‘Wat mij bezighoudt’

Ik vind het leuk om te filosoferen en te reflecteren over alles wat belangrijk voor mij is in dit leven, en dat levert best mooie blogcontent op!


Happy Challenge #2: Want dromen zijn geen bedrog

Onder Happymaking op 26 januari 2014

Vorige week ging de Happy Challenge, een initiatief van een groepje felgoodbloggers, van start met de opdracht om na te denken over jouw persoonlijke waarden, de dingen die je het belangrijkste vindt in je leven en voor jezelf. Ik vond het heel leuk (en ook heel moeilijk, haha) om daar over na te denken en het heeft me echt geholpen om mezelf een stukje beter te leren kennen. Daarom was ik ook des te benieuwder naar de tweede opdracht, en die is afgelopen vrijdag verschenen! Deze keer gaat het over iets wat nog specifieker en persoonlijker is en waar ik tijdens het leren voor de tentamens echt even goed over na moest denken: mijn droom.

Lees meer…

Happy Challenge #1: De waarde van het leven

Onder Happymaking op 20 januari 2014

Van het weekend maakte ik al een gloednieuwe pagina en verscheen er ineens een toffe button in het menu rechts, dus je hebt het misschien al wel zien aankomen: de Happy Challenge! Een initiatief van drie bloggers met als doel dat je gelukkiger wordt, er lekkerder door in je vel gaat zitten en meer over jezelf te weten komt. Kortom: een manier vinden om jezelf gelukkig te maken. De eerste opdracht is vrijdag online verschenen en omdat ik vrij last-minute heb besloten om mee te doen, komt mijn uitwerking ervan vandaag pas online. Voor meer informatie over de challenge kun je naar de pagina gaan en daar zullen ook steeds de uitwerkingen van de opdrachten verschijnen. Maar genoeg over het project zelf, laten we het hebben over de eerste opdracht: wat zijn mijn waarden?

Lees meer…

Het fenomeen van de mini-hartaanval

Onder Daily lifestyle op 17 januari 2014

 

Ik weet het, ik weet het, ik heb eergisteren nog gezegd dat ik een tijdelijke blogbreak heb, maar ja… als er inspiratie komt, dan komt er inspiratie en moet er geblogd worden. Daarom ga ik vanaf nu gewoon lekker bloggen wanneer ik er tijd voor en zin in heb, zonder daarbij vast te houden aan een vast patroon, wat ik de afgelopen weken heb gedaan. Gelukkig zit ik nu ook wat ruimer in mijn tijd doordat de portfolio-opdrachten langzaam maar zeker afgerond worden en het studeren voor de tentamens kan beginnen, maar dat heeft weinig meer om het lijf dan zelfgemaakte samenvattingen doorlezen, dus er blijft nog genoeg tijd over voor Le Blog.  Vandaag weer eens een leuk lijstje voor jullie: van die (hopelijk herkenbare) momentjes die je een mini-hartaanvalletje bezorgen…

Lees meer…

Twee van die kleine woordjes

Onder Daily lifestyle op 23 december 2013

Het gebeurt zo vaak: je spreekt iemand heel netjes aan met u en dan krijg je te horen: ”Zeg maar jij, hoor.” U, jij. Jij en u, u en jij. Twee woorden, heel klein en heel compact, maar ze staan voor en scala aan maatschappelijke fenomenen. Deze twee woorden zijn namelijk bepalend voor de manier waarop een relatie zich ontwikkelt en voor het beeld dat iemand van een andere persoon krijgt. Het zijn twee aanspreekvormen die de grens tussen beleefdheid en vriendelijkheid aangeven, maar ze staan voor veel meer. 

Lees meer…

Wat ik zou willen zeggen tegen de rokers voor de schoolingang

Onder Wereldvisie op 3 december 2013

Onze school is een rookvrij gebouw. Logisch ook, want het is een openbare gelegenheid, zo’n school. Ik zit er dan ook absoluut niet mee, want ik rook niet. Ook voor de ingangen mag je niet roken, ook heel logisch. Voor degenen die de verleiding van een sigaret toch niet kunnen weerstaan, is er op het terrein een heel mooi rookhoekje ingericht, gemarkeerd met blauwe lijnen en met een afdakje voor als het regent. Allemaal heel netjes en prettig, toch? Maar nu komt het: ze staan voor de ingangen te roken. Elke dag weer. En laat dat nou net de plek zijn waar ik tweemaal per dag in en uit moet, waar ik op mijn taxi wacht als het weer zich er een beetje voor leent en waar heel veel mensen moeten zijn als ze naar binnen of naar buiten moeten. Daar staan ze dus te roken. En nu komt het nog een keer: er staat voor die ingang een prachtig bord. Met daarop: GELIEVE NIET VOOR DE INGANG TE ROKEN. Het staat er echt, heel duidelijk en netjes. En toch staan ze daar te roken. Er zijn een hoop dingen die ik dan tegen deze mensen zou willen zeggen. Maar ik zeg ze niet, want daarvoor ben ik te verlegen en te braaf. Dus zeg ik ze maar hier. Want daar is een blog immers voor.

