‘Hersenspinsels’

Alles wat er door mijn hoofd spookt, moet er af en toe uit kunnen, toch?


Voor mezelf kiezen: wat wil ik het allerliefste?

Onder Hersenspinsels op 26 april 2016

Eigen geluk kiezen

Af en toe heb ik een dipje. Doordat het lichamelijk niet zo geweldig gaat, doordat ik weinig energie heb voor mijn bezigheden, doordat school of stage of allebei stress oplevert, door een blog- of leesdip, doordat ik gewoon even niet zo goed weet wat ik wil, doordat dingen anders zijn dan anders of doordat ik mezelf teveel forceer en in een richting duw: vinden dat ik van alles moet doen en mezelf aanpraten dat ik dat ook wíl doen terwijl dat niet zo is. Heel vervelend, want daardoor kan ik totaal uit mijn doen raken en dan lijkt het alsof niets me meer echt gelukkig maakt terwijl dat gelukkige juist zo belangrijk voor me is. Afgelopen week had ik dat gevoel ook: ik kwam terug van een weekje vakantie dat draaide om lezen, schrijven en precies doen waar ik zin in had, een gevoel van vrijheid. Een gevoel dat weg leek te zijn zodra we thuiskwamen, en dat vond ik niet leuk. Maar toen dacht ik… nee. Dit klopt niet. Die vrijheid, die heb ik niet alleen op vakantie. Dat doen wat ik wil, dat kan thuis ook. Waarom doe ik dat dan niet? Want is dat niet dé definitie van voor jezelf kiezen? Je gevoel volgen, doen wat je het allerliefste wilt?

Lees meer…

Mijn focus voor 2016

Onder Hersenspinsels, Personal life op 31 maart 2016

Focus voor 2016

Voor Hoezo Anders schreef ik een paar weken terug een blog over hoe ik rond het voorjaar altijd de zelfontwikkelingskriebels krijg door de o wauw is het nu alweer maart-gedachten. Kriebels die ervoor zorgen dat ik aan mezelf wil werken, mijn doelen wil verscherpen, stress en gedoe wil loslaten… oftewel mijn focus (opnieuw) wil bepalen. Lianne schreef daar onlangs zo’n inspirerend stuk over dat ik er meteen mee aan de slag ben gegaan om te kijken wat ik nou eigenlijk nog wil van de rest van 2016. Wat wil ik nog bereiken, wat moet het me nog brengen?

Lees meer…

Body image, jurken shoppen en onzekerheid

Onder Gezondheid, Hersenspinsels op 17 maart 2016
Body image

Ik heb mezelf nooit beschouwd als iemand die onzeker is over haar lichaam. Ik ben petite en mijn lichaamsproporties zijn niet echt in balans, ik heb wat toeters en bellen, mijn huid is niet altijd gezond en mijn gewicht is allesbehalve gemiddeld. Toch heb ik met al die dingen nooit problemen gehad: ik ben gewend aan mijn lichaam zoals het is en vind dat ook wel best: zo zie ik er nu eenmaal uit en het heeft weinig zin om daar moeilijk over te doen. Maar dat betekent niet dat ik helemaal nooit baal van het feit dat ik geen doorsnee figuur heb, en ik vind dat we daar ook best eens aandacht aan mogen schenken. Als je chronisch ziek bent, moet je het vaak doen met een lichaam dat er anders uitziet dan je graag zou willen en ook al kun je met kleding, accessoires en make-up zorgen voor de beoogde uitstraling, soms is het wel gewoon stom.

