‘Wie ik ben’

Vivians Vocabulaire is niet voor niets een persoonlijke blog: naast adviezen en inspiratie komen er ook persoonlijke verhalen en hersenspinsels voorbij!


Birthday glow | Wat ik nooit had durven dromen

Onder Hersenspinsels, Personal life op 27 juni 2018

foto Ineke Oostveen

I don’t know about you, but I’m feeling… 24! VIERENTWINTIG! Oké, de songtekst van mijn geliefde nummer 22 van Taylor Swift klopt hier niet meer, maar dat doet niet ter zake – want ik ben jarig! Vandaag mag ik de spreekwoordelijke vierentwintig kaarsjes uitblazen en bestaat mijn blog ook nog eens zes jaar – dat samen jarig zijn is altijd weer een beetje bijzonder. Toegegeven: die vier achter de twee voelt best een beetje gek, zeker omdat ik dit al schrijf terwijl ik nog gewoon 23 ben. Misschien komt het doordat 24 schrikbarend dicht bij de 25 komt en 25 voelt… zo belangrijk. En terwijl ik bij bloggers om me heen artikelen zie in de trant van 24 lessen die ik heb geleerd over 23 zijn gooi ik het over een andere boeg. Want ik wil juist dat ouder worden, dat ouder en wijzer worden, dat groeien en veranderen, eens vieren.

Lees meer…

Quarter life-questions die ik mezelf regelmatig stel

Onder Hersenspinsels op 22 juni 2018

Van de gevreesde quarterlife-crisis die anno 2018 zoveel aandacht krijgt, heb ik gelukkig geen last: ik vind het wel prima waar ik sta in mijn leven en ik weet heel goed wat ik op dit moment aan het doen ben en wat ik op de langere termijn zou willen bereiken (iets met: ik weet wel wat ik wil maar nog niet wat ik gá doen en dat is oké). Dat neemt echter niet weg dat ook ik wel eens worstel met vragen die volgens mij best kenmerkend zijn wanneer je in je twenties zit. En die vragen wil ik graag met jullie delen, want misschien zijn ze wel herkenbaar – en sowieso vind ik het belangrijk om open te zijn over dit soort dingen en er zelf ook de aandacht aan te geven die het verdient.

Lees meer…

35 is het nieuwe 25 | Waar ik over 10 jaar wil zijn

Onder Hersenspinsels, Personal life op 18 juni 2018

Het blijft een vraag die ik heel interessant vind: waar ben jij over tien jaar? Waar zou je willen zijn? Wat zou je willen doen? Hoe zie je jezelf over tien jaar? Ik heb volgens mij al vaker over mijn antwoord op de vraag gelezen, maar één van de leuke dingen eraan vind ik dat dat antwoord flink kan veranderen naarmate je ouder en volwassener wordt: je kijk op de dingen verandert, je ambities en doelen veranderen en je leven verandert ook. Twee jaar geleden dacht ik nog dat ik over tien jaar voor de klas zou staan, nu is dat alweer heel anders. En de kans zit er dik in dat ik op mijn vijftiende voor me zag hoe ik op mijn vijfentwintigste alles dik voor elkaar zou hebben. Nou, eh, alsjeblieft niet hoor. Geef mij maar 35 in plaats van 25. Want 35 is het nieuwe 25.

Lees meer…

Homeschooled | Hoe ik mijn tijd doorbreng nu ik thuis studeer

Onder Personal life, Studeren en lesgeven op 18 maart 2018

Ik vind het altijd enorm interessant om ‘’hoe ik mijn dagen/weken indeel’’-blogposts te lezen van anderen: gevalletje gluren bij de buren, waarschijnlijk. Maar het is fascinerend: wat doen mensen in hun vrije tijd? Wat doen mensen die thuis werken, een onderneming hebben? Hoe brengen mensen met een beperking hun dagen door? Tegelijkertijd vind ik het ook heel leuk om bezig te zijn met hoe ik zélf mijn tijd indeel, zeker omdat ik vanwege mijn ziekte ook geen normaal ritme heb en omdat het ritme dat ik wél heb, vaak erg veranderlijk is. Zo veranderlijk als studieroosters, kun je wel zeggen: met elke nieuwe onderwijsperiode die begon, moest ik altijd weer wennen aan nieuwe tijden en dagritmes, en nu ik fulltime thuis studeer is het ook een hele verandering. Want hé: ineens ben ík baas over mijn ritme! Maar… hoe ziet dat ritme er dan eigenlijk uit?

Lees meer…

Over mijn allerlaatste colleges en hoe raar dat is

Onder Personal life op 28 januari 2018

Vlak na de kerstvakantie besprong het besef me ineens: o man, nog maar een paar keer en dan hoef ik niet meer naar school. Dan heb ik officieel al mijn vakken gevolgd en zijn er geen lessen, geen colleges meer. Dan is het moment écht daar dat ik fulltime thuis ben om volop aan alle opdrachten van het laatste keuzevak en van de minor te werken en bezig te zijn met mijn stage en het afstudeeronderzoek. Ik kijk ernaar uit, want het lijkt me best wel fijn om eindelijk echt toe te komen aan al die verslagen en het leeswerk en helemaal zelf mijn ritme en weekindeling te bepalen. Het is misschien ook wel een mooie manier om te wennen aan het thuiswerken straks na mijn afstuderen. Maar die laatste lessen… die laatste schooldagen… dat was echt nog wel een dingetje. Dat was gek, en nostalgisch… en een beetje treurig.