Lees meer…

Moments of happiness #1

Onder Happymaking op 2 december 2013

Door drukte met school lukt het even wat minder goed om consequent te bloggen, dus tot ik de tijd vind om een nieuwe lading posts in te plannen zal het hier helaas even wat rustiger blijven. Toch wil ik jullie niet al te lang van mijn aanwezigheid onthouden – en mijn handen jeuken na zoveel tijd veel te erg om weer te gaan bloggen – dus volgt hier een kleine update over hoe het met mij gaat, en wel in de vorm van mijn meest favoriete blogonderwerp: dingetjes die mij gelukkig maken ♥

Lees meer…

Naar je lichaam luisteren, hoe werkt dat eigenlijk?

Onder Self improvement op 15 november 2013

Dat gevoel hè. Het is te vergelijken met het gevoel van echte vrijheid zoals je hierboven kunt zien: zo voel ik me nu. En dat komt doordat ik heel lekker in mijn vel zit. Het gaat qua gezondheid goed, mijn lepelvoorraad houdt zich goed en… mijn eerste tentamenweek is voorbij! Ik heb het overleefd! Het was geen pretje en ook geen eitje, vooral dinsdag niet: toen had ik vier toetsen op één dag en tegen donderdag (de dag van mijn laatste toets) was ik zo kapot dat het huilen me nader stond dan het lachen, terwijl ik nog een vak moest… maar het is me gelukt, ik heb ze alle vijf gemaakt en ik heb over alle vijf een goed gevoel! Nu heb ik een paar dagen heerlijk vrij voordat het tweede collegeblok begint, en van die vrijheid ga ik uit alle macht genieten. Want aan rust ben ik nu zeker toe, dat heeft mijn lichaam me de afgelopen week wel duidelijk gemaakt.

Lees meer…

The Girl of the Four Seasons

Onder Daily lifestyle op 12 november 2013

Op het moment dat jullie dit lezen, zit ik op school om de eerste tentamenweek van het hbo aan den lijve te ervaren. Vandaag heb ik maar liefst vier toetsen: VOS, taalkunde, spelling en zakelijk schrijven. Morgen ben ik gelukkig vrij en donderdag heb ik mijn laatste tentamen, jeugdliteratuur. Lekker, zo’n toets maken terwijl het hartstikke koud is, het stortregent en de hagel op het dak tikt als stiletto’s op een parketvloer. Of tenminste, dat weer was het vandaag de hele dag (en vandaag is hier twee dagen eerder, toen ik deze blog inplande). Tja, herfst, hè… maar ik mag niet klagen, want ik ben een herfstmeisje. En een wintermeisje. En eigenlijk ook wel een lente- en zomermeisje. Ik hou namelijk van alle vier de seizoenen, bijna van allemaal evenveel. Eigenlijk kun je mij veel beter een jaarmeisje noemen, of een vier-seizoenenmeisje. Ik zou zomaar de dochter kunnen zijn van de directeur van een Four Seasons-hotel, ha ha ha.

Lees meer…

Dit is waarom pubers ons het bloed onder de nagels vandaan halen

Onder Onderwijsvisie op 11 november 2013

 

 

 

 

 

 

Mevrouw de Wit is wanhopig. Al twaalf jaar lang is ze moeder van Charlotte, het liefste meisje dat er bestaat: altijd deed ze braaf boodschappen, hielp ze zonder morren bij het afwassen, maakte ze haar huiswerk, wilde ze hoge cijfers halen en ging ze met lieve, fatsoenlijke meisjes om. Maar nu is ze ineens helemaal niet lief meer. Ineens heeft ze haar mooie blonde haar pikzwart geverfd, draagt ze rode lipstick en steeds kortere rokjes, ineens weigert ze te helpen in het huishouden, verslonst ze haar huiswerk en haar kamer en komt ze pas om twaalf uur thuis in plaats van tien uur. Ineens moet mevrouw de Wit van vriendinnen horen dat ze Charlotte op dakfeestjes en overdag in winkelcentra hebben gezien en dat ze zelfs heel erg brutaal is geweest tegen haar geschiedenisleraar. En mevrouw de Wit snapt er helemaal niets van. Charlotte was zo’n lief en braaf meisje, altijd gehoorzaam en gehecht aan haar ouders en nu is ze… een monster aan het worden!

Lees meer…

Het PygmalionEffect en ons aangeboren hokjesgedrag

Onder Onderwijsvisie op 10 november 2013

Je hoort er regelmatig iets over van mensen die er heel sterk tegen zijn: het hokjesdenken. In het Engels ook wel pigeonholing genoemd, een uitstekende naam zoals je op het plaatje hierboven kunt zien. Wat het inhoudt? Simpel: dat wij mensen andere mensen in hokjes duwen en ze ook volgens dat hokje behandelen. Het heeft alles te maken met vooroordelen en stereotypen, en het wordt beschouwd als heel bekrompen denken. Maar dat is het niet: het is een aangeboren hersenproces waaraan we niets kunnen veranderen, en het heeft alles te maken met verwachtingen.

Lees meer…