‘Hersenspinsels’

Alles wat er door mijn hoofd spookt, moet er af en toe uit kunnen, toch?


Meer beperkt dan we echt zullen weten

Onder Hersenspinsels op 17 maart 2015

IMG_4642

Vandaag even een extra blog! Vanmorgen verscheen al mijn post over de manifestatie ‘Yes, we can!’ van het PowerPlatform waar ik vorige week naartoe ben geweest en wat ik daarvan zoal heb geleerd ten aanzien van passend onderwijs en lesgeven aan leerlingen met een functiebeperking. De reden dat ik daarvoor persoonlijk was uitgenodigd, had echter weinig te maken met mijn ervaringsdeskundigheid, ook al zeiden ze dat wel. De ware reden dat ze me daar wilden hebben, was dat ik de PowerPen heb gewonnen: een prijs van het PowerPlatform speciaal voor studenten met een functiebeperking die iets bewonderenswaardigs hebben bereikt. Docenten van alle lerarenopleidingen mochten studenten voordragen en kennelijk werd mijn naam het vaakst genoemd! Een enorme verrassing, ontzettend gaaf en het maakt me ook heel erg trots, vereerd en blij: het geeft erkenning. Waarom en hoe dat precies voelt, daar moest ik gewoon even deze blog over schrijven!

Lees meer…

Afhankelijk en thuiswonend, maar toch een losmakingsproces

Onder Hersenspinsels op 14 maart 2015

photo-1422513391413-ddd4f2ce3340

Bron

Gisteren schreef ik al over dat ik tegenwoordig veel meer dan vroeger behoefte heb aan sociale contacten en activiteiten. Vandaag belicht ik een heel andere kant daarvan: het contact met mijn ouders. Ik ben namelijk heel erg lang – eigenlijk al sinds mijn kindertijd – heel hecht met ze geweest, en dat ben ik nog steeds. Maar ik merk wel sinds een aantal weken dat ik me van hen aan het losmaken ben. En het intrigeert me best wel hoe dat werkt, want mijn ouders en ik zitten niet echt in een gemiddelde ouder/adolescent-situatie.

Lees meer…

De grenzen van een sociaal leven

Onder Hersenspinsels op 13 maart 2015

photo-1422405153578-4bd676b19036

Bron

Ik was laatst bezig met het invullen van mijn persoonlijke blogplan (komt binnenkort meer over!) en daar stond de vraag in hoe ik mijn blog in één woord zou beschrijven. Wat ik oen heb ingevuld, is dit: individualistisch. Omdat ik dat zelf ook heel erg ben: een eigen persoon, met eigenzinnige ideeën en interesses en trekjes. En ik denk dat ik dat altijd al ben geweest: als kind was ik al introvert, speelde ik liever in mijn eentje binnen dan buiten en mij hoorde je nooit over spelen bij vriendjes, dat deed ik alleen als het van mijn ouders moest omdat ik vriendjes moest maken, haha. Dat is op de hele middelbare school zo gebleven: liever in mijn eentje met mijn eigen dingen dan bij anderen. Tegenwoordig, eigenlijk sinds ik op het hbo zit, is dat juist heel anders: nu merk ik dat ik steeds meer behoefte krijg aan sociale contacten. Niet voor niets ben ik laatst naar een schrijfworkshop geweest terwijl ik dat tot een poosje terug echt nooit gedaan zou hebben. Maar het is wel lastig, want een sociaal leven is niet heel makkelijk voor mij.

Lees meer…

Zijn wie je bent… maar wie dan?

Onder Hersenspinsels op 9 maart 2015

RONyPwknRQOO3ag4xf3R_Kinsey

Bron

Op de middelbare school al vond ik mezelf zo’n meisje dat een beetje anders was dan de rest, omdat ik geen doorsnee puber was. Ik merkte heel erg dat eigenlijk iedereen van mijn leeftijd, zowel op school als op de sociale media waar ik tijd doorbracht, bezig was met ”uitzoeken wie ze waren.” Hun eigen identiteit verkennen, zichzelf ontdekken. Ik hoefde dat niet, want ik wist – en dat wist ik ook gewoon – prima wie ik was en wat ik wilde: een boekenwurm die graag schreef en Nederlands wilde gaan studeren. Niet zo sociaal, maar dat hoefde ook niet want ik was prima tevreden met mijn eigen gezelschap. Ik weet nog dat ik toen dacht ”dit is de persoon die ik ben en zo blijf ik.” Maar het grappige is dat ik dus nu, ruim drie jaar later, juist heel anders ben. Het bijzondere? Dat ik ook nu precies weet wie ik ben en wat ik wil.

Lees meer…

Onzekerheden van een gelukkig meisje

Onder Hersenspinsels op 7 maart 2015

photo-1421284621639-884f4129b61d

Bron

Eigenlijk zou er vandaag een post online komen over wat ik zou doen als ik in de Tweede Kamer zat. Maar hoewel ik dat soort onderwerpen aan de ene kant altijd leuk vind, komt het bij mij nooit goed uit de verf als ik over zoiets schrijf: ik weet te weinig van politiek om me er iets bij te kunnen voorstellen haha. Bovendien merkte ik de afgelopen dagen dat ik de behoefte had om van me af te schrijven. Ik zat namelijk in een soort dip, en dan eens niet lichamelijk maar mentaal. Misschien ook niet zo gek: een tijdje is het niet lekker gegaan en heb ik me daaraan moeten aanpassen, en nu het weer goed gaat hoef ik me niet meer druk te maken om mijn lijf en gaat de lat ongemerkt weer omhoog. En omdat van me af schrijven altijd al de beste manier is geweest om te stoppen met piekeren, besloot ik deze post te schrijven. Ook best een tikkeltje confronterend, maar wel op een fijne manier.

