoe ik ben. Toen blogvriendinnetje Maaike op zoek bleek te zijn naar modellen om haar portretfotografieskills op los te laten, was ik dan ook super-enthousiast. Ik was wel weer toe aan wat nieuwe blogfoto’s en het leek me ook gewoon keigezellig. Het hoe en waarom en de mooiste foto’s wil ik graag met jullie delen!

Lees meer…

Studie-update | Ik ga afstuderen!

Onder Personal life, Studeren en lesgeven op 21 april 2017

Poeh, wat een rollercoaster zijn de afgelopen maanden geweest! Ik kwam erachter dat mijn beperkingen een te groot probleem vormen bij het lesgeven, ik stopte met mijn stage, ik moest op zoek naar nieuwe mogelijkheden en andere opties… ik overwoog een studie Pedagogiek, een studie Nederlands, een master Educational Needs of Leren & Innoveren, een thuisstudie, een baan als klassenassistent…  kortom: ik kwam erachter dat ik op zoek wilde naar een vorm van lesgeven die wél bij mij past, naar de docent die ik wél kan zijn. Want lesgeven en docent zijn, dat is gewoon absoluut wat ik wil. En precies op het allerbeste moment kwam het allerbeste nieuws. Precies wanneer je er klaar voor bent, komt alles op zijn pootjes terecht. Want wat blijkt? Ik kan tóch afstuderen! Tenminste… voor een groot deel. Een héél groot deel.

Lees meer…

Waarom het inmiddels best goed gaat met mij

Onder Personal life op 3 april 2017

Het is begin april. Twee maanden geleden kreeg ik het flink voor mijn kiezen, kwam er een besef als een mokerslag: het zou niet gaan lukken om een lesbevoegdheid te halen. Ondanks inzet en wilskracht kon ik gewoon niet om mijn beperkingen heen. Ik heb gehuild, me ongelukkig en verdrietig en gefrustreerd gevoeld, ik heb het moeilijk gehad en gewenst dat het allemaal anders was. Ik heb gerouwd en duizenden dagboekwoorden geschreven. Ik heb afleiding gezocht en geprobeerd het naast me neer te leggen, ik heb met tussenpozen de pijn gevoeld. En nog steeds voel ik me af en toe verdrietig en gefrustreerd, misschien zelfs boos op ‘’het leven.’’ Maar de tranen zijn opgedroogd. Het verdriet is gezakt. De pijn is grotendeels weg, de tijd is verstreken, de wond is geheeld.  Ik denk er niet meer voortdurend aan. Ik kan me weer goed voelen, weer zeggen dat het goed gaat.

Lees meer…

Getaway girl | Ik ging naar Málaga!

Onder Personal life, Reizen op 17 maart 2017

Gek hè, hoe snel je normale leven je weer inhaalt als je op vakantie bent geweest? Het voelt alweer zo lang geleden dat ik naar Málaga op vakantie ben geweest en toch is het nog maar een paar weken geleden. Maar wat was het heerlijk! Het was voor het eerst dat we besloten op zonvakantie te gaan zodat we allemaal even aan de winterse kou konden ontsnappen en een beetje zouden kunnen bijtanken. Na veel gezoek en getwijfel – wel of niet naar een eiland, wel of niet naar Spanje? – kwamen we uiteindelijk uit bij een kleine week Málaga in het Zuid-Spaanse Andalusië. Strakblauwe luchten, palmbomen, woeste natuur, sinaasappelbomen, terrasjes, de kust, wind en zorgeloos plezier: ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad!

Lees meer…

Girlboss | Tranen, vechtlust en positiviteit

De afgelopen weken heb ik steeds geschreven over hoe je als chronisch zieke jonge vrouw toch aan je toekomst, je carrière en je doelen kunt werken, oftewel: hoe je ondanks je ziekte toch een girlboss kunt zijn. Ik vind het superleuk om daarover te schrijven, ook omdat ik mijzelf als een girlboss zie: ik laat me niet op mijn kop zitten door mijn ziekte en beperkingen, maar werk juist hard voor en aan wat ik graag wil. En dat is precies wat ik nog steeds doe, ook na het stoppen met mijn stage. Want juist die tegenslag heeft me (meer) doen nadenken over wat een girlboss nu eigenlijk precies is. Niet iemand die alleen maar succes heeft. Niet iemand die altijd maar sterk is en altijd alle oplossingen heeft. Nee. Misschien is een girlboss gewoon iemand die niet opgeeft. Iemand die toegeeft aan tranen, maar die ook vechtlust en positiviteit heeft.

Lees meer…

Pagina 1 van 91234567...Minst recente »