Lees meer…

Hoe anders mijn leven eruit zou kunnen zien

Onder Hersenspinsels op 22 februari 2016

Niet naar school

Bron beeld: Benjamin Combs | Unsplash

Ik volg een redelijk aantal bloggers met een chronische ziekte. Het is een stukje herkenning en aansluiting om te lezen over de struggles waar zij dagelijks mee te maken hebben, struggles die ook vaak op mijn pad komen. Maar een groot verschil tussen mijn en hun situatie, naast uiteraard het feit dat ze meestal een heel andere ziekte hebben – Lyme bijvoorbeeld – is toch wel dat zij grotendeels aan huis gekluisterd zijn en ik niet. Zij zijn veelal te ziek om naar school te gaan, te studeren of te werken, of slechts op heel onregelmatige basis, terwijl ik bijna elke dag wel de deur uit kan: naar school, stage, de manege of iets anders. Dat doet mij beseffen wat een enorme bofkont ik eigenlijk ben dat dat allemaal lukt, maar het roept ook een vraag op: hoe zou mijn leven eruitzien als ik ook niet naar school zou kunnen?

Lees meer…

Op de top van mijn kunnen: 27-urige werkweek?

Onder Hersenspinsels, Personal life op 7 december 2015

Top van mijn kunnen

Bron beeld

Na de eerste week van het nieuwe blok merkte ik dat het best wel weer zwaar was: ik had flink wat energie, maar één middagje stage en twee vrij lange dagen colleges volgen bleek er toch wel in te hakken. Ik kwam erachter dat ik mijn draaglast wat moest reduceren: niet meer dan 3 uur per dag werken op dagen dat ik thuis ben en ook vooral niet te veel van mezelf vergen. Inmiddels ben ik erachter dat het op deze manier best te doen is: ik heb niet het idee dat ik een stap terug moet gaan nemen en begin langzaam maar zeker te ontdekken wat de juiste manier is om het allemaal te combineren. Dat heeft me echter wel aan het denken gezet: ik kan eigenlijk best veel hebben, mits ik het allemaal goed kan combineren. Maar wat betekent dat precies voor nu en voor de toekomst?

Lees meer…

De volgende stap: wat heeft de toekomst voor mij in petto?

Onder Hersenspinsels op 3 december 2015

De volgende stap

Bron beeld

Er zijn momenten, veel momenten zelfs, dat ik mezelf nog helemaal niet als een volwassene beschouw. Momenten waarop ik het liefst aan mijn ouders vraag om iets te doen of me ergens mee te helpen, momenten dat ik nog vooral reageer vanuit het kind zijn. En dat is ook helemaal niet erg: ik begin juist steeds meer te beseffen dat mijn twenties dé periode zijn voor lekker genieten van het jong zijn, dingen uitzoeken en uitproberen en gewoon leven, precies zoals in de liedjes 22 en New Romantics van Taylor Swift. Het is zelfs psychologisch bewezen dat de echte volwassenheid pas rond je vijfentwintigste intreedt, dus ik heb nog een aantal jaartjes te gaan. Toch merk ik wel dat ik steeds meer mijn levensfase begin te delen met andere mensen om me heen, bloggers bijvoorbeeld. Maar bij hen, en ook bij mensen in mijn eigen familie en kennissenkring, zie ik ook dat zij al volop bezig zijn met de volgende stap. En dan rijst bij mij de vraag… wanneer zou ik die volgende stap gaan zetten?

Lees meer…

Acceptatie: ik ben fulltime ziek

Onder Hersenspinsels op 23 september 2015

Fulltime ziek

Bron beeld: Picjumbo

Vorig jaar rond deze tijd ging het niet zo goed met mij: het was allemaal een beetje teveel en ik stortte in met oververmoeidheid, stress en buikkrampen die het begin van weer een slechte periode bleken in te luiden. Het heeft tot maart dit jaar geduurd voor ik weer een beetje was opgekrabbeld en toen was ik vastbesloten: ik moet echt goed voor mezelf zorgen om te voorkomen dat stress me opnieuw parten gaat spelen. Het afgelopen halfjaar is het behoorlijk lastig geweest om de juiste manier hierin te vinden: ik hoef jullie niet meer te vertellen dat ik het heerlijk vind om bezig te zijn met wat ik leuk vind en dat ik snel teveel doe. Ook nu merk ik weer dat ik daar echt een beetje in doordraaf en dat besef komt net op tijd. Vandaar dat ik een nieuwe afspraak met mezelf heb gemaakt, eentje die draait om een best wel harde, maar prettige waarheid: ik ben fulltime ziek.