Lees meer…

Mijn doelen en dromen voor 2018

Onder Personal life op 12 januari 2018

Ik weet niet precies hoe het komt, maar dit jaar voelt het veel minder als een nieuw jaar dan voorgaande jaren: ik heb altijd wel een beetje het gevoel dat het allemaal onveranderd blijft, maar dit jaar nog meer. En ik weet precies waarom: de jaarwisseling is voor veel mensen een moment van opnieuw beginnen, het roer omgooien, een nieuw pad besluiten te bewandelen of anderszins schoon schip te maken, terwijl ik juist in de laatste weken van 2017 al heb ontdekt dat ik in dit nieuwe jaar eigenlijk gewoon lekker mijn ding wil blijven doen zoals ik dat in de afgelopen maanden heb gedaan in plaats van ambitieuze doelen te stellen. Maar ja, de new year, new me-koorts is besmettelijk, dus helemáál zonder plannen vond ik ook weer wat overdreven. Ik heb namelijk wel wat ideetjes hoe ik ervoor wil zorgen dat dat lekker doordoen een succes wordt!

Lees meer…

Oh, what a year | Dit was mijn 2017

Onder Personal life op 31 december 2017

Van de week kwam ik een post tegen op Facebook over hoe bizar de dagen tussen kerst en Oud & Nieuw altijd zijn: je bent aan het uitbuiken, hebt misschien nog wel een knotsgrote kerstkater en alles wat je doet voelt in meer of mindere mate zinloos, omdat het over een paar dagen wéér feest en anders en raar is. Ik heb dat gevoel ook altijd wel een beetje: ik ben dan bezig met herinneringen ophalen aan het afgelopen jaar én doelen opschrijven voor 2018, met de laatste blogposts van 2017 én de eerste drafts van 2018. Het is een heel raar en allesbehalve ritmisch ritme waar je in terechtkomt, maar het mooie is wel dat het dé periode is om stil te staan bij de wervelwind van de afgelopen driehonderdvijfenzestig dagen, tweeënvijftig weken en twaalf maanden. Want dat was mijn 2017 in ieder geval wel: een wervelwind.

Lees meer…

Baby steps, big moves | Groei en overwinningen van 2017

Onder Personal life op 22 december 2017

Ik wilde pas echt aan het eind van het jaar terugblikken op wat er allemaal is gebeurd en veranderd in 2017, maar ik kan er niet helemaal omheen om er nu al een beetje mee te beginnen. Terugkijken betekent voor mij namelijk niet alleen dat ik stilsta bij de mooiste gebeurtenissen en meest waardevolle ontwikkelingen, maar dat ik ook de tijd neem om blij te zijn met de groei die ik heb doorgemaakt, de grote en kleine – en grote kleine – overwinningen die ik heb mogen vieren en de positieve manier waarop ik ben veranderd. En dat niet alle mijlpalen groot hoeven te zijn om herinnerd te worden, is iets wat ik heel belangrijk vind om te beseffen. Want juist de kleine overwinningen van het afgelopen jaar geven me een groots gevoel!

Lees meer…

Ik ging uit! | Over volwassen worden en lekker jong zijn

Onder Personal life op 1 december 2017

Wauw jongens, wat een jaar is 2017 (en dan hebben we nog een maand te gaan!). Er zijn al zoveel dingen gebeurd die op het hoogtepuntenlijstje terecht zijn gekomen, en die dingen hebben eigenlijk allemaal gemeen dat het bucketlist-items zijn. Dingen die ik al een tijdje graag wilde doen, wilde uitproberen, wilde ervaren… dingen onder het mom van ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel leuk vind. Kleine overwinningen die eigenlijk heel groot zijn: naar het Anne Frank Huis, in een achtbaan gaan… en op dat lijstje stond ook dat ik een keer uit wilde. Gewoon, om te zien hoe dat is en of het iets voor mij is. En daar wisten mijn zus en zwager wel raad mee, dus vorige week bevond ik me in het holst van de nacht in hartje Rotterdam voor drankjes en dansjes – en het was awesome!

Lees meer…

Woordkunst | Ik stond op Paginagroots en het was awesome

Onder Personal life, Schrijven op 17 november 2017

Credits foto: Organisatie Paginagroots

In het eerste blok van dit studiejaar volgde ik het keuzevak Spoken Word, waarbij we met een groep van ongeveer 20 studenten les kregen van stadsdichter Derek Otte. Acht weken lang schreven we teksten over wereldproblemen, dromen en doelen, fantasiewezens, karaktertrekken van onszelf en levenslessen, met behulp van metaforen, rijmtechnieken, perspectieven, alliteratie en spreekwoorden. En die teksten droegen we voor in de veilige ruimte van het klaslokaal, waar we dingen als volume, tempo, lichaamstaal en openheid leerden gebruiken om onze verhalen te vertellen. Heel erg leerzaam, heel erg leuk én heel erg goed, want je moet het toch maar durven en doen. En het mooie is: dankzij dat keuzevak zijn de verhalen die ik te vertellen heb, over de grenzen van mijn eigen kamer en dat veilige klaslokaal gegaan. Afgelopen weekend stond ik namelijk zowaar op Paginagroots, een Rotterdams open podium-achtig spoken word-evenement.

Lees meer…