Lees meer…

De toekomst

Onder Hersenspinsels op 6 maart 2015

photo-1420708392410-3c593b80d416

Bron

Waar hebben we het eigenlijk over als we aan de toekomst denken? Over dingen die binnen nu en een uur moeten gaan gebeuren? Want dat is ook de toekomst. Binnen nu en een jaar, binnen nu en tien jaar? Ik vind het altijd iets abstracts, vooral omdat je nooit echt kunt weten hoe alles in elkaar gaat zitten. Onlangs blogde ik over dingen die ik zou (willen) doen als ik gezond was: vandaag kijk ik eens wat realistischer. Hoe zie ik mijn toekomst, met alle beperkingen én mogelijkheden die ik nu heb? Hoe wil ik dat mijn leven zich ontwikkelt vanaf hier?

Lees meer…

Bucketlist anno 2015

Onder Hersenspinsels op 26 februari 2015

bXoAlw8gT66vBo1wcFoO_IMG_9181 (1)

Bron

Een bucketlist hebben: is dat niet een beetje achterhaald tegenwoordig? Een poosje geleden kwam je het heel veel tegen, maar inmiddels niet meer zoveel. Het is niet meer echt een ”trend” voor zover je het echt zo kunt noemen. Mensen gaan het een bredere definitie geven, en om eerlijk te zijn ben ik daar ook toe geneigd. Ik heb namelijk nog wel een bucketlist, maar het is geen ”lijst van dingen die ik wil/moet doen voor ik doodga.” Dat klinkt ook een beetje apart, alsof ik echt met de dood bezig ben. En het is ook niet zo dat ik heel actief met mijn bucketlist bezig ben: net als Laura Maaskant vind ik het veel fijner om zoveel mogelijk te genieten van de dagelijkse dingen omdat ik juist daar zo gelukkig van word. Maar toch heb ik een bucketlist: een lijst van 25 dingen (momenteel zijn het er in ieder geval 25) die ik graag ooit nog eens wil doen of bereiken. Maakt niet uit of dat ”ooit” binnen tien of binnen vijftig jaar is, het zijn gewoon dingen die ik graag wil doen. En vandaag deel ik die lijst met jullie!

Lees meer…

Af en toe gewoon even niet

Onder Hersenspinsels op 24 februari 2015

photo-1417024321782-1375735f8987

Bron

Normaal gesproken kan ik prima omgaan met de dingen die ik niet kan of die moeilijk zijn. Helemaal geen probleem: ik ben al sinds mijn geboorte ziek en moet al sinds mijn kindertijd met veel dingen rekening houden, helemaal niet erg. Maar soms zijn er wel eens momenten dat ik denk… ugh, even niet. Momenten waarop ik het liefst gewoon even dat ene zou kunnen dat ik graag wil, of juist momenten waarop ik denk: vandaag houd ik even geen rekening met mezelf, vandaag heb ik er even geen zin in. Dat gevoel is altijd maar tijdelijk, en het is eigenlijk gewoon een gevalletje ”lekker eigenwijs over mijn grenzen heen gaan”. Vandaag vertel ik meer over wat ik doe in dat soort gevallen.

Lees meer…

Gelovig zijn

Onder Hersenspinsels op 23 februari 2015

photo-1414502622871-b90b0bec7b1f

Bron

Er zijn dingetjes waar ik niet of niet vaak over schrijf. Soms omdat ze te persoonlijk zijn en ik het niet fijn vind als ze op internet staan, maar soms ook omdat ik het moeilijk vind om erover te schrijven. Mijn geloof is één van die dingen. Gelovig zijn maakt namelijk best een belangrijk deel uit van mijn leven, maar ik heb vaak het gevoel dat als ik die woorden op mijn blog of überhaupt tegen anderen gebruik, ze dan een vertekend beeld van mij krijgen, alsof mijn geloof mij definieert – wat helemaal niet zo is. Het is niet superbelangrijk voor mij, maar het hoort wel bij mij. En juist vanwege dat vertekende beeld, dat idee van ”gelovig zijn” dat voor mijn gevoel een beetje gelijk staat aan ”streng gelovig zijn”, juist die bijsmaak zorgt ervoor dat ik er vandaag toch even iets meer over kwijt wilde.

Lees meer…

Dingen die ik zou doen als ik gezond was

Onder Hersenspinsels op 20 februari 2015

2e9b0cb2

Bron

Ik ben heel gelukkig. Laat dat duidelijk zijn. Maar dat ik gelukkig ben, betekent niet dat ik nooit droom van alle dingen die ik zou (willen) doen als ik gezond was, en dus niet slechthorend, slechtziend, chronisch ziek of immobiel. Want juist door af en toe te dromen over dingen die ik stiekem best zou willen, kan ik mezelf doen inzien dat ik sowieso best wel bof met alles wat ik wél kan en de manieren die ik kan gebruiken om de dingen die ik zou willen op een net andere manier te bereiken. Maar soms heb ik gewoon zin om te dromen over wat ik zou willen, en daarom vandaag een schetsje van hoe mijn leven eruit zou zien als ik niets mankeerde.

Lees meer…