Lees meer…

Geluk is voor mij… alle positieve dingen

Onder Hersenspinsels op 16 augustus 2015

Goede dagen

Eigenlijk wilde ik een artikel schrijven over hoe het met mij gaat, met mijn gezondheid en gewoon in het algemeen. Over dat ik soms weinig energie heb, last heb van pijntjes en peesontstekingen, veel dagen heb waarop ik gewoon teveel doe, me soms een beetje lamlendig voel omdat ik de structuur mis, het lastig vind om elke dag iets nuttigs te doen omdat ik in een soort sleur raak… dat wilde ik allemaal opschrijven. Maar dat lukte niet, want ik vond het zo negatief klinken. Zo zeurderig en zelfs een beetje ondankbaar. En laatdunkend, want jullie weten dit waarschijnlijk allang. Dus toen las ik dit mooie stuk van Lisanne en toen dacht ik… nee. Weet je wát ik ga doen? Iets schrijven over waarom ik gelukkig ben. Omdat het kan, en omdat ik daar vrolijk van word – vrolijker dan van schrijven over wat er vervelend is in mijn leven.

Lees meer…

Bloggen als therapie

Onder Bloggen, Hersenspinsels op 9 augustus 2015

Bloggen als therapie

Bron beeld: MMT

Een aantal jaar geleden, toen ik misschien iets van twaalf of dertien was, moest ik van mijn kinderarts naar een psycholoog. Mijn ouders zeiden al meteen dat dat helemaal niet nodig was, want ik had echt absoluut geen problemen met het ziek of gehandicapt zijn en als ik ergens mee zat, praatte ik er altijd met mijn ouders over. Maar mijn arts wilde het graag, en dus ben ik welgeteld drie keer met die mevrouw gaan praten. Het was elke keer heel gezellig, maar weet je wat eruit kwam? Dat ik gewoon een heel normaal en karakteristiek sterk kind was en dat het voortzetten van de ‘therapie’ niet nodig was. Nu ik de afgelopen tijd een beetje met mezelf in de knoop zat wat betreft stress en de lat hoog leggen en mezelf willen bewijzen, is mijn moeder een beetje bang dat ik misschien alsnog naar een therapeut moet om daarover te praten. Maar… ik weet dat dat niet hoeft (en nee, dit is geen ontkenning). Ik heb namelijk al een therapeut: mijn blog.

Lees meer…

Ik heb voor mezelf gekozen

Onder Hersenspinsels, Personal life op 21 juli 2015

Voor mezelf kiezen

Bron beeld: Unsplash

Al best een tijdje zat ik met mezelf in de knoop. Dat is voor jullie waarschijnlijk niets nieuws, want ik heb er inmiddels al vaak over geschreven: het perfectionistisch zijn, het zo graag zoveel willen, het moeten maken van keuze,s het onzeker zijn, het twijfelen aan mijn capaciteiten, het hoog leggen van de lat en het stellen van eisen… welcome to the process of adulting. Ik vond het best moeilijk, omdat ik altijd vrij zelfbewust ben geweest en het nooit moeilijk vond om te bepalen wat belangrijk was of waar ik behoefte aan had. Maar de laatste tijd stak mijn super-eigenzinnige en dito koppige zelf de kop op (haha) en was het einde een beetje zoek. Inmiddels ben ik achter het hoe en waarom en denk ik dat ik het heb kunnen oplossen, min of meer. Hoe? Door voor mezelf te kiezen, en nu eindelijk eens echt.

Lees meer…

Pagina 3 van 161234567...Minst recente »